4:23 سودای همرهی را گیسو به باد دادی رفت آن سوار و با خود یک تار مو نبرده

افسانه‌ها میگن که: در گذشته در قبیله‌ای رسم بود که دختران وقتی موقع ازدواجشان فرا میرسید گیسوی خود را باز میکردند و دور آتشی حلقه میزدند. پسری که قصد ازدواج داشت بر حسب گیسو یکی از دختران رو به همسری انتخاب میکرد. در آن قبیله دختری عاشق و شیفته‌ی یکی از پسران بود و وقتی بنا شد این رسم اجرا شود دختر در دلش خدا خدا میکرد که آن پسر او را انتخاب کند. اما از بخت بد، پسر گیسوی دختر دیگری را انتخاب کرد. در آن لحظه دنیا مقابل چشمان دخترک سیاه شد... آن پسر سوار بر اسب با نوعروسش رفت و یک تار مو از گیسوی این دختر بخت‌برگشته را هم نبرد و اینجاست که همایون تو آهنگ کولی میگه که: «رفت آن سوار کولی با خود تو را نبرده؛ رفت آن سوار و با خود یک تار مو نبرده...» اما سرانجام آن دختر اینگونه رقم خورد که او در همان شب با گیسوانش برای همیشه به زندگی خود پایان داد:) پ.ن: واقعی بودنِ داستان بالا اثبات شده نیست وظاهرا اینجور که نقل شده صرفا افسانه‌ست #داستان_آهنگ

فکر کنم قبلا در مورد ارکستر موسیقی ملی به رهبری فرهاد فخرالدینی صحبت کردیم. و در مورد آلبوم اشتیاق که اولین آلبوم این ارکستر بود. اشتیاق یک تصنیف جالب داره. از اونا که باید براش وقت گذاشت و به تک تک قسمت هاش دقت کرد. از اوناست که به خاطر ملودی ساده‌ای که داره کمتر کسی از شنیدنش لذت می‌بره. ولی وقتی یه عمق معناش پی ببرید، شک نکنید نظرتون حسابی قراره متفاوت باشه.

2:55 ز اشتیاق تو جانم به لب رسید، بیا نظر به حال دلم کن، ببین که چون کردی همه حدیث وفا و وصال می‌گفتی چو عاشق تو شدم قصه واژگون کردی

6:18 چه خوش باشد که دلدارم تو باشی ندیم و مونس و یارم تو باشی دل پر درد را درمان تو سازی شفای جان بیمارم تو باشی

1:22

آقای درویشی می‌گفت انقلاب که شد موسیقیدان های ما از شدت بیکاری به رشته های دیگه روی آوردند. مثلا استاد شجریان گل و گیاه پرورش داد، استاد لطفی در مورد عکاسی تحقیق می‌کرد، استاد پایور در مورد تاریخ و ربطش به موسیقی مقاله می‌نوشت و کار های این شکلی. خلاصه که این شعر هم به نظر میاد حاصل همون چیزی باشه که آقای درویشی می‌گفت.

محيط من خالی از آواز بود. من با بدبختی به دنبال آواز می‌گشتم كه پيدا بكنم، ولی همايون از بچگی كنار من بزرگ شده، او با آواز بزرگ شده است. آواز زبان مادری‌اش است. همايون در آينده اميدوارم و يقين دارم كه راهش را خوب خواهد رفت و پخته‌تر خواهد شد و فوق‌العاده باهوش و زيرک است و ملودی‌ها را خيلی زود ياد می‌گيرد. در آينده كه خودش به تنهایی روی صحنه برود ديگر تنبک نخواهد نواخت و خوانندگی‌اش را خواهد كرد و به نظرم خيلی جای پيشرفت دارد. -استاد محمدرضا شجریان

2:17 من نیستم چون دیگران بازیچه‌‌ی بازیگران اول به دام آرم تو را، و آنگه گرفتارت شوم

البته این نسخه که توی کنسرت های شیراز اجرا کرده بسیار نزدیک تر به اون چیزیه که استاد شجریان داشت ازش صحبت می‌کرد. به هر حال موسیقی زیباییه. با ساز های ایرانی زیبا تر هم میشه.