از اون دوره‌ای که ما بودیم تعداد نسبتا بالایی از بچه‌ها وارد رشته‌ی روانشناسی شدن. سر کلاس دانشگاهمون کلی ورودی از تجربی و حتی ریاضی داریم؛ پس صادقانه رشته‌ایه که رقابت می‌طلبه. ولی اگه واقعا آدمش باشی و نیازای بازارو بشناسی با سر توی عسل افتادی.

همه‌ی آدما دوست ندارن به اندازه کل عمرشون هزینه صرف تراپی کنن. خیلیا نمی‌تونن و برای خیلیا زیاده؛ یه تعدادی هم عملا اعتقادی بهش ندارن. نیاز بازار الان که من دارم در موردش صحبت می‌کنم برگزاری کارگاهه. خیلی از آدما هستن که بخوان ۲ میلیون یا حتی بیشتر برای یه کارگاهی که مدرک تحت نظر یه موسسه بده هزینه بکنن. این کارگاه می‌تونه مخاطبش خود دانشجوهای روانشناسی باشه (با عناوینی که مرتبط با درسشونه) یا مال عامه‌ی مردم مثلا کارگاه تقویت عزت نفس، خودشناسی، یا هر چیزی.

راستی اصلا محتوای سوالتو یادم رفت😭😂 در مورد انتخاب رشته با مشاور متخصصش مشورت کنی خیلی بهتره من صرفا یه دورنما از "کسب درامد" در این رشته بهت دادم اما این که آیا مناسبشی یا نه، چیزیه که در وهله اول خودت و بعد یه مشاور قطعا بهتر از من می‌دونید=).

اول این که قربونت برم😭❤️ خوشحال می‌شم اگر بتونم کمک واقعی بکنم. و دوم این که چیزی که من همیشه گفتم همین بوده که من شبای امتحان می‌فهمیدم توی انتخاب رشته واقعا بردم. احساس پیروزی بهم دست می‌ده وقتی درساشو می‌خونم چون از فیزیولوژی بگیر تا نظریه‌ها، بهم می‌فهمونه این رشته مورد علاقه‌ی منه. علاقه خیلی مهمه. پول هم مهمه ولی اون زرنگی لازم برای شناختن مخاطب از پول خیلی مهم‌تره. در نهایت این هم در نظر بگیر که رشته‌ی پرمخاطب قطعا کنکور ارشد سخت‌تری داره و حدود ۷ سال زمان لازمه تا بتونی به درامد بالا نظرت برسی=) خیلی برات خوشحالم که می‌خوای به دنیای شگفت انگیز روانشناسی بپیوندی و آرزوی موفقیت برات دارم -از ته دلمممم-.

یه عکس از بچگی بابامه که بور و روشن و فرفریه ولی من متاسفانه به بزرگسالی بابام رفتم.

شما ممکنه ۱۵ سالگی حس کنید از یه شخصی خوشتون میاد و خیلی مهمه که بهش اصلا اهمیت ندین. بذارید نسخه‌ی ۱۹ ساله‌اتون کمتر از خجالت بمیره.

سخن بزرگان: چیزی که منو خجالت زده کنه یه مردو از پا در میاره. پ.ن: و اما بشنوید از هوشنگ، هدیه تولدم.

خیلی جدی هوشنگو تا مسافت زیادی در حالی که داشتیم بحث جدی می‌کردیم با خودمون حمل کردیم

اگه یدونه ازینا داشته باشم اسمشو میذارم چنگیز

اتفاقا پیشنهاد خود صاحب هدیه چنگیز بود😭

از حالم همین‌قدر بگم که ۴ باره می‌رم توی آشپزخونه که قرص خوابمو بخورم. این‌قدر ذهنم مغشوشه که هربار یادم می‌ره برای چی رفتم و می‌گم "حتما سیب می‌خواستم". در نتیجه من الان جای قرص خواب چهارتا سیب خوردم.