🟣 ● از خداوند بخواهيد؛ و زياد بخواهيد؛ زيرا هيچ چيز براى او زياد و بزرگ نيست. سَلُوا اللّهَ و أجزِلُوا ، فإنَّهُ لا يَتَعاظَمُهُ شيءٌ ● صائب می‌گفت: پیش همت از ادب دور است تکرار سؤال هردو عالم را از او یک بار می‌خواهد دلم ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah _________

🟣 ● دنیا با ماتم و سور درآمیخته است: ماتم و سور جهان با یکدگر آمیخته است آب می گردد به چشم، از خنده بی اختیار ● و ما اين روزهای[شكست و پيروزى‌] را ميان مردم به نوبت مى‌گردانيم. وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 ● در روزگار مشقت‌بار مغول، مولانا می‌گفت: اگر شمار فرعونیان به اندازه برگ‌های عالم نیز باشد، نهایت ید بیضاء موسی یکایک آنها در جای خود می‌نشاند. شمار برگ اگر باشد یکی فرعون جباری کف موسی یکایک را به جای خویش بنشاند ● صائب می‌گفت: این چنین زیر و زبر عالم نمی ماند مدام می نشاند چرخ هر کس را به جای خویشتن ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

🟣 هرگز کسی که خانه‌ی مردم خراب کرد آباد بعد از آن نبود خاندان او ● پیش از آنکه مظلوم رنج‌دیده باشد، ظالم گرفتار ظلم خویش است. مبین کز ظلمِ جباری، کم‌آزاری ستم بیند ستم‌گر نیز روزی کشته‌ی تیغ ستم گردد ● و بنابراین ظالم نیز به دنبال کسی می‌رود که او را از ظلمش نجات دهد. پيامبر فرمود: برادرت را یاری کن اگر ظالم بود اگر مظلوم. گفتند: چگونه یاری کنیم ظالم را؟ فرمود: او را از ظلم کردن باز دارید تا ظلم نکند. انصر أخاک ظالما او مظلوما. قیل: کیف ننصر ظالما؟ قال: تمنعه عن الظّلم ________ نـــــــورمـــــــاه | @normah ________

چند بترسی ای دل از نقش خود و خیال خود چند گریز می‌کنی بازنگر که نیست کس @normah | مولانا