#سه‌نفر‌دیگه‌نمیادتا‌۱۸۰‌بشیم🥺

180تاییت مبارک دختررر🥺🥺🥺

مرسیییییی خوشگلم تازه آمارو دیدم🥺😭🥹

♫·♪¸¸♩·♬¸¸ 🐻🍁🤎¸¸♫·♪¸¸♩·♬ پارت 58 سکوت شب، سنگین و مخملی، همهجا رو پوشونده بود. هانا گوشهی اتاق نشسته بود و به نقط‌های خیره شده بود که انگار فقط خودش میدید. نور ماه، نقرهای و سرد، از لای پردههای حریر به اتاق نفوذ میکرد و سایه‌های ملایمی روی دیوار میانداخت. آروم بلند شد، به سمت پنجره رفت و بی‌صدا بازش کرد. به ماه خیره شد؛ قرص کامل و درخشان، مثل نگینی که توی آسمون پاییزی جا خوش کرده بود. هوای سرد پاییز، با بوی برگهای خیس و خاک نمدار، به داخل ریه‌هاش نفوذ کرد و لرزهای خفیف از ستون فقراتش بالا رفت. غرق در فکر و خیال بود که صدای زنگ گوشی، مثل سنگی که توی آب آروم بیفته، سکوت رو شکست. به سمت پاتختی رفت و گوشی رو برداشت. با دیدن اسم روی صفحه، لبخندی آروم گوشه‌ی لبش نشست و چشمهاش برق زدن. تماس رو وصل کرد و با صدایی که توش هم خوشحالی بود هم کمی خستگی، جواب داد: «الو...» صدای آرتا از اونور خط پیچید، گرم و آشنا: «سلام عزیزم، خوبی؟» هانا لبخندزنان جواب داد: «سلام مرسی، چه خبر؟» «سلامتی. خونه‌یی؟» «آره، چطور؟» «زود آماده شو، دارم میام دنبالت.» «کجا میخوایم بریم؟» آرتا با همون لحن بازیگوشش گفت: «میگم بهت، آماده شو.» هانا با خنده گفت: «باشه، پس فعلاً.» «خداحافظ.» ادامه دارد... کپی؟هرگز

https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_hah7t3v&btn=ناشناس پارت جدید تقدیم نگاهتون شنوای نظراتتون هستم♥️🕯

عالیه مثل همیشهههه🥺🤍