من سوختم تا سوختم، خاکسترم از یاد رفت.

نه تموم میشه نه تموم میشی، فقط میشه ی بغض سنگین وسط قلبت، اینجوری که یهو یادت میوفته بغض میکنی، یهو وسط خنده‌هات بغض میکنی، یهو وسط گریه‌هات بغض میکنی و تا ابد ی چیزی روی قلبت سنگینی میکنه که هیچوقت نمیتونی راجبش با کسی صحبت کنی.

برمی‌گردم به " گفتی به روزگاران مهری نشسته، گفتم/ بیرون نمی‌توان کرد الا به روزگاران .. "

تو منو یاد شعری میندازی که فراموشش کردم و یه موسیقی که شاید هرگز نواخته نشده و جایی که نمیدونم اونجا بودم یا نه ..

یه‌سری وقتا هم تمام تلاشتو‌ می‌کنی که نشون بدی مووآن‌ کردی اما بازم با یه نشونه پرت می‌شی به گذشته.

خواستم بگم که we don't pray for love we just pray for cars.

It seems like I died in 2008 and this is hell.

اورثینك خیلی کلمه‌ی ناچیزیه در برابر کاری که من با مغزم می‌کنم.

دقیقاً می‌دونستی داری چیکار می‌کنی و همینش بیشتر از همه درد داشت.