کاش سرم را بردارم و برای هفتهای در گنجهای بگذارم و آن را قفل کنم، در تاریکی یک گنجه خالی.
روی شانههایم، جای سرم، چناری بکارم و برای هفتهای در سایهاش آرام گیرم.
-ناظم حکمت
غم و اندوه مانند سنگهایی هستند که درون شما جمع میشوند و حرکت را سختتر میکنند.
آنگاه که ماه شکفت | سارا ای پارکر
کاغذ و مداد را برداشتم، میخواهم بنویسم، نمیدانم چه؟ یا اینکه مطلبی ندارم و یا از بس که زیاد است نمیتوانم بنویسم.
اینهم خودش بدبختی است.
زنده بهگور | صادق هدایت