به پایان آمد این رویا؛ جهانم در غَمت باقی‌ست..

بوسه‌هایت را لای اَبر ها پیچیده ام.. وقتی آسمان گریه‌کند، بوسه‌باران خواهم شد.

دستانت انگار تنها مکانِ ممکن! دستانت انگار سرزمین! آه از وطنی که در تنی‌ست..

_

من به تک‌تکِ رفتار‌ها فکرمی‌کنم. به جزئی ترین نگاه فکرمی‌کنم، به لحنِ حرف‌زدن ها دقت‌می‌کنم، به احساساتِ پشتِ کلمه‌ها فکر می‌کنم، به خصوصیاتِ آدما فکرمی‌کنم.. من حواسم به همه‌چیز هست و دقیقاً غم‌انگیزترین قسمتِ زندگیم همین‌جاست؛ من خیلی زیاد فکرمی‌کنم...

_

خواهر‌کوچیکه‌م نصفه‌شبی حوصله‌‌ش سر رفت، و خیلی رندوم دلش خواست ریسه ستاره‌ای روشن کنه..

غروب، تنها، اتاقِ‌تاریکم، خیره‌شدن‌به‌سقف‌ودیوار‌ها، نگرانی، دلتنگی‌،‌ حسرت، و فکرهای‌تو‌ی‌مغزم..

خانه ات سرد است؟ خورشیدی در پاکت می‌گذارم و برایت می‌فرستم. ستارهٔ‌ کوچکی در کلمه‌ای بگذار و به آسمانم روانه کن. -بسیار تاریکم.-