💠 حقیقت و واقعیت 📍مردم حقیقتی را می بینند که با واقعیت زندگی خودشان بیشترین تطابق را داشته باشد؛ همانطور که ثورو می گفت: «آنچه که نگاهش می کنی اهمیتی ندارد، بلکه آنچه که می بینی مهم است»(کتابخانه نیمه شب ص ۴۰۰ و ۴۰۱) پس آنچه که برای مردم اهمیت دارد واقعیتی است که از پیرامون خود مشاهده می کنند و اگر به این مردم از حقایقی مانند پیشرفت اقتصادی بگویید تا مادامی که در واقعیت زندگی خود چنین پیشرفتی را حس نکنند، نمی پذیرند؛ چرا که حقیقت در اینجا تعیین کننده نیست، بلکه واقعیت زندگی مردم است که تعیین می کند چه چیزی راست باشد و چه چیزی دروغ باشد! ┈┄┅═✾ ✾═┅┄┈ 📍امیرالمومنین علیه السلام به مالک اشتر همین نکته را در مورد "دیدن واقعیت" یادآوری می کند و می فرماید: - لأن ذلک لا یدرک بالعمارة خراج به دست نمی آید مگر به آبادانی امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: اگر مردم رفاه و آبادانی را در جامعه ببینند راحت تر مالیات می دهند چون مالیاتی که می دهند را با آبادانی بعینه می بیند و در واقع این مالیات به مردم بازمی گردد. - و من طلب الخراج بغیر عمارة و کسی که مالیات بخواهد در حالی که هیچ عمارت و آبادانی در جامعه نباشد - الحرب البلاد شهر ها را خراب می کند - و أهلک العباد نتنها کشور را خراب می کند و بلکه مردم را هم هلاک می کند - و لم یستقم أمره إلا قلیلا و کار این حکومت به درستی پیش نمی رود(دوام نمی‌یابد) مگر خیلی کم(نهج البلاغه نامه ۵۳) ┈┄┅═✾ ✾═┅┄┈ 📍اما علاوه بر آسیب های فوق، حکومتی که فقر مردم را ترجیح دهد باعث کاستی در دین آنها می شود: «يا بُنَيَّ إنّي أخافُ علَيكَ الفَقرَ فَاستَعِذْ بِاللّه ِمِنهُ فإنَّ الفَقرَ مَنقَصَةٌ للدِّينِ»(نهج البلاغه حکمت ۳۱۹) و در نهایت به کفر می انجامد: «و لَم يُفقِرهُم فَيُكفِرَهُم»(کافی ج ۱ ص ۴۰۶) که "یفقر" از باب ثلاثی مزید است که مصدر آن "إفقار" به معنای تحمیل فقر است؛ برخلاف فقری که حکومت در آن نقشی ندارد. و بنابراین دینی که حقیقت مطلق است در قیاس با واقعیت زندگی مردم کنار می رود! ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

بچه تنبل 😁

786 داریم کم کمتر میشیم 😭

آدم بزرگ ها اعداد و ارقام را دوست دارند...

‌شروعی تازه...

💠 قوام جامعه 📍امیرالمؤمنین علیه السلام با همه ی جنگ هایی که سپری کرد و با مشکلاتی که مواجه شد و مدت اندکی که حکومت کرد، می فرماید: اینک مردم کوفه در رفاه زندگی می کنند و کسی از آنها نگران آب و نان خود نیست: «مَا أَصْبَحَ بِالْكُوفَةِ أَحَدٌ إِلاَّ نَاعِماً إِنَّ أَدْنَاهُمْ مَنْزِلَةً لَيَأْكُلُ اَلْبُرَّ وَ يَجْلِسُ فِي اَلظِّلِّ وَ يَشْرَبُ مِنْ مَاءِ اَلْفُرَاتِ» ┈┄┅═✾ ✾═┅┄┈ 📍امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: «و لا قوام لهم جمیعا إلا بالتجار و ذوی الصناعات» و قوامی نیست برای آنها(مردم، نظامیان، قضات، کُتاب و کارمندان) جمیعا مگر با تجارت و صاحب صناعات ┈┄┅═✾ ✾═┅┄┈ 📍علامه طباطبائی می گوید: مهم ترین چیزی که جامعه ی انسانی را بر اساس خود پایدار می دارد، اقتصادیات جامعه است که خدا آن را مایه قوام اجتماعی قرار داده(المیزان ج ۹ ص ۳۲۹) ┈┄┅═✾ ✾═┅┄┈ 📍آیت الله جوادی آملی می گوید: اصل مال(اقتصاد) به منزله قوام جامعه است: «ولاتُؤتوا السُّفَهاءَ أموالَكُمُ الَّتي جَعَلَ اللهُ لَكُم قِياماً» اموال خود را، که خداوند وسیله قوام زندگی شما قرار داده، به دست سفیهان نسپارید و از آن، به آنها روزی دهید و لباس بر آنان بپوشانید و با آنها سخن شایسته بگویید!(تفسیر تسنیم ج ۱۵ ص ۵۴۰) ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

💠 عـــــالـــم پـــریـــشــــانـــــی به آن ولی حق گفتم : خوش تر از عالم ما وجود دارد؟ جوابم نداد و فقط موهایش را آشفته کرد و با زبان اشاره گفت: چنین عالمی هست و آن هم عالم پریشانی ایست؛ وقتی که پریشان و غم ناک بشوی، شیرین و خوش می شوی! گفتمش از این عالم عالمی بود خوش تر دست زد به زلف و گفت عالم پریشانی