-

نَعَم‌یُحِبُنی‌الحُسِین ، کَیف‌َلا ؟ و اَنا مِن‌فاضلِ طین‌کربلا.

یه‌روز منم میمیرم برات'

پاییز داره تموم میشه و هنوز پاییز کربلا رو تجربه نکردم :')

-

قَدِ استُرجِعَتِ الوَدِیعَهُ. شب است و تاریک، آستین بر دهان می‌گیرد. علی‌ست. قهرمان تمام‌جنگ‌ها و نبردهای مدینه.گله‌دارد تنهاترین سردارِ غم‌زده، رو به پیامبراست جبینش، جیبن مالامال اشک‌او. [ از این پس چه نازیباست آسمان و زمین اندوهم جاودانه می‌ماند و شب‌ها به بیداری خواهد گذشت ] سوز بی‌تاب در سینه‌دارد علی. آسمان و زمین می‌گرید و قهرمان‌‌شهر مانند جنینی در شکم مادر از حزن به خود پیچیده ، حسنین وجه بر صدر مادر گذاشتند و فاطمه آغوش بازکرده برای غریب‌ترین انسان‌های پا برجهان گذاشته،برای غریب‌ترین‌شب‌. اینک حبیب مشتاق ملاقات محبوب است.

قَابَ قَوسَینِ اَواَدنَی. اسماء پوشش کنار می‌زند صدا می‌زند صدا می‌زند صدا می‌زند، بوسه بر پیشانی فاطمه می‌زند. تاریخ می‌گوید اسماء گریبان‌چاک بود که از خانه بیرون رفت. هرکه سوال می‌پرسد سکوت می‌کند. حسین را ببین پیش چشم اسماء بر وجه مادر التماس می‌کند.کلمینی؛حسنین را بنگر وامحمدا به کام گرفته‌اند و به دنبال علی می‌دوند. علی وعده داده بود به فاطمه دیدار بعدی‌ما سر قتلگاه غروب. به‌خاطر بسپار زینب که تاریخ تکرار می‌شود. شاهد وامحمدا گفتن حسنین باش و جمله به کام بگیر. وامحمدا،وا احمدا.

تاریخ می‌گفت علی کفن‌باز می‌کند هفت‌لایه کفن باز می‌کند تا محبوب‌خویش را نوازش‌کند. و تو اکنون شاهدغریبانه‌ترین عاشقانه‌ی‌ تلخ‌و‌ تنهای‌جهانی. مراسم‌ختم برگزار می‌شود عزاداران می‌آیند و سوگواری در نخلستان است و چاه. عزاداران علی‌اند.‌علی و علی و علی. و تاریخ چه بی‌رحمانه کُشت هربار علی‌هارا. فرجع‌علی. تنها پس ازخاکسپاری به خانه بازگشت و هرچه خواندم در هیچ‌ورقی نبود فرجعوا ، آری، علی تنها بازگشت.

الرَحمَه‌َهای و تَنشاربِنَعش.

نهچیحه‌صعب. درنتیجه پیشنهاد می‌کنم خودتون با ترجمه گوش‌بدید.

ای‌کشته‌ی حسادت‌دنیا ، آنام‌زهرا.

‌