از آدمهایی که؛ قاعده‌های مشخصی دارن و افراد طبق ضوابط اونها باهاشون برخورد میکنن خوشم میاد. اونهایی که اجبار میکنن نه، اون دسته‌ایی که انقدر عظیم الشان و محبوبن که الباقی خودشونو باهاشون تنظیم می‌کنن.

آدمیزاد انوقت که کمتر با صاحبش نون و خرما می‌خوره و از ایامی که بهش گذشته میگه بقدری کوچیکیش به چشم میاد که تبدیل به یک موجود له کردنی میشه.

چای☕️ داشتن دوستانِ هم‌نظر👌

در سردرگمی محض قدم می‌زنم!

پایانِ شرافتمندانهِ عشق.

غزه قصه‌هاییست برای نشنیدن؛ برای گریستن.

‌

فاطمه میگه؛ «تحقیر کردن نفس، تواضع نیست.»

_

هر صبح پشت پنجره.