🟣 ● دنيا، خانه‌ی فجایع است! • هر كس مهلتش کمتر باشد به مصیبت مرگ خودش دچار میشود • و هر کس هم مهلتش بیشتر باشد با مرگ عزيزانش داغدار خواهد شد... إِنَّ الدُّنْيا دارُ فَجائِعَ مَنْ عُوجِلَ فيها فُجِعَ بِنَفْسِه وَ مَنْ أُمْهِلَ فيها فُجِعَ بِأَحِبَّتِه ● صائب می‌گفت: ای خضر، غیر داغ عزیزان و دوستان حاصل ترا ز زندگی جاودانه چیست؟ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● کسی می‌گفت: • آیا از کوه بالا می روید تا دنیا شما را ببیند؟ • یا اینکه شما دنیا را ببینید؟ معنی آن باشد که بستاند ترا بی‌نیاز از نقش گرداند ترا معنی آن نبود که کور و کر کند مرد را بر نقش عاشق‌تر کند ● صائب می‌گفت: نیست جویایِ نظر چون مهِ نو، ماهِ تمام خودنمایی نکند آنکه کمالی دارد! ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● كمترين حق خدا بر عهده شما اين است كه از نعمت هاى الهى در گناهان يارى نگيريد. أَقَلُّ مَا يَلْزَمُكُمْ لِلَّهِ، أَلَّا تَسْتَعِينُوا بِنِعَمِهِ عَلَى مَعَاصِيهِ ● صائب می‌گفت: به‌هوش باش دلی را به سهو نخراشی به ناخنی که توانی گره گشایی کرد ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● روز اول حافظ: روز اول که سر زلف تو دیدم گفتم که پریشانی این سلسله را آخر نیست ● سعدی می‌گفت: من همان اول که دیدمت گفتم حذر از چشم مست خونخوارت ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● و تو چراغ خود برافروز: تو مگو همه به جنگند و ز صلح من چه آید تو یکی نه‌ای هزاری تو چراغ خود برافروز ● که صد مشعل با یک چراغ روشن می‌شود: صد مشعله افروخته گردد به چراغی این نور تو داری و دگر مقتبسانند ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● آن تهمت بزرگ را برای خود شر مپندارید، بلکه آن برای شما خیر است. لا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ ۖبَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ● حافظ می‌گفت: غمناک نباید بود از طعن حسود‌ ای دل شاید که چو وابینی خیر تو در این باشد‌ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________