اویمن;
خب انگار آقای ممدلی به جز قهوهای کردن شاگردها، میشه گفت که یهچیزهایی بارشه.
به لطفِ دوتا جملهی آقای ممدلی حالا علاوه بر اینکه نمیتونم بنویسم، اینجا هم نمیتونم حرف بزنم. میفرماد قبل از نوشتن هرچیز، با خودت فکر کن «چرا مخاطب باید این نوشته را بخواند؟ چرا من باید این را بنویسم؟» خب زهرمار مردِ حسابی، بحران وجودیم منو.
بحثِ منطقی درباره چیزهایی که زیاد دربارهشون فکر کردم و حرف دارم، تا ابد واسم مورد علاقهترینه.
اویمن;
بحثِ منطقی درباره چیزهایی که زیاد دربارهشون فکر کردم و حرف دارم، تا ابد واسم مورد علاقهترینه.
تراپی؟ نه ممنون شونصدتا ویس دادن و خندوندن بقیه هست.