دلت که شکست، پناه ببر به پسر ام‌البنین؛ دنیا اگه یادش بره حضرت عباس یادش نمیره.. عباس(ع)، کفیلِ‌ دل‌های مظلوم و بی‌پناهه.

بگذار که هشتَم گرو نُه باشد... گَر هشت رضـا و نُه جـواد است چه غـم؟!🌻✨

حرزت در این زمانه غم چاره ساز شد گفتیم یا جواد ُ در بسته باز شد . . ( :

الهی به جواد(:🖤.

مادرم بعد خدا نام تو را یادم داد ، عادت کودکیِ ماست علی گفتنِ ما

جدی علی قشنگ ترین و فاخرترین و زیباترین اسم دنیاست.

بچه ها می فهمند :))

شاید اگه انسان دروغ گفتن رو یاد نمی‌گرفت هممون زندگی بهتری داشتیم

منم دنبال این بودم ی کار بزرگ انجام بدم ، ایده های بزرگ داشتم ، دنبال بازخورد های وسیع میگشتم ، کلا توی ذهنم این ثبت شده بود که اگر بخوام پیرو این حرف باشم که کاری برای امام زمان انجام بدم ، اونکار حتما باید بزرگ باشه اما نمیشد ، نه اینکه من کوتاه بیام یا تنبلی کنم ، نه شرایط جور نبود ، اون کار های بزرگ شرایط بزرگ میخواست که تو نمیتونستی به عنوان قدم اول از اون ها شروع کنی ذهنم دوباره به چالش میخورد ، حالا چیکار کنم؟ من برنامم اینه اما نمیتونم؟ ازینجا ب بعد اگر مثل من باشین مغزتون شروع میشه به تخریب کردن به بی ارزش کردن به ایجاد فضای سرد ناامیدی و کناره گیری ذهن من ی قانون اشتباه داره که میگه یا ۱۰۰ یا صفر ، که مطمئنم اشتباهه مطمئنم که باید تغییرش بدم ، بگذریم الان بحثم چیز دیگه ایه

با خودم فکر میکردم درباره همین که بالاخره من باید چیکار کنم ، ی سری حرفا رو میشنیدم ، متنایی رو میخوندم ، تلنگر هایی رو میشنیدم که باعث میشد بخوام حرکت کنم ، دنبال نقطه شروع میگردم دنبال وظیفه خودمم دنبال یک برنامه یک نوشته یک دستور ، که بهم بگه دقیقا چیکار کنم ، توی ذهنم به هر مسئله ای که بر میخورمم احساس میکنم باید یکاری توی این زمینه انجام بدم ، نمیدونم شاید خاصیت ذهن ادمیزاده همیشه ایده آل فکر میکنه