___ @noursa59

پسرِ فاطمه..❤️‍🩹 #سلام_امام_زمانم✋🏻 #اللهم_عجل_لولیک_الفرج🕊 @noursa59

ای امام مهربانم.. این روزها دل ما هم مثل دلِ تو شکسته است؛ شهادت جدّت پیامبر (ص)، امام حسن (ع) و امام رضا (ع). سه غم بزرگ، در یک دلِ منتظر..🥀 ما که در فراق تو میسوزیم، غم این روزها را با تو شریک میشویم. تسلیت به محضر امام زمان (عج) و همه‌ی شیعیان🖤

#یه‌حـَبه‌نــُور 🎧✨ @noursa59

با تقلید از شهید مجتبی کریمی عزیز امروز را هم با توسل به شهید محمد بلباسی شروع میکنیم و سهمی از کار های خیری که امروز میکنیم را به این شهید بزرگوار می دهیم و از این شهید بزرگوار در خواست میکنیم که مارو تو کار ها همراهی کنه .❤️‍🩹 مثل شهدا باشیم تا عاقبت به خیر بشیم . @noursa59

آقا.. من از اون بچه ها نیستمااا یه ذره ولم کنی میرم خودمو زمین میزنم بیچاره میکنم‌ آقا من زورامو زدم شما عوضم کنید.. #روضه_کوتاه🕯 #با_حال_مناسب_تماشا_کنید @noursa59

اللّهُمَّ صَلِّ عَلى عَلِیِّ بْنِ مُوسَى الرِّضا الْمُرْتَضَى الاِمامِ التَّقِیِّ النَّقِیِّ وَ حُجَّتِکَ عَلى مَنْ فَوْقَ الاَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّرى الصِّدّیقِ الشَّهید صَلاةً کَثیرَةً تامَّةً زاکِیَةً مُتَواصِلَةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَةً کَاَفْضَلِ ما صَلَّیْتَ عَلى اَحَدٍ مِنْ اَوْلِیائِکَ #چهارشنبه_های_امام_رضایی✨ @noursa59

پارت11 رمان«سفر بی بازگشت یاس ها» 🌸🕊 سه شب من اونجا ، توی همون خوابگاه گذشت . بعد سه شب موندن تصمیم گرفتیم یه خونه کوچیک که نزدیک دانشگاه باشه اجاره کنیم که راحت تر باشیم . از طریق یکی از دوستای بابام یه خونه بهمون معرفی شد . وقتی که رفتیم و خونه رو دیدیم دو تامون راضی شدیم اونجا رو برای یک سال رهن کنیم . خونه ی خیلی نقلی و کوچیکی بود، یعنی بزرگتر از اون به درد مون نمی خورد ؛ اخه دوتا دانشجو که فقط میخوان درس بخون وبخوابن خونه بزرگ به چه کار اونها میاد؟ بعدشم ما فقط واسه خواب میریم خونه . کل روز رو یا تو کارگاه هستیم یا دنبال درس و رفع اشکال و سوال پرسیدن از استادها مون ! به هر حال جای خونه مون خیلی خوب بود چون همسایه های خون گرم و مهربونی داشت . از وقتی فهمیده بودن ما دانشجو هستیم و اینجا کسی رو نداریم هر کمکی از دست شون بر میومد دریغ نمیکردن .

پارت12 رمان«سفر بی بازگشت یاس ها» 🌸🕊 بهتر از اون ، از خونه تا دانشگاه سه تا ایستگاه اتوبوس بیشتر نبود . گذشت و گذشت تا روز اول دانشگاه مون رسید ؛ وقتی وارد کلاس شدم صندلی یکی مونده به آخری رو انتخاب کردم که تا آخر سال همونجا بشینم . توی همون روز اول خودم رو خیلی خوب به استاد دانشگاه مون نشون دادم و به استاد مون و بچه های کلاس که بعضی هاشون یکی دوسال ازمن بزرگتر بودن فهموندم که منو دست کم نگیرن . با اینکه از کل کلاس کوچیکترم ولی عقل من میتونه بزرگتر باشه . از فردای اون روز همیشه درس های فردا مون رو جلو جلو می خوندم و پاورپوینت اون رو برای فرداش آماده می کردم و رو فلش می ریختم و به همراه لپ تاپم همیشه همراهم می بردم . طوری شده بود که استاد مون هرروز می گفت : خانم شمس میاین برای کنفرانس ؟