✒️  از دست دادن دوستان غربت است. 📚نهج‌البلاغه، حکمت۶۵ #حدیث [ @pompos ]

امیرالمؤمنین علی بايد خردسالان شما به بزرگسالانتان تأسّى جويند و از آنان پيروى کنند، و بزرگسالانتان نيز بايد با کودکانتان مهربان باشند؛ همچون سنگ دلان دوران جاهليّت نباشيد که نه آگاهى از دين داشتند و نه به دستورات الهى مى انديشيدند. مبادا همچون تخم (افعى) در محل تخم گذارى پرندگان باشيد که شکستن آن گناه است (زيرا گمان مى رود تخم پرنده باشد) ولى جوجه آن شرّ و زيان بار است (چون در حقيقت، تخم افعى است). نهج البلاغه خطبه 166 بخش اول [ @pompos ]

🖋حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها فرمود: «علی جان! تو را به خدا می‌سپارم. سلام مرا تا روز قیامت به فرزندانم برسان.» 📚بحارالانوار، ج۴۳، ص۲۱۴ [ @pompos ]

چه شد آمریکا به ایران حمله نظامی کرد؟ چه مسئولی در ایران به آمریکا کمک اطلاعاتی کرد؟ برای چی عملیات پنجه عقاب شکست شدیدی خورد؟ [ @pompos ]

امیرالمؤمنین خیلی مرد بود اهل گله گذاری نبود ولی اینجا... [ @pompos ]

اللهم عجل لولیک الفرج 🌱 با امام زمانت حرف زدی؟ 💚

بسم الله الرحمن الرحیم السلام علیک یا صاحب الزمان✨💚

🌸･:*:･🌸･:*:･🌸･:*:･🌸･:*:･ و همگی به ریسمان خدا [قرآن و اهل بیت (علیهم السلام)] چنگ زنید، و پراکنده و گروه گروه نشوید؛ و نعمت خدا را بر خود یاد کنید آن گاه که [پیش از بعثت پیامبر و نزول قرآن] با یکدیگر دشمن بودید، پس میان دل های شما پیوند و الفت برقرار کرد، در نتیجه به رحمت و لطف او با هم برادر شدید، و بر لب گودالی از آتش بودید، پس شما را از آن نجات داد؛ خدا این گونه، نشانه های [قدرت، لطف و رحمت] خود را برای شما روشن می سازد تا هدایت شوید. آل عمران 103 🌸･:*:･🌸･:*:･🌸･:*:･🌸･:*:･ [ @pompos ]

✒️ اندوه خوردن نیمی از پیری است. 📚نهج‌البلاغه، حکمت۱۴۳ #حدیث [ @pompos ]

امیرالمؤمنین علی آن ها (اشاره به ياران امام (عليه السلام) است) پس از اتحاد و همبستگى پراکنده شدند و از اصل خويش متفرّق گشتند. در اين ميان بعضى از آن ها به شاخه محکمى چنگ زدند و به هرجا آن شاخه تمايل يافت، همراهش به آن سو رفتند. اما به زودى خداوند آن ها را براى بدترين روزى که بنى اميّه در پيش دارند متّحد خواهد کرد؛ آن گونه که قطعه هاى پراکنده ابر پاييزى جمع مى شود، خداوند همه آن ها را گرد مى آورد و در ميان آنان الفت برقرار مى سازد؛ سپس آنان را همچون ابرهاى متراکم به هم مى پيوندد و به دنبال آن، درهاى فتح و پيروزى را به رويشان مى گشايد. آن ها همچون سيل خروشان از جايگاه خود حرکت مى کنند؛ مانند سيلى (عظيم) که دو باغستان (بسيار گسترده دو طرف نهر عظيم سرزمين سبأ) را درهم کوبيد و در برابر آن هيچ برجستگى اى بر سطح آن زمين باقى نماند؛ نه کوه هاى استوار، نه تپه ها و هيچ چيز مانع جريان آن نشد؛ نه کوه هاى عظيم و نه تپه هاى بلند. خداوند آن ها را مانند آب در درون درّه ها پراکنده مى سازد؛ سپس همچون چشمه سارها از قسمت هاى مختلف زمين بيرون مى آورد؛ و به کمک آنان حق گروهى (از مظلومان) را از گروهِ ديگر (ظالمان) مى گيرد و جمعى را در سرزمين ديگران اقامت مى بخشد. به خدا سوگند! آن ها (بنى اميّه) بعد از تسلط و پيروزى، همه آنچه را که در دست دارند از دست مى دهند (و ذوب مى شوند) آن گونه که چربى بر روى آتش آب مى شود. نهج البلاغه خطبه 166 بخش دوم [ @pompos ]