Pompos
چرا در اين مکاشفه روحانى، پيامبر اکرم(صلى الله عليه وآله) دستور نفرين مى دهد، در حالى که آن حضرت، «ر
اين به خاطر آن است که گاه ناسپاسى و طغيانگرى گروهى از مردم، به جايى مى رسد که تمام روزنه هاى رحمت را به روى خود مى بندند و جايى جز براى عذاب و سلب نعمت باقى نمى ماند. در چنين مواردى، نفرين، عين حکمت است. به همين دليل در تاريخ انبيا مى خوانيم که با تمام صبر و شکيبايى و لطف و رحمتى که داشتند، گاه راه را منحصر به نفرين مى ديدند; همان گونه که نوح پيامبر(صلى الله عليه وآله) بعد از «نهصد و پنجاه سال!» تبليغ و روشنگرى و هدايت، چاره اى جز نفرين نديد و عرض کرد: «رَبِّ لاَ تَذَرْ عَلَى الاَْرْضِ مِنَ الْکَافِرِينَ دَيَّاراً; خداوندا! احدى از کافران را بر صفحه زمين زنده نگذار!» و طوفان آمد و همه را از بين برد.
به هر حال، قابل توجّه است که امام(عليه السلام) با اين که هميشه به اصحاب و ياران خود توصيه مى کرد، با دشمنان مدارا کنند و نسبت به زيردستان مهربان باشند و حتّى در فرمان معروف «مالک اشتر» تأکيد مى کند که نسبت به تمام مردم مصر، اعمّ از مسلمان و کافر، لطف و محبّت کند و مى فرمايد: «آنها يا برادر دينى تواَند و يا انسانى همانند تو»، بايد ديد تا چه حد او را آزار دادند که خودش راضى به نفرين کردن شد; ولى ادب امام(عليه السلام) در برابر رسول خدا(صلى الله عليه وآله) شايان دقّت است که پيش از اجازه آن حضرت، اقدام به نفرين نکرد.
@pompos
به آن چه میدانی عمل کن
اگر کسی هر چه میداند زیر پا نگذارد و در هر چه نمی داند ، توقف و احتیاط کند ، تا زمانی که بداند، کار تمام است.
اما اگر معلومات را زیر پا گذاشت و در مجهولات ، هیچ مقید نشد و به هر طرف رفت ، به مقصود نمی رسد .
پس همین که انسان به معلوماتش عمل کرد، دیگر حالت منتظره ای ندارد ، بقیه بر عهدهی خداست.
آیت الله بهجت (ره)
@pompos
مولا علی
خدا رحمت كند كسى را كه چون سخن حكيمانه بشنود، خوب فرا گيرد،
و چون هدايت شود بپذيرد، دست به دامن هدايت كننده زند و نجات يابد،
مراقب خويش در برابر پروردگار باشد، از گناهان خود بترسد، خالصانه گام بردارد،
عمل نيكو انجام دهد، ذخيره اى براى آخرت فراهم آورد، و از گناه بپرهيزد.
همواره اغراض دنيايى را از سر دور كند، و درجات آخرت به دست آورد، با خواسته هاى دل مبارزه كند.
آرزوهاى دروغين را طرد و استقامت را مركب نجات خود قرار دهد. و تقوا را زاد و توشه روز مردن گرداند، در راه روشن هدايت قدم بگذارد، و از راه روشن هدايت فاصله نگيرد.
چند روز زندگى دنيا را غنيمت شمارد و پيش از آن كه مرگ او فرا رسد خود را آماده سازد، و از اعمال نيكو، توشه آخرت برگيرد.
نهج البلاغه، خطبه 76
@pompos
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
از دعاهای مولا علی
خدايا از من در گذر آنچه را از من بدان داناترى، و اگر بار ديگر به آن باز گردم تو نيز به بخشايش باز گرد.
خدايا، آنچه از اعمال نيكو كه تصميم گرفتم و انجام ندادم ببخشاى.
خدايا، ببخشاى آنچه را كه با زبان به تو نزديك شدم ولى با قلب آن را ترك كردم.
خدايا، ببخشاى نگاه هاى اشارت آميز، و سخنان بى فايده، و خواسته هاى بى مورد دل، و لغزش هاى زبان.
نهج البلاغه، خطبه 78
@pompos