اشپيلمن: من جايی نمیرم. هلينا: خوبه پس منم جایی نمیرم. مادر: مسخره بازی در نيارين، ما بايد با هم باشيم. اشپيلمن: ببين...اگه قرار باشه بميرم ترجيح ميدم تو خونه خودم باشم. اينجا می‌مونم. 🎞پیانیست-(The pianist) @onlybook

"من فکر نمی‌کنم که اندوه یک آدم به هنگامِ ترک چیزی ناشی از این باشد که دارد چیزی را که دوست دارد ترک می‌کند. اندوه آدم ممکن است ناشی از نقطه مقابلش باشد؛ آدم احساس می‌کند که پیوندها چه آسان پاره می‌شود و نیز این که دیگران چه آسان از آدم جدا می‌شوند. در واقع آدم هم به آزادی نیاز دارد و هم به وابستگی، اما هر کدام به جای خود و آدم با ناراحتی درمی‌یابد که جاها را با هم قاطی کرده است." -از نامه های فرانتس کافکا به گرته بلوخ(دوست فلیسه) @onlybook

کیست که بتواند سرنوشت مرا بهبود ببخشد؟ مرگ. و کیست که به سعادت عشق نایل می‌شود؟ بی‌وفایی. و دردهای عشق را چه چیز درمان می‌کند؟ جنون. پس شرط عقل نیست در مقام علاج دردی برآمدن که داروی آن مرگ است و بی‌وفایی و جنون. 📜دن کیشوت @onlybook

«آهسته‌آهسته او را بکش تا احساس کند دارد می‌میرد.» 📜کالیگولا @onlybook

حتی نمی‌توانست بداند كه زنده است چون مثل مرده‌ها زندگی می‌كرد. شايد به نظر دست من خالی می‌آمد. اما من از خودم مطمئن بودم، مطمئن از همه‌چيز، خيلی مطمئن‌تر از او، مطمئن از زندگی‌ام و مطمئن از مرگم كه به‌زودی سراغم می‌آمد. بله، اين همه‌ی چيزی بود كه داشتم. اما دست‌كم درست همان‌قدر كه اين زندگی مرا در چنگش داشت من هم اين زندگی را در چنگ داشتم. حق داشتم، هنوز هم حق دارم، هميشه حق داشتم. 📜بیگانه @onlybook

صد و پنجاه سال پیش، آدم‌ها تحت تأثیر دریاچه و جنگل‌ها قرار می‌گرفتند و شعر می‌گفتند. امروزه، ما در وصف سلول زندان‌ها غزل‌سرایی می‌کنیم. 📜سقوط @onlybook

این‌جا هم عادت کردند حقیقی‌ترین اندوه‌ها را با عبارت‌های کلیشه‌ای بیان کنند. 📜طاعون @onlybook