دلتنگی به کنار، این که می‌دونی قراره دلتنگ بشی هم خودش شبیهِ نگاه کردن به پلِ معلقِ سستِ روبروته که قراره ازش رد شی و هر لحظه ترسِ پرت شدن دلتو بلرزونه.

شربتِ آلبالو یکی از دلایل اصلیم برای ادامه‌ی زندگیه.

و حالا، خواستارش نیستم چرا؟

آدمیزاد را چه می‌شود.

من این تکنیکِ ویژه خالد رو خیلی تحسین می‌کنم. توی بادبادک‌باز هم همینطور بود. قشنگ این‌جوریه در لحظه‌ای که می‌خوای کتاب رو بندازی اون‌وَر، یکهو آچمز می‌شی و درحالی‌که داری حیرتت رو جمع و جور می‌کنی، دلت می‌خواد تو پنج دقیقه کل داستان رو بخونی. "چی می‌شه بیست سال بعد؟".

موقع نوشتن برنامه‌های تابستون یه‌چیز برام خیلی پررنگ بود: بیا امسال مغزمون رو بندازیم دور.

اینو فرستاده می‌گه یکی رو دارید که اینطوری دوست‌تون داشته باشه؟ می‌گم خودم همون «یکی» طفلی‌ام.

از احساسات عجیب‌تون با کسی حرف نزنید، این صدبار🧎‍♀

"ای لبخندت تضمین باران" حتی تو این سگ گرما.