السلام علیک یا صاحب الزمان ☘️
هدیه به پیشگاه مبارکشون صلوات
#اللهم_عجل_لولیک_الفرج
#یا_مهدی
[ @pompos ]
ستايش، مخصوص خداوندى است که هيچ آسمانى، آسمان ديگر را از ديد علم او نمى پوشاند و نه هيچ زمينى زمين ديگر را.
در بخش ديگرى از خطبه آمده است:
گوينده اى به من گفت: اى فرزند ابوطالب! تو درباره اين امرـ يعنى خلافت ـ حريصى! در پاسخش گفتم: به خدا سوگند! شما با اين که دورتريد، حريص تريد (چراکه خلافت، شايسته اهل بيت پيامبر (عليهم السلام) است که به اين کانون هدايت نزديک ترند) و من شايسته تر و نزديک ترم. من فقط حق خويش را مطالبه کردم، ولى شما ميان من و آن حائل مى شويد و دست ردّ بر سينه ام مى گذاريد. هنگامى که در آن جمع حاضر با اين دليل کوبنده به او پاسخ گفتم، مبهوت و سرگردان ماند و نمى دانست در پاسخم چه بگويد! بارخدايا! من دربرابر قريش و کسانى که آنان را يارى مى دهند از تو استعانت مى جويم (وشکايت پيش تو مى آورم) آن ها پيوند خويشاوندى مرا قطع کردند ومقام و منزلت عظيم مرا کوچک شمردند و براى مبارزه با من در غصب چيزى که حق من بود، همدست شدند (و به اين هم اکتفا نکردند) سپس گفتند: بعضى از حقوق را بايد گرفت و پاره اى را بايد رها کرد (و اين از حقوقى است که بايد رها سازى).
نهج البلاغه خطبه 172 بخش اول
[ @pompos ]
✤🍀✤🍀✤🍀✤🍀
هر زمان و هر کجا یافت شوند، [داغِ] خواری و ذلت بر آنان زده شده، مگر [آنکه] به ریسمانی از جانب خدا [که ایمان به قرآن و نبوّت پیامبر است] و یا ریسمانی از سوی مردمِ [مؤمن که پذیرش ذمه و شرایط آن است، چنگ زنند] و به خشمی از سوی خدا سزاوار شده اند و [داغِ] بینوایی و بدبختی بر آنان زده شد. این بدان سبب است که آنان همواره به آیات خدا کفر می ورزیدند و پیامبران را به ناحق می کشتند، و این [کفرورزی و کشتن پیامبران] به سبب این است که [خدا را] نافرمانی نمودند و همواره [از حدود الهی] تجاوز می کردند.
آل عمران 112
✤🍀✤🍀✤🍀✤🍀
[ @pompos ]
امیرالمؤمنین علی
آن ها (طلحه و زبير و همدستانشان) به سوى بصره حرکت کردند؛ در حالى که همسر رسول خدا (صلي الله عليه و آله) را همچون کنيزى که به بازارِ برده فروشان مى برند، به دنبال خود کشاندند. آن ها همسران خود را در خانه هايشان پشت پرده نگه داشتند (تا ازنظر نامحرمان دور باشند) ولى پرده نشين حرم رسول خدا (صلي الله عليه و آله) را دربرابر ديدگان خود و ديگران ظاهر ساختند؛ در ميان لشکرى که همه آن ها به من قول اطاعت داده بودند و با رضايت کامل و بدون اکراه با من بيعت کرده بودند! آن ها به فرماندار من در بصره و همچنين خزانه داران بيت المال مسلمين و به مردم ديگرى از اهل آن شهر حمله کردند؛ گروهى از آنان را با شکنجه و گروهى را با حيله کشتند. به خدا سوگند! اگر آن ها فقط به يک نفر دست مى يافتند و او را عمداً و بدون گناه مى کشتند، قتل همه آن لشکر براى من حلال بود؛ چراکه آن ها حضور داشتند و مخالفت نکردند و از او نه با زبان دفاع کردند و نه با دست (و به اين ترتيب، همدست مفسدان فى الارض شدند) چه رسد به اين که آنان گروه بسيارى از مسلمانان را به تعداد همراهانشان که با آن ها وارد بصره شدند به قتل رساندند!
نهج البلاغه خطبه 172 بخش آخر
[ @pompos ]