امان از چشمانت. آن دو چشم ِ بادامی ِ مغموم و شرقی!

[ خُرده شطحیاتی از ارتباط با آدم‌ها¹ ]

یلدا میگه که‌ شاید خدا حنجره این پسر رو بوسیده انقدر که صداش قشنگـه. سر تکون میدم. راست میگه انگار.

بعد از نامه نوشتن، ایمیل فرستادن و اعلان نوتیف ِ Gmail یکی از قشنگ‌ترین روش‌های ارتباطی‌ـه.

nahlh7660@gmail.com‬‏ برای دریافت نامه‌هااتون*

از غم‌ها شعر بساز و دل خوش کن به این جزئیات ِ ریزه میزه عزیزم! برای من دریافت کردن ایمیل به مثابه‌یِ دریافت کردن کاغذ کاهیِ خط نوشته‌دار از طریق کبوتر نامه رسون‌ـه. وایب‌ش متفاوته. آدماش‌م متفاوتن. چت و کال و غیره نه تنها عمومی‌ـه ، بلکه مدام می‌پرن بین صحبت همدیگه. اما ایمیل؟ نه. کامل و جامع و خندوون [ چه بسا با غم و گوله‌های ِ اشک ] می‌نویسی و می‌خونی و می‌فرستیش. سکرت‌طور و در آرامش ِ کامل. چی از این بهتر؟ خواستم بگم نامه‌هاتون رسید به دستم و با یه لبخند ِ کشیده دارم می‌خونمشون. و اما جواباشون! تو راهـن. می‌رسن به دستتون.

نشد براش از غمِ تنهایی بگُم...

از مردمکِ چشم‌هایش؛ غم می‌‌چکید.

صدای ترانه‌ای غمگین در رادیو شنیده می‌شود، و من به چیزی غیر تو فکر نمی‌کنم. زنده ماندن در روزهایی که این قدر از تو دور افتادم کار آسانی نیست... - ناظم حکمت.