📹 #فیلم | سخنان شاعر تونسی درباره‌ی الگوی سوم زن که رهبر شهید انقلاب سال‌ها آن را مطرح کردند 🔸 ریم الوریمی در گفت‌و‌گو با فارس از الگوی سوم زن مسلمان که رهبر شهید انقلاب سال‌ها دنبالش بودند سخن می‌گوید: «من امروز در خیابان‌های تهران، این الگو را زیاد می‌بینم.» @rahbari_plus

📹 #فیلم | صدای مکبر آقا در رواق کشوردوست پیچید @rahbari_plus

🔰 #توئیت | ترس دشمنان از آینده‌ ایران 🔗 [حساب کاربری «خط رهبری» در شبکه اجتماعی ایکس](https://x.com/i/status/2053075633970786751) @rahbari_plus

📹 #فیلم | دیدارهای دیپلماتیک رهبر شهید انقلاب در کجا برگزار می‌شد؟ @rahbari_plus

🔰 #اطلاع_نگاشت | دشمن را در «میدانِ جنگ اقتصادی» ناامید کنید @rahbari_plus

🔰 #بازخوانی | نوع مواجهه‌ی کشور و افراد مؤثّر با چالش‌ها و حوادث در نگاه امام شهید آیت‌الله خامنه‌ای - ۱۰ دست قدرت خداوند را ببینیم 🔸 «یک وقتی در دوران بیماری امام (رضوان‌ الله ‌علیه) که من یک چیزی را گفتم که این کار خدا بود و یک موفّقیّت بزرگی بود، ایشان به بنده گفتند که من از اوّل انقلاب یا از اوّل کار -یک چنین چیزی- تا حالا میبینم که یک دست قدرتی دارد کارهای ما را پیش میبرد. من عین عبارت ایشان را بعد که بیرون آمدم نوشتم حالا الان [عین عبارت] یادم نیست؛ [فرمودند] یک دست قدرتی را میبینم. واقع قضیّه همین است؛ دست قدرتی است که دارد این کارها را انجام میدهد. منتها این دست قدرت خدا برای این است که اگر چنانچه ما رفتارمان را خوب کنیم، رحمت خدای متعال شامل خواهد شد. اَللهُمَّ اِنّی اَسئَلُکَ موجِباتِ‌ رَحمَتِک‌؛ موجبات رحمت دست ما است. 🔹 امام (رضوان الله علیه) فرمود *خرّمشهر را خدا آزاد کرد*؛ این همه جوانها آنجا مجاهدت کردند، شهید شدند، کار کردند، [امام فرمود] خدا آزاد کرد؛ این درست است؛ خدا آزاد کرد. میتوانستند همین قدر شهید بدهند و هیچ اتّفاقی هم نیفتد. در عملیّات رمضان، -در جنگی که همان وقتها انجام گرفت- خدا نخواست ما فتح کنیم امّا در خرّمشهر اتّفاق افتاد؛ این #اراده‌ی_الهی بود. این در مواجهه‌ی با حوادث خرسندکننده و حوادث مثبت بود.» ۱۳۹۷/۱۲/۲۳ @rahbari_plus

