بدی همیشه یه جا در کمینه که باز به فطرت آدم برگرده اما خوبی رو که مراقب نباشی مثل عطر رو لباس ، میپره و مثل بدی نیست که کمین کرده باشه برا برگشتن .
مراقب خوبیا باشیم که مثل بدیا منتظر فرصت برا برگشت نیستن .
باید بری بجنگی و مجدد بسازی باطنی و که به وسیله بدی گندابی شده غیر قابل تحمل .
تازه اگه بتونی غالب بدی بشی و خوبی رو به باطنت برگردونی همیشه یه ردی از اون بدیه هست و حال بدی میشه بین اون همه خوبی که با فلاکت مجدد بدستش آوردی ...
مثل یه زخمه ، یه رده ، یه یادگاریه .
و چه تلخن یادگاری هایی که با هر بار دیدنشون مایع عذابتن و تو توانایی دور انداختشون و نداری ....
مراقب باشیم که از این یادگاری ها رو دیوار باطنمون شکل نگیره که موندنش عذابِ مزمنه .
• اتاق 95 •
بدی همیشه یه جا در کمینه که باز به فطرت آدم برگرده اما خوبی رو که مراقب نباشی مثل عطر رو لباس ، میپر
این یه " یهویینوشت " بمونه از وقتی که فقط میخواستم اینارو گفته باشم .
نه سعی کردم زیبا بنویسم ، نه جالب ، نه تاثیرگذار ، فقط نیاز داشتم اینارو بنویسم .
باری اگر پسندتون نیست یا بچگانست به بزرگیتون ببخشید .