👨‍🍼چند پیشنهاد به والدین، هنگام ورود فرزند جدید به خانواده: 1. حفظ توجه و محبت به فرزند بزرگتر: ممکن است فرزند بزرگ‌تر احساس کند که توجه والدین به دلیل حضور کودک جدید کاهش یافته است. والدین باید وقت کافی برای بودن با فرزند بزرگ‌تر اختصاص دهند تا او احساس کند که همچنان اهمیت دارد و محبتش کاهش نیافته است. 2. شریک‌سازی نقش‌ها: باید فرزند بزرگ‌تر را به عنوان بخشی از فرآیند تبدیل به یک «برادر» یا «خواهر» جدید در نظر گرفت. والدین می‌توانند او را در کمک به مراقبت از نوزاد (مانند آوردن پوشک یا ملحفه) شریک کنند تا احساس کند که در این تغییر نقش‌ها حضور دارد و احساس مسئولیت می‌کند. 3. شفاف‌سازی انتظارات و توضیح درباره تغییرات: قبل از تولد کودک جدید، باید به فرزند بزرگ‌تر درباره تغییرات احتمالی در روال زندگی و نیازهای نوزاد جدید توضیح داده شود. این کار می‌تواند به او کمک کند تا انتظارات واقع‌بینانه‌تری از ورود کودک جدید به خانه داشته باشد. 4. پیشگیری از رقابت: در بسیاری از موارد، حسادت ممکن است به دلیل مقایسه فرزند بزرگ‌تر با نوزاد جدید به وجود آید. والدین باید از مقایسه کردن مستقیم فرزندان با هم اجتناب کنند و به هر یک از آن‌ها فضای خاصی برای رشد و شکوفایی بدهند. 5. تقویت ارتباط عاطفی: بیشتر وقت خود را با فرزند بزرگ‌تر بگذرانید تا او احساس کند که هنوز به همان اندازه مورد توجه قرار می‌گیرد. 6. پرهیز از بوسیدن و نوازش های زیاد نوزاد در حضور فرزند بزرگتر: در صورت عدم رعایت این نکته،آتش حسادت درون فرزند بزرگتر، شعله ورتر خواهد شد. 🪴 مهدی مرادی روانشناس تربیتی https://eitaa.com/psychtip

✍تغافل در تربیت به معنای نادیده گرفتن آگاهانه برخی از رفتارهای کودک یا دانش آموز است، به‌ویژه زمانی که آن رفتارها اهمیت چندانی ندارند یا اصلاح آن‌ها در زمان دیگری بهتر امکان‌پذیر است. این روش تربیتی از حکمت و تدبیر برخوردار است و با بی‌توجهی یا سهل‌انگاری تفاوت دارد. 🔺اصول و مبانی تغافل در تربیت: 1. نادیده گرفتن آگاهانه و هدفمند: والدین و معلمان برخی اشتباهات جزئی را نادیده می‌گیرند تا از حساسیت بیش‌ازحد جلوگیری کنند. 2. فرصت دادن برای اصلاح خودکار: گاهی کودک یا دانش‌آموز خودش متوجه خطایش می‌شود و نیازی به تذکر مستقیم نیست. 3. کاهش تنش و مقاومت: برخی رفتارهای نامطلوب در صورت واکنش مستقیم تشدید می‌شوند، اما با تغافل ممکن است کم‌رنگ شوند. 4. تقویت رفتارهای مثبت: به‌جای تمرکز بر خطاها، رفتارهای مطلوب مورد توجه و تشویق قرار می‌گیرند. 🔺کاربردهای تغافل در تربیت: در خانواده: نادیده گرفتن برخی شیطنت‌های طبیعی کودک برای جلوگیری از سخت‌گیری بیش از حد. در مدرسه: چشم‌پوشی از برخی اشتباهات جزئی دانش‌آموزان تا روحیه‌ی یادگیری آن‌ها تضعیف نشود. نکات مهم: 👌تغافل نباید به بی‌تفاوتی منجر شود. 👌در مسائل مهم (مثل ارزش‌های اخلاقی و تربیتی اساسی) نباید از تغافل استفاده کرد. 👌باید همراه با نظارت غیرمستقیم باشد تا فرد دچار برداشت نادرست نشود. 👌این روش تربیتی در روایات اسلامی نیز مورد تأکید قرار گرفته است. امام علی (ع) می‌فرمایند: عاقل نیمی از رفتارهایش بر پایه تحمل و نیمی بر اساس تغافل است. 🪴 مهدی مرادی روانشناس تربیتی https://eitaa.com/psychtip

گاهی اوقات فرهنگ غرب با رسانه‌های خود، بدیهیات آفرینش را چنان آلوده به طمع ورزی های اومانیستی و لیبرالیسم می‌کند که ضمن اغواء و همراهی روانشناسان غربی، باید یکی از میان خودشان بیاید و آن بدیهیات را دوباره به آنها یادآوری کند. ترامپ: از این پس، ما فقط دو جنس در آمریکا خواهیم داشت ؛ زن و مرد! 🪴 مهدی مرادی روانشناس تربیتی https://eitaa.com/psychtip

