-

ء. میگن چاره‌ی دلتنگی‌های نجومی فقط وصاله ، نه وسیله‌ای دارم برای وصالت و نه کسی رو سراغ دارم منو برسونه بهت ، بلدبودم خیابونا رو دوباره راه برم تو دل‌شب و سدرضا تکرار کنه ، ینی‌میشه ؟ ینی‌میریم ؟.. قدم‌قدم و آروم آروم پا بزارم تو دل‌خیابونو برات گریه کنم و بگم دلم‌تنگه بی‌اندازه ، این‌روزا هرچیز میتونه منو یاد تو بندازه. و حالا فهمیدم دیگه چاره‌ی دلتنگی پیاده زدن به دل‌شهر نیست ، دیگه مداحی نیست ، دیگه عکس و یادگاری‌ها نیست ، فقط آغوشه ، آغوش‌خودت ابی‌عبدالله.

دست‌ برحنجره و چنگ‌برگریبان ، مردم ، علاج درحرم است!

-

-

ء.دست‌کوتاه و حرف به اندازهٔ کوه، باید این قائله را اشک به پایان ببرد ، بقیع‌ثانی حالا شمایی خانوم‌سه‌ساله.

-

-