راعِــد!
/..
/حرف دارم.
دلتنگ، آشفته و پریشان حالم! میدانی به خودی خود که نگاهم کنی نابودم، اما چیزی من را به این زندگیِ فانی و ناخوش وصل نگه میدارد، و آن شمایی ای مولایِ من! هر زمان که به شما فکر کردم، قلبم خندید. به شما فکر کردم و روحم از مَنجلابِ زمانه به آسمانِ آبی پاک اوج گرفت. در لحظاتی که کسی نبود کمک کند من را، شما بودی و دستم را گرفتی. دلتنگ شما هستم و حرف دارم بسیار. اما امروز را باید به شما عزیزِ دل و امید بخش زندگی ام تبریک بگویَم. یا أَبا المَهدی! شُکر خدای عَزَوَّجل را که آمدی و پدرِ مولای من شدی. و اما ای صاحبالزمان! مسرور از آنم که لیاقت دارم در شادیِ ولادت پدرت، آن ستارهٔ تابان ولایت، امام حسن عسکری-ع- شریک باشم. توفیق دارم تا از شما بگویَم و بنویسم و این مبارک اتفاقی است در زندگیِ راعِد. امید دارم از این حقیرِ ناچیز راضی باشی و مدد رسانی تا در راهَت گام بردارد.
-دوست دارِ شما، راعد.
۲۹ شهریور ۱۴۰۵.
@raaeiid-