-

ء.دست‌کوتاه و حرف به اندازهٔ کوه، باید این قائله را اشک به پایان ببرد ، بقیع‌ثانی حالا شمایی خانوم‌سه‌ساله.

-

-

-

-

ء. اینجا حکایت‌است از خاطره‌های آشنا ؛ احساس‌نزدیک و دست‌های دورافتاده از محبوب ، اینجا اگر احوال‌پرسی ، صدای هلابیکم ، سرمای مای‌بارد و تابلوهای آشنا خیزبرداشته به‌سوی دل‌های تنگ و آهِ‌نشسته درسینه‌ها ، جوابگوی علامت‌سوالت می‌شود.اینجا دل‌ها را همه خوش‌کرده‌اند به مثل و مثالِ وصال محبوب ، اشک برگونه‌ها غلتان ودل‌خوش به سلام‌های از راه دور ، سلام‌ِما برتو عزیزنشسته کنج و گوشه‌ی دل‌های تشنه بر دیدنت‌.