افُقْ ...

قسم به معنی لا یمکن الفرار از عشق؛ که پر شده است جهان، از حسین سرتاسر!

افُقْ ...

نگاه کن به زمین! ما رأیت إلا تن... به آسمان بنگر! ما رأیت إلا سر...

افُقْ ...

زهیر گفت: حسینا! بخواه از ما جان... حبیب گفت: حبیبا! بگیر از ما سر...!

افُقْ ...

بنازم "ام‌ِوهب" را، که گفت به پاره‌تن: برو به معرکه با سر؛ ولی میا با سر...!

افُقْ ...

خوشا به حال غلامش، به آرزوش رسید؛ گذاشت آخر سر، روی پای مولا سر...!

افُقْ ...

صدای آیه کهف‌الرقیم می‌آید؛ بخوان! بخوان و مرا زنده کن مسیحا سر...!

افُقْ ...

جهان نگذاشت تا روز دهم در کربلا باشم؛ چه فرقی می‌کند حالا شوم تواب یا مختار...

افُقْ ...

جهان، این تیره‌ی خاموش، روشن می‌شود آری... محرم‌ها که می‌کوبم سیاهی بر در و دیوار!

افُقْ ...

همان وقتی که اشکی می‌چکد در روضه از چشمم؛ همان وقتی که می‌گویند از گودال، از مسمار!