گاهی شدت فشاری شدن رو از یه متن میشه تشخیص داد:

اون کنجی که قراره کل تابستون رو توش بگذرونم :

فارغ از هر تعصبی؛ مدام به این فکر می‌کنم که مردم صدسال پیش و حتی صدها سال پیش و حتی عقب از از اون... از ابتدای خلقت تا ۵۰ سال اخیر؛ چجوری زندگی می‌کردن؟! قبل از اختراع تلفن؛ قبل از اختراع خط اینترنت، قبل از اختراع گوشی همراه... مسیر علم‌آموزی، پژوهش، تحقیق و کسب فیض و دانش چجوری طی نی‌شد؟! مگه همیشه یوتیوب و آموزش مجازی و هوش مصنوعی بود؟! درسته که آموزش کشور داره به قهقرا می‌ره ولی خب همیشه یه راهی هست دیگه مگه نه؟! کتابخونه عمومی هست؛ اساتید هستن؛ حتی اینترنت هم به حد قطره‌چکونی‌ای هست... پس این همه غر سر چیه؟! من باور دارم که اینترنت آزاد حق همه‌ست؛ اما بی‌اینترنتی هم به معنای فلج شدن کل زندگی نیست. اینترنت( به نحوی که الآن در دسترسه) اختراعی نهایتا ۵۰ ساله‌ست؛ چجوری مردم پیش از این می‌تونستن بدون اون زندگی کنن؟! ما هم قرار نیست تا آخر عمر بی‌اتصال بمونیم. ولی همین چند صباح هم جوری نیست که بخواد بابت عدم اتصال بمیریم. فقط یکم مهارت حل مسئله میخواد و کشف شیوه ی جدید برای تمتع از مواهب زیستن... همین.

اینقدر پرسیدید شقایق ایتا داره یا نه بفرما اینم کانالش👇🏻 https://eitaa.com/shaqayeqnoie

بدن یک ورزشکار، ذهن یک نخبه، روح یک جنگجو، قلب یک شاعر، هدف همین است...

توی دنیایی که پیدا کردن آدم امن و درست تقریباً ناممکن شده، عمیقاً خوشحالم که پیدا کردمت و دارمت آقای امام حسین!

یک ویژگی مشترک در شهادت سید ابراهیم رئیسی و سیدعلی خامنه‌ای، خوشحالی و هلهله کردن اپستینی‌ها بود. «وَ هذا يَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِيادٍ وَ آلُ مَرْوانَ»

زندگی‌ست دیگر، تکه تکه‌ات می‌کند و در انتها میان تکه‌هایت نوری از امید می‌تاباند.

🔴 فوری : هم میهنانم! فتح توالت و سرویس های بین راهی آغاز شد.