حدود ساعت سه، جان من می‌رفت آهسته؛ برای غرق در دریا شدن می‌رفت آهسته.... #ش‌ع‌ر

‌

روایت‌ها؛ از این‌جا به بعد رنگ‌شان عوض میشود. روایت‌ها؛ زنانه است. از اینجا به بعد ماجرا، بار روی دوش خانم‌های سپاه حسین است...

حالا دیگر همه‌چیز تمام شده. روز دهم گذشته... شب شده است. نیمه‌شب نزدیک است. روضه‌خوان‌ها دیگر بعد از ده شب، صدایشان بالا نمی‌آید. دیگر حتی روضه شام‌ غریبان را هم خوانده‌اند. همه چیز تمام شده... از اینجا به بعدِ مقتل، دیگر دیالوگ‌های حسین را ننوشته‌اند. دیگر حسین دیالوگی ندارد! اما از اینجا به بعدِ دیالوگ‌ها، برای یک‌نفر دیگر است. یک نفر که از اینجا به بعد، باید بار همه چیز را به دوش بکشد. حالا تازه همه چیز شروع شده است... حالا حسین همه چیز را سپرده است به زینب! باید حواسش به سرهای روی نیزه باشد. باید حواسش به بچه‌ها باشد. باید از رقیه مراقبت کند. باید رباب را دلداری دهد. باید مراقب زن‌های دیگر باشد؛ که هرکدام عزیزی از دست داده‌اند. باید مراقب بقیه کاروان باشد. از آن طرف باید زینب صدایش را صاف کند که برای خطبه خواندن رسا باشد. که از حسین بگوید. از روز دهم بگوید. از کربلا بگوید...! بگوید که این‌ها را که کشتند؛ فرزندان مصطفی بودند. بگوید این‌ها را که اسیر کردند؛ اهل‌بیت‌اند. بگوید که با حق چه کردند. حالا زینب باید ادامه راه حسین را کامل‌تر کند. تا اینجا که پسرهایش را برای یاری امام فرستاده. داغ عزیزانش را برای یاری امام تحمل کرده. تا اینجا که برای یاری امام چه‌ها که نکرده... از اینجا به بعد هم، باید از امام دفاع کند. باید نگذارد که پسر برادرش را که امامش است را شهید کنند. حالا دیگر زینب باید از امانت حسین مراقبت کند. زینب باید امام را یاری دهد. حالا تازه همه‌چیز شروع شده است... _شبِ یازدهم محرم_ #مآه ؛ #معراج

چقدر زود گذشت...! #مآه ؛ #نوآزش #شب_یازدهم_محرم

من اینجا؛ زیر خیمه‌ی تو نشستم... همه آن ساعت‌ها، همه آن دقیقه‌ها، همه آن ثانیه‌هایی که اینجا گذراندم، همه‌اش زندگی بوده. انگار زیر خیمه‌ی تو زنده‌تر از هر وقت دیگرم. انگار این ده روز، زنده‌تر بودم. اگر کسی دلیل بخواهد، اسم تو را می‌آوریم. تپش قلب‌های ما حسین است. به قول #آقا_مرتضی: (حسین سرچشمه خورشید است و بدان که سینه تو نیز آسمان لایتناهی است. با قلبی که در آن خورشید می‌جوشد... و گوش کن که چه خوش ترنمی دارد در تپیدن: «حسین، حسین، حسین…» نمی‌تپد، حسین حسین می کند!!!) #دیالوگ ؛ #قاب ؛ #خط_خطی_های_ذهنی ؛ #مآه

"حسین" (شب‌های جمعه میگیرم هواتو....) #مآه ؛ #نوآزش

آقا من واقعا دیگه از یه جایی به بعد جاموندم از تاریخ:/ الان نمی‌فهمم سوریه چه خبره، ایران چه خبره، بقیه جاها چه خبره؟ اصلا ما کییم؟ کجاییم؟ یه دو دقیقه این تاریخ آروم پیش بره، تا ما بفهمیم چه خبره👩🏻‍🦯🥲 #فکت

البته، زمان در گذر و ما (من) جاماندگان تاریخیم .... #فکت #خط_خطی_های_ذهنی

جنگ اخیر همه اولویت‌هایمان را به‌هم ریخت. اینکه چه کاری الان لازم است، ضروری‌تر است، فوری تر است... حتی کتاب‌های روی میز از من می‌پرسند آیا الان وقت مطالعه کتابی مثل من است؟ برنامه‌های فردا، هفته بعد، ماه آینده... برای زمانی بیرون از زمان اکنون تنظیم شده بود. حالا باید همه را تغییر داد. چه بسا حتی رژیم غذایی؛ جنس روابط با دیگران، سفرها، سرگرمی‌ها... اگر جنگ به ما هشدار داده باشد که چیزهایی که در گمان و پندار شما دور بود، بسیار نزدیکتر از چیزی است که فکر می‌کردید... اگر از آن آدمها هستید که می‌توانید مستقلاً برنامه‌ها و اولویت‌ها و فوریت‌های‌تان را تغییر بدهید، خیلی خوش‌بختید. بسیاری هستند که تغییر برای‌شان محال یا وابسته به چندین متغیر بیرون از اراده‌ی آنهاست. مثلا کسانی‌که زندگی‌شان به سرمایه‌گذاری در دلار، طلا، بورس، مِلک، ماشین و... گره خورده! ذهن و قلب آنها به میله‌های نمودارهای بازارهای جهانی قلاب شده. بالا و پایین رفتنش به اراده‌هایی در برج‌های نیویورک یا پستوهای سبزه میدان متصل است. بی‌اراده در تغییر یا ثبات. هنگام جنگ، که مرحله‌ای از ظهور است، بسیاری به اضطراب می‌افتند که کاش بتوان زمان ظهور -جنگ- را به تاخیر انداخت تا کارهایشان به سرانجام و سامان (سود مورد انتظار) برسد. یا آنها که در آستانه فارغ‌التحصیلی یا استخدام در یک اداره یا شرکت‌اند، یا یک قدم مانده تا موفقیتی بزرگ را در چیزی کسب کنند... حتی آنها که برای تابستان بلیط رزرو کرده‌اند، یا حتی آنها که طبق برنامه عبادی‌شان تصمیم داشتند به حج عُمره یا کربلا بروند. تغییر که همان اراده الهی در شکستن تصمیم بندگان است، در برابر آرزو و اراده ماست. اینچنین است که حج و زیارت کربلا چنانچه بیرون از پرانتز جنگ و ظهور باشد، ما را به حالی می‌اندازد که آرزوی تاخیر در ظهور را داشته باشیم. هرچند بر زبان دعای فرج بخوانیم! برنامه‌های‌مان را مرور کنیم؛ حقیقتاً توان و آمادگی تغییر تمام عیار آنها را داریم؟ یا جان و قلب ما ثبات و سکوت و سکون و عدم تغییر را می‌طلبد؟ #یادگاری ؛ #خرده_نوشته‌های_بقیه - وحید یامین‌پور

اگر میخواهید کارتان برکت پیدا کند به خانواده شهدا سر بزنید🌱 ( شهید مصطفی صدرزاده ) 📷 دیدار دانش آموزان اتحادیه انجمن های اسلامی شهر کرمان با خانواده شهید امید کاظمی زاده این شهید بزرگوار در دفاع از میهن اسلامی در جنگ دوازده روزه رژیم صهیونیستی و ایران به درجه رفیع شهادت نائل آمد. #شهید_امید_کاظمی_زاده #لشکر_فرشتگان 🆔 @Reihanehaa_ir