🔰 #یادداشت | *ترامپ در تعلیق؛ روایت شکست جدید آمریکا!* - ۱ ✍️ امیر معصوم‌بیگی ما هم ابرقدرتیم! 🔸 "ما هم ابرقدرتیم!" این پاسخ سخنگوی وزارت خارجه ایران به سؤال یک خبرنگار بود؛ همان‌جا که پرسید: "#آمریکا یک ابرقدرت است، چرا عقب‌نشینی نمی‌کنید؟" 🔹 سؤال هنوز در فضای سالن می‌چرخید که خبر بعدی رسید؛ خبری که نه در قالب یک بیانیه رسمی بلکه در قامت یک اعتراف خاموش معنا پیدا می‌کرد: ترامپ «پروژه آزادی» در تنگه هرمز را تعلیق کرده است. واژه‌ها محتاطانه انتخاب شده بودند: «درخواست بین‌المللی»، «فرصت برای دیپلماسی»، «کاهش تنش» اما در پس این چینش واژگان، چیزی پنهان شده بود: #عقب‌نشینی. 🔸 این عقب‌نشینی نه از جنس انتخاب بلکه از جنس اجبار بود. واشنگتن ناگهان با واقعیتی مواجه شد که سال‌ها تلاش کرده بود آن را نادیده بگیرد؛ اینکه جغرافیای #تنگه_هرمز فقط یک گذرگاه آبی نیست بلکه نقطه‌ای است که اراده‌ها در آن سنجیده می‌شوند. در اینجا قدرت صرفاً به تعداد ناوها و جنگنده‌ها خلاصه نمی‌شود. اینجا، «مقاومت» خود یک سلاح است. 🔹 تعلیق عملیات در واقع اعترافی بی‌صدا به شکست یک #محاسبه بود؛ محاسبه‌ای که تصور می‌کرد می‌توان با فشار نظامی، تسلیم را تسریع کرد. اما میدان، چیز دیگری گفت. تهران نه‌تنها زیر آتش مذاکره نکرد، بلکه قواعد بازی را تغییر داد. به‌جای واکنش‌های شتاب‌زده، صبر کرد، فضا را مدیریت کرد و طرف مقابل را از لبه تصمیم‌گیری فوری، به منطقه‌ای از تردید و انتظار کشاند. 🔸 نشانه‌های این تغییر، فقط در تصمیمات #کاخ_سفید دیده نمی‌شد. لحن مقام‌های آمریکایی نیز تغییر کرده بود. از ادبیات «باز کردن تنگه هرمز با قدرت» به جایی رسیدند که درخواست «همکاری ایران» و «مداخله جامعه جهانی» را مطرح می‌کردند. این تغییر لحن، بیش از هر تحلیل رسمی گویای واقعیت بود. قدرتی که قرار بود مسیر را باز کند، حالا در پی آن بود که مسیر برایش باز شود. بازتعریف قدرت در تنگه هرمز 🔹 توقف طرح اسکورت کشتی‌ها یا پروژه آزادی آمریکا، فقط یک تصمیم نظامی نبود؛ نشانه‌ای از یک جابه‌جایی عمیق‌تر بود. موازنه‌ای که سال‌ها به‌صورت یک‌طرفه تعریف می‌شد، حالا در حال بازنویسی بود. اما این تغییر، ناگهانی و تصادفی نبود. پشت آن، یک مسیر قرار داشت: مسیرِ ساختن. 🔸 آنچه امروز در برابر آمریکا ایستاده، صرفاً مجموعه‌ای از تجهیزات یا واکنش‌های مقطعی نیست. یک «#راهبرد» است. راهبردی که نه در یک مقطع کوتاه بلکه در طول سال‌ها شکل‌گرفته است. این راهبرد، سه ستون اصلی داشته است: عقب‌نشینی‌نکردن در برابر فشار، تبدیل تهدید به هزینه برای طرف مقابل و تقویت مداوم عناصر قدرت ملی. 🔹 این اصول، وقتی از سطح شعار عبور می‌کنند و وارد میدان می‌شوند، نتیجه می‌سازند. در تنگه هرمز، این نتیجه به‌وضوح دیده شد. هر اقدام طرف مقابل، با پاسخی مواجه شد که نه لزوماً هم‌سطح بلکه فراتر از آن و هوشمندانه‌تر بود. به‌جای درگیرشدن در زمین طراحی‌شده آمریکا، زمین‌بازی تغییر کرد. 🔸 در این میان، #افکار_عمومی نیز بی‌تفاوت نماند. حتی در برخی رسانه‌های خارجی، لحن‌ها تغییر کرد. تحلیل‌هایی که پیش‌تر از «فشار حداکثری» به‌عنوان راه‌حل یاد می‌کردند، حالا از «محدودیت‌های قدرت آمریکا» سخن می‌گفتند. این تغییر، حاصل تبلیغات نبود؛ نتیجه مواجهه مکرر با یک واقعیت بود. واقعیتی که در میدان شکل‌گرفته بود و نمی‌شد آن را نادیده گرفت: «امروز نه فقط در میان افکار عمومی جهان و ملّت‌های منطقه، حتی برای سلاطین و حاکمان کشورها نیز ثابت شد که حضور بیگانگان آمریکایی و لانه‌گزینی و آشیانه‌کردن آنها در سرزمین‌های خلیج‌فارس، مهم‌ترین عامل ناامنی در منطقه است و پایگاه‌های پوشالی آمریکا تاب‌وتوان تأمین امنیت خود را نیز ندارد، چه‌ رسد به اینکه امیدی به تأمین امنیت وابستگان و آمریکاپرستان منطقه توسط آمریکا باشد.» ۱۴۰۵/۰۲/۱۰ @rahbari_plus

