یعنی عین به عین این سالا رو من تپش قلب می‌گرفتم

بین من و این دوستمون فرسنگ‌ها فاصله‌است.

امروز دوتا دختر قشنگ توی حیاط دانشگاه دیدیم که بهمن پارسال فارغ التحصیل شده بودن ولی به خاطر جنگ الان جشن فارغ التحصیلی گرفته بودن و به شکل خیلی خیلی ناز داشتن توی چمنا از هم عکس می‌گرفتن>>>

ازشون پرسیدیم می‌خواین ازتون عکس بگیریم؟ قبول کردن.

شاید سر جمع یک ربع عکس گرفتیم اما حدود ۴۵ دقیقه هزاران ترفند و لایف هک یادمون دادن=) چه‌طوری واحد برداریم چه‌طوری گوشیمونو ندزدن هزاران هزار روش.

بعضی‌ها خیلی خوبن.

البته بعد از قسمت ۱۵ فصل ۶ سوپرنچرال

اون شاهکارو یادم انداختی-

بچه‌ها درسته که سخته ولی زنده باد شلوغ بودن. زنده باد زبان خوندن کنار دانشگاه. زنده باد استادی که جلسه اول سه تا پروژه می‌ده. زنده باد شهرام حقیقت دوست.

از بیرونِ پنجره صدای هایده میاد. دوتا دختر توی حیاط خلوت نشستن رو به روی هم "تو ای ساغر هستی" رو گوش می‌دن. فکر می‌کنم کاش زینب خواب نبود و اونم میشنید. اضطراب دارم. نمی‌دونم چرا؛ ولی حتی الان وسط این آرامش هم من یه تیکه آتیشم.

اینو اشتباهی فرستادم تو گروه کلاس الان وقتشه شاعر بگه "تو ای ساغر هستییییی به کامم ننشستییییییی"