-

ای کاش مثل گل نرگس بودی.... در سرمای زمستان که همه زیر پتو و کرسی خوابیده اند و هیچ‌کجا خبری از گل های خوش آب و رنگ نیست ، تو از درون خاک می‌درخشیدی و وجود خسته و رنجور مرا از عطر و زیبایی خود ، سرشار می‌کردی! با آغوشت ، زمستان و سرما را از دل و دستان یخ زده‌ام می‌بردی و گاه سوژه‌ی عکاسی ام می‌شدی .. اما صد حیف که مانند گل نرگس زود رنج بودی و با تلنگری از جنس چشمان سرد و سوزناک دیگران به خود لرزیدی و از سوی ما قهر کردی و پژمرده شدی .. حتی نیم نگاهی به این خاک سرزنده که منتظر شادابی‌ات بود، نیانداختی... درست است رسم تو بی‌وفاییست اما حال که از دستمان رفتی و پژمرده شدی ما رسممان دور انداختنت در پشت و پستوهایِ بازار نیست! تو را پر پر میکنیم و لا به لای کتاب ها و طاقچه‌ی قرآنمان می‌گذاریم .. پر پر می‌کنیم و به یادگار می‌گذاریم از روزهایی که خاطراتِ خوش درآنها گذر کرده‌اند! القصه ؛ معرفتتان که هیچ .. اما بودنتان مانند گل نرگس ، کوتاه بود :) #قلم ✨

علامت انس گرفتن با خدا فاصله گرفتن قلبی از مردم است :)

وقتی مثل کش شلوار یه جا بند نمیشی و ساعت ۱ و نیم نصفه شب با دیدن برف از پشت پنجره ، از رخت‌خواب خیز برمی‌داری دست خانواده میگیری و میری به سمت خیابون.....

- */ هوای گرگ و میش، مسجدِ گوهرشاد، روبروی گنبدِ طلایی، ادای احترام :) ‌‌

من در سرزمینی که تو را در آن نبینم ، غریبم ..

واکنش صادقانم وقتی کتاب طبیب ورق میزنم : صد طبیب آمد ندانست دردِ این شوریده دل! کیستی تا آمدی صد دردِ ما درمان بشد..؟

داشتم مثنوی معنوی میخوندم ، رسیدم به یسری از اشعار که حقیقتاً درکش برام سخت بود و چندباری از روش خوندم و معنی کردم تا شاید بفهممش! به فکر فرو رفتم.... انگار یکی زیر گوشم گفت مایی که تو درک و معنی دو خط شعر میمونیم چطور ادعا داریم مخاطب اشعار [ خدا ] رو به خوبی میشناسیم ؟ :)

فتوایش این بود که می‌توان در اذکار نماز ، بعد از انجام دستور واجب شعر خواند ، حتی شعر فارسی! برای مثال در قنوت : من بنده تو ، تو خدای منی من هم برای تو ، تو برای منی.. و در سجده : مالم به خاک روی مذلّت به این امید شاید که دوست را به ضراعت رضا کنم! - میرزا جواد آقا ملکی تبریزی.

ای‌کاش میتونستم آدمای اطرافم رو مثل سریالام رو دور 4x بزارم.

عروس دریایی >>> مسئولین ایرانی! + عروس دریایی موجودی‌ست که مغز ندارد اما می‌تواند از گذشته درس بگیرد.