این آلبوم بسیار زیباست. همه‌ی قطعه هاش هم ارزش بار ها و بار ها شنیده شدن دارن. هم اون جنون کار پورناظری ها توش هست، هم لطافت آواز قربانی. واقعا زیباست.

2:35 وه زانکه دل بریدن از خویش و با تو بودن تا رود های پیچان، تا آبشار، باران!

نوشته بود: اگر همه‌ی موسیقیدان های ما مثل علیرضا قربانی با هنرمندای جوون رفتار می‌کردن، وضع موسیقی ما خیلی بهتر بود.

1:16 می‌گفتم یار و می‌ندانستم کیست می‌گفتم عشق و می‌ندانستم چیست گر یار این است چون توان بی او بود ور عشق این است چون توان بی او زیست

علیرضا قربانی قرارداد نمی‌بندد، قباله‌ی مرگ احساسی امضا می‌کند! سناریو هر چقدر هم داغون و ماست مالی باشد، او با سه ثانیه چهچهه چنان شست پای روحتان را به چهارچوب در می‌کوبد که با زیرپیراهنی سوراخ وسط هال، حس آلن دلونِ خیانت دیده در پاریس مه آلود را می‌گیرید! چنان سریال ها را یک لقمه‌ی چپ کرد که ما یادمان رفت بازیگر ها کی بودند، اما فنجان چایمان پای سوز صدایش زهر مار شد. خلاصه که اگر فردا آلزایمر هم بگیرید، باز با یک بیت او، ناخودآگاه با زانو فرود می‌آیید و به دیوار ترک خورده‌ی همسایه زل می‌زنید! -...

2:21 نیست در اقلیم کسی این همه بی هم‌نفسی بی همگان منتظرم تا تو به دادم برسی

خیلی متن جالبی بود. حیف که نمی‌دونم کی نوشته.

آن روز ها اعضای شورای موسیقی رادیو، مشیر همایون شهردار، علی تجویدی، همایون خرم و مختاری بودند. آن روز همه متعجب از صدای شجریان تحسینش کردند. بدیع زاده بعد از آزمون سراسیمه به اتاق پیرنیا می‌دود و می‌گوید در اتاق شورای موسیقی جوانی آمده و آواز می‌خواند. صدایش از اینجا تا اینجای پیانو است! (و با دست فاصله‌ای بین سه و چهار اکتاو نشان داد) پیگیری بدیع زاده به این پاسخ می‌رسد که فعلا بودجه‌ای برای اختصاص دادن به حقوق خوانندگان جوان نیست. شجریان لبخند می‌زند و می‌گوید: اصلا چه کسی حقوق خواست؟ این آغاز فعالیت «سیاوش بیدکانی» در رادیو بود. آن روز ها چون پدر نفهمد و خشمگین نشود با نام مستعار در رادیو اجرا می‌کرد. اکنون اما او را با نام «خسرو آواز ایران» می‌شناسند و موسیقی ایران را به قبل و بعد او تقسیم می‌کنند. -...

4:53 گل چاک غم برپیرهن زد از غیرت آتش در چمن زد ازغیرت آتش در چمن زد بلبل چو من شد در چمن دستان سرا بهر وطن دیدی که ظالم تیشه‌اش را آخر به پای خویشتن زد

قطعه که به آخر‌هایش می‌رسد قربانی دستمالی برمی‌دارد و اشک‌هایش را پاک می‌کند. خانمی که کنارم نشسته و گویا با نامزدش به کنسرت آمده (از حلقه نسبتاً نو و رفتار‌هایشان معلوم است تازه‌عروس و دامادند) می‌گوید: «ای جانم! برای خانمش گریه می‌کنه.» رو به تازه‌داماد بنده‌خدا می‌کند و می‌گوید: «ای کاش همه مثل قربانی باشند. تو هم همین‌طور!» داماد که از موقعیت پیش‌آمده زبانش بسته شده، خیره‌خیره به صورت عروس نگاه می‌کند. دختر شاکی می‌شود و می‌گوید: «یه وقت دور از جون از دهنت درنیاد!» داماد شانس می‌آورد که آهنگ تمام می‌شود. -...