✍ چهار نشانه مهم برای یک دوست خوب 💎 1. دروغگو و چندچهره نبودن: امام علی (ع) می‌فرمایند: "دوستی، جز با راستی و صداقت پایدار نمی‌ماند." نهج‌البلاغه، حکمت ۲۷۹. از دیدگاه روانشناسی صداقت، مهم‌ترین رکن یک رابطه سالم است. 💎 2. دوری از انحراف و آلودگی های اخلاقی: دوست خوب نباید به بهانه مرام داشتن و شجاعت های کذایی، باعث سقوط اخلاقی دوستش شود، بلکه باید او را به رشد و کمال برساند. امام صادق (ع) می‌فرمایند: "با کسی دوستی کن که تو را از کارهای زشت باز دارد و به کارهای نیک دعوت کند." 💎 3. ازخودگذشتگی و ترجیح منافع دوست: پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: "بهترین دوستان شما کسانی هستند که در زمان سختی و گرفتاری، کنار شما بمانند." در روانشناسی نیز حمایت اجتماعی نقش مهمی در کاهش استرس و افزایش سلامت روان دارد. 💎 4. تأثیر مثبت و انگیزه‌بخشی مثبت در زندگی: امام علی (ع) می‌فرماید: "با نیکان هم‌نشینی کن، زیرا اخلاق تو از اخلاق آنان تأثیر می‌پذیرد." در روانشناسی نیز تأثیر دوستان بر رشد فردی و تغییر رفتار انسان به اثبات رسیده است. 🚨 فراموش نکنیم؛ انسان ها کامل نیستند و اعتماد در روابط بین‌فردی، طیفی است و نه یک وضعیت مطلق؛ یعنی اینکه هرگز به یک دوست، اعتماد کامل نکنید و همه اسرار خود را با او در میان نگذارید، که شاید روزی دشمن شما شود. امام علی (ع) می‌فرمایند: "دوست را در حد اعتدال دوست بدار، شاید روزی دشمن تو شود، و با دشمن، در حد اعتدال دشمنی کن، شاید روزی دوست تو گردد." نهج‌البلاغه، حکمت ۲۶۹ 🪴 مهدی مرادی روانشناس تربیتی https://eitaa.com/psychtip

✍ چگونه فرزندم را #مسئولیت_پذیر، تربیت کنم؟ ◀️ ۱. الگوسازی کنید: کودکان از رفتار والدین الگو می‌گیرند. اگر شما فردی مسئولیت‌پذیر باشید (مثلاً وظایف خود را به‌موقع انجام دهید، به تعهداتتان پایبند باشید)، احتمال بیشتری دارد که آن‌ها نیز چنین باشند. ◀️ ۲. فرصت‌های تصمیم‌گیری و انتخاب بدهید: اجازه دهید فرزندتان در برخی مسائل شخصی (مثل انتخاب لباس یا تنظیم برنامه مطالعه) تصمیم بگیرد. ◀️ ۳. وظایف متناسب با سنشان تعیین کنید: وظایفی مانند مرتب کردن اتاق و کمک در کارهای خانه ◀️ ۴. پیامدهای منطقی اعمالشان را به آن‌ها نشان دهید: به‌جای تنبیه، اجازه دهید کودک با پیامدهای طبیعی کارهای خود روبه‌رو شود. مثلاً اگر تکالیفش را انجام ندهد، نمره پایین می‌گیرد. ◀️ ۵. از تشویق و بازخورد مثبت استفاده کنید: وقتی کودک کارهایش را به‌درستی انجام می‌دهد، او را تحسین کنید. ◀️ ۶. صبوری کنید تا از اشتباهاتشان درس بگیرند: مسئولیت‌پذیری فرآیندی تدریجی است. اجازه دهید کودک اشتباه کند و در فضایی حمایتی، از اشتباهاتش بیاموزد. ◀️ ۷. ارزش تعهد و پایبندی به قول را به آن‌ها بیاموزید: کودک را تشویق کنید که به قول‌هایش پایبند باشد و اگر قولی می‌دهد، آن را انجام دهد. ◀️ ۸. کار گروهی را به آن‌ها آموزش دهید: وقتی کودکان در فعالیت‌های گروهی شرکت می‌کنند، بهتر مسئولیت‌پذیری را یاد می‌گیرند. ◀️ ۹. به آن‌ها اعتماد کنید و با سرزنش و انتقاد دائم، آنها را تحقیر نکنید: وقتی مسئولیتی به کودک می‌دهید، اجازه دهید آن را به روش خودش انجام دهد. 🪴 مهدی مرادی روانشناس تربیتی https://eitaa.com/psychtip