تا ابد قلبم برای جبل علی طاهر درد خواهد گرفت...

انسان های دنیا طلب! با این خصلت نمیتوانید مدافع حقیقتی روشن باشید! آه قلبم از دنیا طلبی مسئولین و مردم تو این شرایط گرفته... کاش میشد راهی رو برای فرار پیدا کنم و برم با بچه های لبنان و درس مقاومت رو از اون ها بیاموزم... از این غل و زنجیر دنیا... دلم گرفته....

اگر واقعاً خدا را دوست داری، بدان که خدا نماز را برای تو دوست دارد. برای حرکت به سوی خدا، یک رابطه‌ی خصوصی و مؤثر لازم است و نماز، همین ارتباط دائمی با معبود است. 🕊️ کسی که نمازش ضعیف است، شبیه انسانی است که ستون فقراتش آسیب دیده؛ نمی‌تواند درست حرکت کند. در مسیر آخرت نیز نماز عمود دین و مبناست؛ کیفیت ارتباط انسان با خدا، در کیفیت شخصیت و مسیر او خودش را نشان می‌دهد. نماز نباید گوشه‌ای از برنامه‌ی زندگی باشد؛ باید برایش جا، زمان و توجه جدی تعیین کرد. چون نمازِ باکیفیت فقط خودش رشد نمی‌کند، بلکه زمینه‌ی شکوفایی بسیاری از خوبی‌های دیگر را هم فراهم می‌کند. اگر این عاملِ اصلی نباشد، ممکن است سال‌ها عبادت و فعالیت داشته باشی، اما تحول عمیقی در شخصیتت اتفاق نیفتد. 🌿 ⚠️ یکی از اولین قدم‌های مراقبت از نماز، مراقبت از وقت نماز است. «فَوَیْلٌ لِلْمُصَلِّینَ‌؛ الَّذِینَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ»؛ وای بر نمازگزارانی که در نماز خود سهل‌انگارند. این هشدار بزرگی است: اینکه لحظه‌ی دیدار با خدا برای ما جزو جدی‌ترین و مهم‌ترین لحظات عمرمان نباشد، یعنی هنوز جایگاه نماز را نفهمیده‌ایم. باید روزی برسد که اگر از ما پرسیدند شورانگیزترین و مهم‌ترین لحظات زندگی‌تان چیست؟ با افتخار بگوییم: لحظه‌ی نماز، لحظه‌ی دیدار با خالق آسمان‌ها و زمین. ✨ از نگاه روایات، سهل‌انگاری در نماز و به‌تأخیر انداختن آن بدون عذر، مسئله‌ای بسیار جدی است؛ پس هیچ امر دنیایی نباید بی‌دلیل میان ما و رابطه‌مان با خدا فاصله بیندازد. 🌙 نماز اول وقت باید در وجود انسان هیبت داشته باشد: وقتی خدا تو را به ملاقات می‌خواند، بدانی که باید بروی. اذان فقط چند صدا نیست؛ دعوتی است برای ملاقات با کسی که از همه بزرگ‌تر و شایسته‌تر است. آیا بی‌اعتنایی به چنین دعوتی، خلاف ادب نیست؟ در نهایت، کسی که حق نماز را می‌شناسد و آن را درست ادا می‌کند، نماز برایش فقط یک تکلیف نیست؛ می‌تواند وسیله‌ی پاک‌شدن، جبران و رشد او باشد. 🕊️ نماز را به حاشیه نبر؛ چون اگر رابطه‌ات با خدا حاشیه‌ای شود، خیلی از خوبی‌های دیگر زندگی هم پشتوانه‌ی رشدشان را از دست می‌دهند. #نماز_سکوی_پرواز #قسمت_هشتم #استاد_شجاعی

من مشهد بودم با خانم شهیده طاهری آشنا شدم. وقتی یادداشت هاشون و صداشون خووندم و شنیدم، فهمیدم چقدر بهشون احتیاج‌ داشتم این روزها. مثل نسیم ملایمی بودن روی زندگی من. همون جا به امام رضا گفتم ممنونم بخاطر عنایتتون که من رو با خانم طاهری آشنا کردید. مثل دوستی که نصیحت و کلامشون برای زخم های تنم نور و رحمت بود... با تمام دوستانم آشناشون کردم...همشون این مسئله رو نشونه عمیقی از خداوند دونستند... آخه دختر تو چقدر ماه بودی... رفیق عزیزم... مهسای عزیزم... رفیق شهیده‌م🪐✨

اگر بیشتر دوست داشتید بشناسیدشون، کانالشون اینجاست.✨🪴 کلید کنید.

تخيّل أن يكون لك بيتٌ صغير، في إحدى أزقّة النجف القديمة. تصبح من منزلك صباحًا باكرًا، وتسير مع طلاب العلم نحو الحرم. تستريح قليلًا لتحتسي شربةً من الجنة، ثم تلوح لك القبة، فترفع كفّك مسلّمًا... تقف لتأخذ إذن الدخول من باب الرؤوف. وتقرأ الزيارة الصباحية مع خَدَمة الحرم... ثم تتابع المسير نحو الضريح، وأنت تتأمل الثريّا والزخارف، في مشاهد العلم والاجتهاد... وتعيش لحظاتك الأخيرة في رحاب ضريح الأمير. هل شعرت بمقدار السلام وأنت تتخيل ذلك؟ فكيف لو كان حقيقة؟ تصوّر کن خانه‌ای کوچک داشته باشی... در یکی از کوچه‌های قدیمی نجف. صبح زود از خانه‌ات بیرون می‌آیی و همراه با طلاب علم، به سمت حرم قدم برمی‌داری. کمی می‌ایستی تا جرعه‌ای از آن «شراب بهشتی» بنوشی... ناگهان گنبد مقابل چشمانت پدیدار می‌شود؛ دستت را بالا می‌بری و سلام می‌دهی... مقابل درِ حرم می‌ایستی تا از «باب‌الرؤوف» اذن ورود بگیری. همراه با خادمان حرم، زیارت صبحگاهی را می‌خوانی... بعد آرام‌آرام به سمت ضریح می‌روی، در حالی که چشم‌هایت به چلچراغ‌ها و نقش‌ونگارهای حرم خیره مانده... در میان صحنه‌های علم و تلاش، در میان لحظه‌های ناب و آخرین لحظات حضورت... و سرانجام، می‌رسی به ضریح امیرالمؤمنین... فقط تصورش کن؛ آیا همین خیال کردنش هم آرامشی در دلت نمی‌ریزد؟ حالا فکر کن اگر روزی... واقعاً حقیقت داشته باشد، چه خواهد شد؟ 🌱🤍