eitaa logo
بنیاد بین المللی غدیر قزوین
2.7هزار دنبال‌کننده
4.4هزار عکس
2.3هزار ویدیو
178 فایل
﷽ 💠کانال بنیاد بین المللی غدیر استان قزوین ویژه اطلاع رسانی ⁦✍️⁩ #مسابقات_ملی_کتابخوانی⁦ ⁦✍️⁩ #کلاس_های_نهج_البلاغه ⁦✍️⁩ #اخبار_غدیری_و_بازتاب_خبری به دوستداران خدمت به مکتب اهل بیت(ع) ارتباط با ادمین و مسئول تبادل و تبلیغات https://eitaa.com/Hosein7174
مشاهده در ایتا
دانلود
شباهت حضرت صاحب‌الزّمان[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه] به حضرت ابومحمد امام حسن عسكرى(عليه السّلام) حضرت امام عسکری(عليه‌السّلام) نيز، همين صفت هیبت را داشته است. مرحوم مجلسى رحمه‌الله به سند خود آورده كه: عباسيان و صالح بن على و گروهى از منحرفين از مسير اهل بيت (عليهم السّلام) بر صالح بن وصيف، هنگامى كه امام حسن عسكرى(عليه السّلام) نزد او زندانى بود بر او وارد شدند و به او گفتند: بر آن حضرت سخت بگير و در وضع او رفاه و آسايشى فراهم مكن. در جواب گفت: با او چكار كنم درحالى‌كه از بدترين افرادى كه توانسته‌ام بر او گماشته‌ام ولى آنان در نماز و عبادت به جايگاه بلندى رسيده‌اند. سپس آن دو نفر گماشته را احضار كرد و به آن‌ها گفت: واى بر شما! دربارۀ اين شخص چه فكر مى‌كنيد؟ گفتند: چه بگوييم دربارۀ مردى كه روزش را روزه‌دار و شبش به عبادت مى‌گذرد، نه سخن مى‌گويد و نه غير عبادت به كارى مشغول مى‌شود، هرگاه به ما نظرى بيفكند لرزه بر اندام ما افتد، و به‌طورى هيبت او در دلمان واقع شود كه خوددارى نتوانيم كرد. هنگامى كه عباسيان اين گفتار را شنيدند با خوارى و سرافكندگى رفتند. حضرت قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] نيز اين صفت را از پدر بزرگوار خود به ارث برده‌اند. بحارالأنوار، جلد۵۰، صفحه ۳۰۸ مکیال‌المکارم، جلد۱، صفحه ۲۷۳
از حضرت ابوجعفر باقر(عليه السّلام) در وصف امام قائم[عجل‌الله‌تعالی فرجه‌الشریف] و روش آن حضرت در زمان ظهور ضمن حديثى طولانى آمده:... سپس به كوفه بازمى‌گردد و آن سيصد و سيزده نفر را به تمام آفاق و كشورها مى‌فرستد، دست خود را ميان شانه‌ها و بر سينه‌هايشان مى‌كشد، پس در هيچ قضاوتى در نمى‌مانند، و هيچ زمينى نمى‌ماند مگر اين‌كه در آن صدا به شهادت: لا إله إلاّ الله محمّد رسول‌الله بلند شود و همان است فرمودۀ خداوند: وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ‌؛ (سوره آل عمران، آيه ۸۳) و هركه در آسمان‌ها و زمين است خواه‌وناخواه مطيع و تسليم او (خدا) است و به سوى او بازگردانده شوند. و صاحب اين امر [قائم عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] آن‌طور نيست كه جزيه را بپذيرد مانند پيغمبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) كه جزيه را پذيرفت و همين است منظور از فرمودۀ خداوند: وَ قٰاتِلُوهُمْ حَتّٰى لاٰ تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ اَلدِّينُ كُلُّهُ لِلّٰهِ‌؛ (سوره انفال، آيه ۳۹) و با آنان نبرد كنيد تا فتنه‌اى نباشد و تمام دين براى خدا گردد. بحار الأنوار، جلد ۵۲، صفحه ۳۴۵ مکیال‌المکارم، جلد۱، صفحه ۲۷۹