🔰 #یادداشت | ترامپ در تعلیق؛ روایت شکست جدید آمریکا! - ۲ 🔸 اقتدار وقتی واقعی باشد، نیازی به فریاد ندارد. خودش را در رفتار طرف مقابل نشان می‌دهد. در تردیدها، در عقب‌نشینی‌ها، در تغییر لحن‌ها. آنچه در تنگه هرمز رخ داد، دقیقاً از همین جنس بود. یک نمایش بی‌صدا از #جابه‌جایی_قدرت. و حالا، اگر به همان سؤال ابتدایی برگردیم—«چرا عقب‌نشینی نمی‌کنید؟»—پاسخ دیگر فقط یک جمله نیست. یک حقیقت است. حقیقتی که در آن، بیش از شصت روز ایستادگی و مقاومت جریان داشته است. 🔹 کدام کشور را می‌توان نشان داد که در برابر آمریکا و ائتلافی از متحدانش، نه برای چند ساعت یا چند روز بلکه برای بیش از دو ماه بایستد و زمین بازی را تغییر دهد؟ جنگی که با هدف‌های روشن آغاز شد—از تغییر ساختار سیاسی تا نابودی فناوری‌های راهبردی ایران—اما در تحقق همان اهداف اولیه هم ناکام ماند. 🔸 وقتی مسیر نظامی به نتیجه نرسید، راهبرد تغییر کرد. فشار اقتصادی، محاصره دریایی، تلاش برای کشاندن ایران به نقطه تسلیم. اما این مسیر هم به همان #بن‌بست رسید. نه ازآن‌جهت که فشار کم بود بلکه ازآن‌جهت که طرف مقابل، قواعد واکنش را از پیش بازتعریف کرده بود. 🔹 پروژه «اسکورت کشتی‌ها» آخرین حلقه از این زنجیره بود؛ تلاشی برای بازگرداندن ابتکار عمل. اما آن هم دوام نیاورد. پاسخ‌هایی که داده شد—از بازتعریف خطوط در تنگه هرمز تا اقدامات متقابل در دریا—معادله را دوباره تغییر داد. نتیجه، همان شد که در ابتدا غیرقابل‌تصور به نظر می‌رسید: عقب‌نشینی آمریکا. فصل نوین ایرانِ قوی 🔸 اما شاید مهم‌ترین بخش این روایت قدرت ایران، نه در سطح دولت‌ها بلکه در سطح #جامعه شکل گرفت. در بسیاری از کشورها، جنگ به‌معنای خالی‌شدن خیابان‌هاست؛ مردم می‌روند تا از خطر دور شوند. اینجا، معادله برعکس شد. خیابان‌ها خالی نشدند. شب‌ها خاموش نشدند. حضور، ادامه داشت. 🔹 حتی آن‌هایی که دور از وطن بودند، برگشتند. نه از سر اجبار بلکه از سر انتخاب. این همان نقطه‌ای است که «قدرت» تعریف تازه‌ای پیدا می‌کند. قدرتی که فقط در تجهیزات نظامی خلاصه نمی‌شود، بلکه در پیوند میان جامعه و تصمیم، معنا پیدا می‌کند: «#بصیرت و هوشمندی ملّت بزرگ ایران در واقعه‌ی اخیر و پایمردی و شجاعت و حضورش، دوست را به تحسین و دشمن را به حیرت واداشت. این شما مردم بودید که کشور را رهبری و اقتدار آن را ضمانت کردید.» ۱۴۰۴/۱۲/۲۱ 🔸 در چنین شرایطی، پاسخ سخنگوی وزارت خارجه ایران دیگر یک جمله ساده نیست. «ما هم ابرقدرتیم» نه یک ادعا بلکه یک حقیقتِ عریان است. حقیقتی که در متن یک رویارویی سخت، خود را ثابت کرد. در آن میدان، ابرقدرت نه آن بود که بیشترین ادعا را داشت بلکه آن بود که بر اتکای به خدا و مردمش ایستاد، فشار را تاب آورد و طرف مقابل را به عقب‌نشینی و حتی #اعتراف وادار کرد. 🔹 اینجا، تعریف قدرت تغییر می‌کند. ابرقدرتی دیگر یک عنوان وارداتی یا برچسب رسانه‌ای نیست؛ محصول یک ایستادگی واقعی است. ایستادگی‌ای که نه با شعار بلکه با #پیوندی_عمیق میان اراده حاکمیت و همراهی مردم شکل می‌گیرد و در بزنگاه‌ها خودش را نشان می‌دهد. 🔸 اکنون آنچه پیش روی ماست، صرفاً پایان یک تقابل نیست؛ آغاز یک‌ فصل است. فصل نوین «ایرانِ قوی». فصلی که در آن، قدرت از دل مقاومت زاده می‌شود، در برابر زیاده‌خواهی می‌ایستد و از حق مردمش عقب‌نشینی نمی‌کند. این نه یک وعده برای #آینده، بلکه تصویری است که همین امروز در میدان، ترسیم شده است. این آغاز همان فصلی است که ایران، قواعد بازی را عوض می‌کند: «زنجیره‌ی این ظفر که به لطف پروردگار تبارک‌وتعالی در سایه‌ی تدابیر و سیاست‌های مقاومت و راهبرد ایران قوی محقّق شده است، طلیعه‌ی نظم جدید منطقه و جهان خواهد بود.» ۱۴۰۵/۰۲/۱۰ @rahbari_plus