آن را که غمی باشد و گفتن نتواند شب تا به سحر نالَد و خُفتن نتواند...

انگار دیگه همیشه یه لایه محو از غم و بی علاقگی رو لبخندام ، خنده هام ، شوخی هام کشیده شده ؛ دیگه هیچکدوم اینا به اعماق وجودم نفوذ نمی‌کنه . خنده سطحی ، شوخی سطحی ، لبخند سطحی .... ‌

از خیلی چیزا با خنده رد شدم ولی نه همه چیز، نه همیشه

You can't save me , save your self ... Cause I need no help ...

هرچقدر میام با خود داغونم مهربون باشم نمی‌تونم.

فکر کردن زیاد باعث به وجود اومدن فاجعه میشه

خویش را گم کرده‌ام در سنگلاخ زندگی هرچه می‌گردم نمی‌دانم کجا افتاده‌ام ... ‌

امتحانات ترم آخر که تموم شه به مدت یک هفته موبایل و خاموش میکنم و فقط میخوابم .

تنها چیزی که از ادما حتی با تعاملات زیاد هم نمیشه بدست اورد شناخت کامله