مرحوم دربندی میگفت ، امام‌حسینِ شمرم هستی؛

-

چای‌چایخونه ، نجات دهنده‌ی همیشگی ، ممنونم ازت رفیقِ همیشه حامی که همه‌چیو میشنوی و تهش برام چای میریزی و همه‌چیزو حل میکنی ، ممنونم که انقدر برام امنی و همیشه هستی‌.ممنونم ازت پناه‌ترین ، پناه‌ روزای بی‌کسی‌ ، ممنونم ازت عزیزترین توی دیار غریب ، آقای‌همیشه‌رئوف‌َم‌م‌م‌ :)

جدی‌جدی چه حرم نازی داری =)))))

[ مُو خیلی‌وقت بود برات لنگور بود دلُم ]

:))))))))))))))

ولی تا روزی که زنده‌م میگم قهرمان زندگیم بودی ، کاش میتونستم دست‌ آدمارو بگیرم و بیارم زیرسایت و کارت پناهندگی‌شما رو بزنم روی سینه‌شون ، چه دور چه نزدیک ‌، نجات‌دهنده بودی و دستامو گرفتی ، همه‌چیزو خودت درست میکنی ، فقط من نمی‌دونم باید با دلتنگیت چه‌کنم که دلتنگی‌‌شما، بیچاره‌ترین دلتنگی دنیاست.

شاید دیر بفهمید ولی آدمی شمارو دوست‌داره که باهاش یادبگیرید خودتون رو دوست‌داشته باشید و داشتن اعتماد به نفس رو بلدبشین.

-

با تموم خستگی‌هام ، انگار رگ‌های قلبم اون نخ‌هایی بود که برات کوک میزدم ، خلاصه ، عجب‌حلوای‌قندی‌تو بابای خوب امت ‌..

-