در حديثى از حضرت امام باقر(علیه‌السّلام)آمده كه فرمود: و در زمان او[قائم‌عجل‌الله‌تعالی‌فرجه] حكمت به شما داده مى‌شود تا آن‌جا كه زن در خانه‌اش به كتاب خدا و سنّت رسول‌خدا(صلّى‌الله‌علیه وآله وسلم)حكم مى‌كند. بحارالأنوار، جلد۵۲، صفحه ۳۵۲ و در خبر ديگرى از آن حضرت آمده كه فرمود: هرگاه قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] بپاخيزد در تمام اقاليم زمين، هراقليم مردى را قرار مى‌دهد و به او فرمايد: دستور كار تو، كف دستت مى‌باشد، پس هرگاه چيزى بر تو وارد شود كه آن را ندانى و قضاوت در آن را نشناسى به كف دستت بنگر و به آنچه در آن هست عمل كن... بحار الأنوار، جلد ۵۲، صفحه ۳۶۵ مکیال‌المکارم، جلد۱، صفحه ۲۷۹
در كتاب خرايج از آن از حضرت سيدالشهداء(عليه السّلام) آمده كه فرمودند: سپس خداوند به شيعيان ما كرامتى مى‌بخشد(بعداز ظهور حضرت مهدی عجل‌الله‌تعالی‌فرجه)كه چيزى بر آنها پوشيده نمى‌ماند تا جايى كه يك مرد از آن‌ها مى‌خواهد بداند خاندانش چه مى‌دانند، آنان را از آنچه مى‌دانند خبر مى‌دهد. (خرایج، صفحه ۱۳۸) و در بحار ضمن حديثى طولانى از اميرالمؤمنين(عليه السّلام) آمده كه فرمودند:... و علم در دل‌هاى مؤمنين واقع مى‌شود، پس هيچ مؤمنى به علمى كه نزد برادرش هست احتياج نخواهد داشت، و تأويل اين آيه: يُغْنِ اَللّٰهُ كُلاًّ مِنْ سَعَتِهِ‌؛ (سوره نساء، آیه ۱۳۰) خداوند هريك را به رحمت واسعۀ خويش بى‌نياز فرمايد. آن روز است(ظهور حضرت)، و زمين گنجينه‌هاى خود را براى آنان بيرون مى‌آورد، و قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] مى‌فرمايد: كُلُوا وَ اِشْرَبُوا هَنِيئاً بِمٰا أَسْلَفْتُمْ فِي اَلْأَيّٰامِ اَلْخٰالِيَةِ‌؛ (سوره حاقه، آيه ۲۴) بخوريد و بياشاميد كه گوارايتان باد، پاداش آنچه در روزگاران گذشته پيش فرستاده‌ايد. بحارالأنوار، جلد ۵۳، صفحه ۸۶ مکیال‌المکارم، جلد۱، صفحه ۲۸۰
در كمال‌الدين روايت شده كه در پرچم مهدى[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] است كه: بيعت(رفعت و برترى) از آن خداوند - عزّ و جلّ - است. کمال‌الدين، جلد ۲، صفحه ۶۵۴ در همان كتاب از اميرالمؤمنين(عليه السّلام) روايت شده كه فرمودند: ما را پرچمى هست كه هركه از آن پيشى بگيرد سركش و هركه از آن عقب بيفتد هلاك شده و هرآن‌كه از آن پيروى كند به مقصد رسيده است. کمال‌الدين، جلد ۲، صفحه ۶۵۴ و از امام صادق(عليه السّلام) است كه فرمودند: گويا قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه] را مى‌نگرم كه بر پشت نجف رسيده، چون بر پشت نجف قرار مى‌گيرد بر اسب تيره‌رنگ ابلقى مى‌نشيند كه ميان دو چشمش سفيدى باريكى هست، آن‌گاه اسب او را به جنبش آورد، پس هيچ شهرى نماند كه گمان نبرند قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه] در آن شهر با آن‌ها است. و چون پرچم رسول‌خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) را بگشايد، سيزده هزار و سيزده فرشته از آسمان بر او فرود آيد كه همه در انتظار فرمان قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه] باشند. کمال‌الدين، جلد ۲، صفحه ۶۷۱ مکیال‌المکارم، جلد۱، صفحه ۲۸۴
و از ابوحمزه ثمالى منقول است كه گفت: حضرت ابوجعفر باقر(عليه السّلام) به من فرمودند: گويى قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] را مى‌نگرم كه در كوفه پشت نجف آشكار شده، و چون بر نجف برآيد پرچم رسول‌خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) را برافرازد، و عمود آن از عمودهاى عرش خداى تعالى و بقيه‌اش از نصرت خداى - عزّ و جلّ - مى‌باشد، آن را بر كسى فرود نياورد مگر اين‌كه خداوند متعال او را نابود سازد. راوى گويد: عرضه داشتم: آيا اين پرچم با او هست يا برايش مى‌آورند؟ فرمود: بلكه برايش مى‌آورند، جبرئيل (عليه السّلام) آن را مى‌آورد. كمال‌الدين، جلد ۲، صفحه ۶۷۲ مکیال‌المکارم، جلد۱، صفحه ۲۸۵
