صدایش، زلال باران بود. جانمان بود در این گنبد مینا. سِرّ عشقمان بود بر آستان جانان. سرود مهرمان بود... -...

5:10 ساقی سیم‌ساق من، گر همه دُرد می‌دهد کیست که تن چو جام می، جمله دهن نمی‌کند؟

به هر طرف موسیقی ایران نگاه می‌کنی می‌خوای سرت رو بکوبی به دیوار.

این آلبوم بسیار زیباست. همه‌ی قطعه هاش هم ارزش بار ها و بار ها شنیده شدن دارن. هم اون جنون کار پورناظری ها توش هست، هم لطافت آواز قربانی. واقعا زیباست.

2:35 وه زانکه دل بریدن از خویش و با تو بودن تا رود های پیچان، تا آبشار، باران!

نوشته بود: اگر همه‌ی موسیقیدان های ما مثل علیرضا قربانی با هنرمندای جوون رفتار می‌کردن، وضع موسیقی ما خیلی بهتر بود.

1:16 می‌گفتم یار و می‌ندانستم کیست می‌گفتم عشق و می‌ندانستم چیست گر یار این است چون توان بی او بود ور عشق این است چون توان بی او زیست

علیرضا قربانی قرارداد نمی‌بندد، قباله‌ی مرگ احساسی امضا می‌کند! سناریو هر چقدر هم داغون و ماست مالی باشد، او با سه ثانیه چهچهه چنان شست پای روحتان را به چهارچوب در می‌کوبد که با زیرپیراهنی سوراخ وسط هال، حس آلن دلونِ خیانت دیده در پاریس مه آلود را می‌گیرید! چنان سریال ها را یک لقمه‌ی چپ کرد که ما یادمان رفت بازیگر ها کی بودند، اما فنجان چایمان پای سوز صدایش زهر مار شد. خلاصه که اگر فردا آلزایمر هم بگیرید، باز با یک بیت او، ناخودآگاه با زانو فرود می‌آیید و به دیوار ترک خورده‌ی همسایه زل می‌زنید! -...

2:21 نیست در اقلیم کسی این همه بی هم‌نفسی بی همگان منتظرم تا تو به دادم برسی