زِنُوبــــــاٰ|𓂆
دنیا طوری شده که امسال محرم،
بدون نعلین، در حالی که مدام با صورت
میخورم زمین و خاکی و گِلی شدم،
با خارهای مغیلان که تمام تنم رو
پر کرده....
با حالت زاری و مویه...
به سمت شما فرار میکنم.
به سمت کربلا فرار میکنم.
مثل اطفال یتیم شما در غروب
عاشورا...
آتش در همه جا زبانه کشیده،
و من پناهی جز شما ندارم.