از حضرت ابوجعفر باقر(عليه السّلام) در وصف پرچم حضرت حجّت[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] آمده كه فرمودند: به خدا سوگند آن پرچم از پنبه و كتان و ابريشم و ديبا نيست. راوى گويد: عرض كردم: پس از چيست‌؟ فرمودند: از برگ درخت بهشت است. پيغمبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) روز بدر آن را برافراشت. سپس به هم پيچيد و آن را به على(عليه السّلام) داد، پيوسته نزد آن جناب بود تا جنگ بصره(جمل) فرا رسيد، پس اميرالمؤمنين(عليه السّلام) آن را برافراشت و خداوند پيروزى را برايش قرار داد، سپس آن را پيچيد، و آن پرچم نزد ما است. كسى آن را نمى‌گشايد تا قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] بپاخيزد، وقتى او قيام كند احدى در مشرق و مغرب باقى نماند مگر اين‌كه آن را ببيند، و به مسافت يك ماه راه، رعب پيشاپيش آن و از سمت راست و از سمت چپ پيش مى‌رود، سپس فرمودند: او[قائم عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌] به خونخواهى پدرانش قيام مى‌كند، خشمگين و اسفناك براى غضب خداوند بر خلايق، پيراهن پيغمبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) را - كه روز احد پوشيده بود - دربر دارد و عمامۀ سحاب و زره آن جناب را پوشيده و شمشير ذوالفقار رسول‌خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) را نيز با خود دارد، آن‌گاه شمشير مى‌كشد و تا هشت ماه می‌جنگد. بحارالأنوار، جلد ۵۲، صفحه ۳۶۰ مکیال‌المکارم، جلد۱، صفحه ۲۸۷
محدّث بزرگوار شيخ حرّ عاملى در كتاب «اثبات الهداة» به نقل از كتاب فضل بن شاذان به سند خود از عبدالله‌بن‌ابى‌يعفور آورده است كه گفت: امام ابوعبدالله جعفربن‌محمد - صلوات اللّه و سلامه عليهما و على آبائهما و أبنائهما - فرمودند: هيچ معجزه‌اى از معجزات پيغمبران و اوصيا نيست مگر اين‌كه خداوند تبارك و تعالى مثل آن را بر دست قائم ما[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] آشكار خواهد كرد، براى اتمام حجّت بر دشمنان. اثبات الهداة، جلد ۷، صفحه ۳۵۷ مکیال‌المکارم، جلد۱، صفحه ۲۸۸
در كتاب غيبت نعمانى به سند خود از حضرت ابوعبدالله صادق(عليه السّلام) روايت شده كه فرمودند: هرگاه قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] بپاخيزد از جاهلان مردم، بيشتر از آنچه رسول‌خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) از جاهلان جاهليت صدمه كشيد، محنت مى‌بيند. فضيل گويد، عرض كردم: اين چگونه است‌؟ فرمودند: رسول‌خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) درحالى به سوى مردم آمد كه سنگ و كلوخ‌ها و چوب‌هاى تراشيده را مى‌پرستيدند، ولى هنگامى كه قائم ما[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] بپاخيزد، درحالى با مردم مواجه مى‌شود كه همۀ آنان كتاب خدا را عليه او تأويل مى‌كنند و با آن بر او احتجاج مى‌نمايند. الغیبة النعماني، صفحه ۲۹۶ مکیال‌المکارم، جلد۱، صفحه ۲۸۸
