اویمن;
جالبه که حالا هم همینطور.
هیچجوره زورم به مدیر معاون نمیرسه، امیدوارم هرچی بیفکر بیمسئولیتِ یکسانْ اهمیتندهنده به رشتهها هرجای دنیا هست آتیش بگیره.
سید استادِ برانگیختن حیرته؛ رژه روی طیفِ حسهایی که مدتها بیاستفاده مونده. کاش یه سید جیبی داشتم، زندگی رنگی =)))
واقعیت، میترسم "ترس از زحمتکشیدن و نشدن" درونم نهادینه بشه وگرنه که زندگیه دیگه.