❁🌻❁🌻❁🌻❁🌻 و نام پروردگارت را یاد کن و تنها به اون دلببند. مزمل ٨ ❁🌻❁🌻❁🌻❁🌻 @pompos

#سلسله‌_استوری_فدایی_حسین @pompos

مولا علی چه مقدار با شما كوفيان مدارا كنم چونان مدارا كردن با شتران نو بارى كه از سنگينى بار، پشتشان زخم شده است، و مانند وصله زدن جامه فرسوده اى كه هر گاه از جانبى آن را بدوزند، از سوى ديگر پاره مى گردد هر گاه دسته اى از مهاجمان شام به شما يورش آوردند، هر كدام از شما به خانه رفته، درب خانه را مى بنديد، و چون سوسمار در سوراخ خود مى خزيد، و چون كفتار در لانه مى آرميد. سوگند به خدا ذليل است آن كس كه شما يارى دهندگان او باشيد، كسى كه با شما تير اندازى كند گويا تيرى بدون پيكان رها ساخته است. به خدا سوگند، شما در خانه ها فراوان، و زير پرچم هاى ميدان نبرد اندكيد. و من مى دانم كه چگونه بايد شما را اصلاح و كجى هاى شما را راست كرد، امّا اصلاح شما را با فاسد كردن روح خويش جايز نمى دانم. خدا بر پيشانى شما داغ ذلّت بگذارد، و بهره شما را اندك شمارد، شما آنگونه كه باطل را مى شناسيد از حق آگاهى نداريد، و در نابودى باطل تلاش نمى كنيد آن سان كه در نابودى حق كوشش داريد نهج البلاغه، خطبه 69 @pompos

تا حالا قرائت تورات و انجیل و قرآن رو کنار هم دیدی؟ @pompos

✿🌸✿🌸✿🌸✿🌸 و هر(گونه) مصیبتی به شما برسد به سبب دستاورد خود شماست و(خدا) از بسیاری درمی گذرد. 30 شوری ✿🌸 ✿🌸✿🌸✿🌸 @pompos

مولا علی سحر گاهى كه ضربت خورد همان گونه كه نشسته بودم، خواب چشمانم را ربود،(1) رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را ديدم، پس گفتم اى رسول خدا، از امّت تو چه تلخى ها ديدم و از لجبازى و دشمنى آنها چه كشيدم. پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: نفرينشان كن. گفتم: خدا بهتر از آنان را به من بدهد، و به جاى من شخص بدى را بر آنها مسلّط گرداند. نهج البلاغه، خطبه 70 @pompos

چرا در اين مکاشفه روحانى، پيامبر اکرم(صلى الله عليه وآله) دستور نفرين مى دهد، در حالى که آن حضرت، «رحمة للعالمين» بود؟ @pompos

اين به خاطر آن است که گاه ناسپاسى و طغيانگرى گروهى از مردم، به جايى مى رسد که تمام روزنه هاى رحمت را به روى خود مى بندند و جايى جز براى عذاب و سلب نعمت باقى نمى ماند. در چنين مواردى، نفرين، عين حکمت است. به همين دليل در تاريخ انبيا مى خوانيم که با تمام صبر و شکيبايى و لطف و رحمتى که داشتند، گاه راه را منحصر به نفرين مى ديدند; همان گونه که نوح پيامبر(صلى الله عليه وآله) بعد از «نهصد و پنجاه سال!» تبليغ و روشنگرى و هدايت، چاره اى جز نفرين نديد و عرض کرد: «رَبِّ لاَ تَذَرْ عَلَى الاَْرْضِ مِنَ الْکَافِرِينَ دَيَّاراً; خداوندا! احدى از کافران را بر صفحه زمين زنده نگذار!» و طوفان آمد و همه را از بين برد. به هر حال، قابل توجّه است که امام(عليه السلام) با اين که هميشه به اصحاب و ياران خود توصيه مى کرد، با دشمنان مدارا کنند و نسبت به زيردستان مهربان باشند و حتّى در فرمان معروف «مالک اشتر» تأکيد مى کند که نسبت به تمام مردم مصر، اعمّ از مسلمان و کافر، لطف و محبّت کند و مى فرمايد: «آنها يا برادر دينى تواَند و يا انسانى همانند تو»، بايد ديد تا چه حد او را آزار دادند که خودش راضى به نفرين کردن شد; ولى ادب امام(عليه السلام) در برابر رسول خدا(صلى الله عليه وآله) شايان دقّت است که پيش از اجازه آن حضرت، اقدام به نفرين نکرد. @pompos

به آن چه میدانی عمل کن اگر کسی هر چه میداند زیر پا نگذارد و در هر چه نمی داند ، توقف و احتیاط کند ، تا زمانی که بداند، کار تمام است. اما اگر معلومات را زیر پا گذاشت و در مجهولات ، هیچ مقید نشد و به هر طرف رفت ، به مقصود نمی رسد . پس همین که انسان به معلوماتش عمل کرد، دیگر حالت منتظره ای ندارد ، بقیه بر عهده‌ی خداست. آیت الله بهجت (ره) @pompos

مولا علی @pompos

امروز فقط متن گذاشتم داخل کانال این صوت برای شاد شدن فضا 😄