مصيبت‌هاى حضرت قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] بسيار است، همانند مصايب پدران و اجداد بزرگوارش - به‌ويژه حضرت سيد الشهداء(عليه السّلام) - بر او نيز وارد است؛ كه ولىّ خون آن‌ها است - چنان‌كه در تفسير آمده - أُذِنَ لِلَّذينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَديرٌ (سوره حج، آیه ۳۹) از امامصادق(علیه‌السّلام) نقل‌شده که در مورد این سخن خداوند عزّوجلّ [که فرموده:] أُذِنَ لِلَّذینَ یُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللهَ عَلی نَصْرِهِمْ لَقَدیرٌ؛ فرمودند: «اهل سنّت معتقدند که این آیه در مورد رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در آن هنگام که قریش ایشان را از مکّه بیرون راندند، نازل شده است؛ در حالی‌که منظور آیه، حضرت قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] است؛ در آن‌هنگام‌که ظهور کرده و خونخواهی حسین(علیه‌السّلام) نماید، گوید: «ما اولیای دم و خواهان دیه‌ی امام‌حسین(علیه‌السّلام) هستیم». تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۹، ص۶۸۰ بحارا لأنوار، ج۵۱، ص۴۷/ القمی، ج۲، ص۸۴/ نورالثقلین/ البرهان و دعا كردن براى مصيبت‌ديده مستحب است، چنان‌كه در اخبار و احاديثى كه از ائمه اطهار(عليهم السلام) وارد شده منقول است. مکیال‌المکارم، جلد۱، صفحه ۲۸۸
منافع ظهور حضرت قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه] براى زندگان، و آن انتفاع و بهره‌ورى از شرف حضور آن حضرت و استفاده از نور آن جناب و فراگرفتن از علوم آن بزرگوار و برطرف شدن بيمارى‌ها و گرفتارى‌ها و بلاها از بدن‌هاى ايشان است. چنان‌كه در بحار و غير آن از امام صادق(عليه السّلام) آمده كه فرمودند: هرگاه قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] بپاخيزد، خداوند از هر مؤمن ناگوارى‌ها را دور مى‌سازد و نيرويش را به او بازگرداند. و از آن منافع، زياد شدن نيروى آن‌ها است و طولانی شدن عمرشان، و مشاهده كردن نحوۀ انتقام حضرت قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] از دشمنانشان، و منافع فراوان ديگر.... بحارالانوار، جلد۵۲، صفحه ۳۷۷ مکیال‌المکارم، جلد۱، صفحه ۲۹۲
منافع ظهور حضرت قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌] براى مردگان ايشان، از جمله: خوشحالى و فرح ظهور آن حضرت به قبرهايشان داخل مى‌شود چنان‌كه در كتاب المحجّة از امام صادق(عليه السّلام)آمده كه در آيۀ شريفۀ: وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ اَلْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اَللّٰهِ‌؛ (سوره مریم، آیه ۴) و در آن‌روز مؤمنان به يارى خداوند خشنود مى‌شوند. امام فرمودند: در قبرهايشان به ظهور قائم[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف]. (المحجة، صفحه ۱۷۲) و از جمله منافع زمان ظهور حضرت حجّت[عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف] براى اموات مؤمنين، زنده شدن آن‌ها است بعد از مرگشان. چنان‌كه در بحار از امام صادق(عليه السّلام) روايت شده فرمودند: و چون هنگام قيامش فرارسد در ماه جمادى الثاني و ده روز از رجب، بارانى بر مردم خواهد باريد كه خلايق نظير آن را نديده باشند، پس خداوند به وسيلۀ آن، گوشت‌ها و بدن‌هاى مؤمنين را در قبورشان مى‌روياند، و گويى آن‌ها را مى‌نگرم كه از سوى «جهينه» مى‌آيند، درحالى‌كه موهاى خود را از خاك تمیز می کنند. بحارالأنوار، جلد ۵۲، صفحه ۳۳۷ مکیال‌المکارم، جلد۱، صفحه ۲۹۲