گر یک نفست ز زندگانی گذرد مگذار که جز به شادمانی گذرد هشدار که سرمایه سودای جهان عمرست چنان کش گذرانی گذرد :) م̲س̲̲کن̲ه ه̲̲ای̲ غ̲ی̲ر̲ ̲ک̲پس̲̲ول̲ی̲

#موسیقی م̲س̲̲کن̲ه ه̲̲ای̲ غ̲ی̲ر̲ ̲ک̲پس̲̲ول̲ی̲

چقدر ناشناس😃خوشحالم

#شما : ۹۹ #من : دارم کلی درموردت می‌نویسم و هیچ‌وقت دلم نمی‌خواد که ببینی‌شون. چون می‌دونم تو مقصر نیستی و می‌دونم نوشته‌هام تند و تیزه، ولی بیشترشون فیلم‌نامه‌هایی هستن که تو سرم در مورد تو شکل میگیرن و مسلما امیدوارم که آخرش درست از آب در نیان.

#شما : وایب کانالت عالیه میدونی؟ ولی اینکه خیلی از کانالای دیگه گیزاری یه جوریه! خودتم ع***بزار _دختر یک تاجر ابریشم #من : ممنون عزیزم^^ درسته سعی میکنم بیشتر فعالیت کنم ولی میدونی نزدیک امتحاناست😅 ببخشید اگر باب میلتون نبود دوشیزه😉

#شما : ۲۵۵ #من : اگه چیزی که من سبز می‌بینم رُ تو آبی ببینی، چی؟ -متاسفم زندگی کردن و وجود داشتن با هم فرق میکنن * این ها با فاصله تو یک صفحه نوشته شده بودن

#شما : تکه یخی که عاشق ابر عذاب می‌شود سر قرار عاشقی همیشه آب می‌شود به چشم فرش زیر پا، سقف که مبتلا شود روز وصالشان کسی خانه خراب می‌شود کنار قله‌های غم نخوان برای سنگ‌ها کوه که بغض می‌کند سنگ مذاب می‌شود باغ پر از گلی که شب به آسمان نظر کند صبح به دیگ می‌رود، غنچه گلاب می‌شود چه کرده‌ای تو با دلم که از تو پیش دیگران گلایه هم که می‌کنم شعر حساب می‌شود #من : اوه! این خیلی قشنگ بود*-*

#شما : 11 #من : دارم خوب وقت می‌ذارم که پرواز کردنُ یاد بگیرم

گاه گاهی که دلم میگیرد به خودم می گویم: در دیاری که پر از دیوار است به کجا باید رفت؟ به که باید پیوست؟ به که باید دل بست؟ حس تنهای درونم می گوید: بشکن دیواری که درونت داری! چه سوالی داری؟ تو خدا را داری و خدا… اول و آخر با توست . _سهراب سپهری م̲س̲̲کن̲ه ه̲̲ای̲ غ̲ی̲ر̲ ̲ک̲پس̲̲ول̲ی̲

#شما : قضیه ی عددا چیه #من : یک کتاب به اسم " حرف‌هایی که کاش میزدم " هست که مونولوگ نویسیه یعنی در هر صفحه بیشتر از چند خط ننوشته. خودم گاهی باهاش فال میگیرم و گفتم شما هم عدد بگید تا اون صفحه فالتون باشه:)

#شما : ۵ #من : از 10 کتاب شروع میشه قبلش فهرست و شناسنامه کتاب و غیره هست

"دلخوری" یک کلمه هست. گاهی جمله ای که از چند کلمه کوتاه است باعث وجود دلخوری، زخم ها و بغض هاییست که شاید هرگز جبران پذیر نباشند:) اونجاست که همون کلمه ای که باعث شادیست، میشود دلیل سقوط... کلمات سلاح هایی نه از جنس سرد و گرم بلکه از جنس حروف اند و بسیار قدرتمند؛ بیشتر از آنکه تصور کنیم. اما حرفم به این منظور نیست که کلمات فقط سلاح هستند. انها میتوانند مثل پوست نوزاد و پر پروانه لطیف و ظریف باشند و خب اثر هایی هم بسیار قوی مثل انقلاب دارند:) کسی چه میداند شاید پشت انقلاب های جهان تنها کلمات کم بوده باشند؛) کاش آدم های اطرافمون هم بیشتر روی انتخاب کلماتشون وقت میگذاشتند. م̲س̲̲کن̲ه ه̲̲ای̲ غ̲ی̲ر̲ ̲ک̲پس̲̲ول̲ی̲