‌ سنگینیِ سکوت‌هایم را، به دوشِ نحیفِ یک سیم انداخته‌ام... من؛ تندیسی از خستگی، در انتظارِ اولین بادِ موافق، برای رهایی... #دلنوشت 𝑺𝒂𝒅𝒓𝒂_𝑮𝒓𝒂𝒑𝒉𝒚

میان گذشته‌ای که هنوز نفس می‌کشد، و اکنونی که بی‌روح می‌گذرد، خستگی در رگ‌هایم می‌دود... و صدا، در سکوتِ بی‌انتها، گم می‌شود... #عکسام #دلنوشت 𝑺𝒂𝒅𝒓𝒂_𝑮𝒓𝒂𝒑𝒉𝒚

‌ به یک نخ بندم؛ و باد، بی‌رحمانه می‌وزد... #دلنوشت 𝑺𝒂𝒅𝒓𝒂_𝑮𝒓𝒂𝒑𝒉𝒚

‌ روز به روز زندگی‌ام را می‌کشم؛ تا هر نخ، تکه‌ای از وجودم را بسوزاند! و مرگ نه در پایان، که در تداومِ همین سوختن، آرام آرام شکل بگیرد... روز به روز زندگی‌ام را می‌کشم؛ چنان‌که هر روز، خاکستری تازه بر روح می‌نشیند! و مرگ، دیگر مقصد نیست؛ بلکه سایه‌ای‌ست که با هر دم، پررنگ‌تر می‌شود... روز به روز زندگی‌ام را می‌کشم؛ تا بفهمم خاموشی، نه نقطه‌ی آخر، که خطی ممتد است! هر روز، یک بند دیگر از این طنابِ دود، مرا به سوی مرگ می‌کشد... روز به روز زندگی‌ام را می‌کشم؛ تا در فرسایشِ بی‌پایان زندگی، مرگ تنها نامِ دیگرِ نفس‌هایم شود... #دلنوشت 𝑺𝒂𝒅𝒓𝒂_𝑮𝒓𝒂𝒑𝒉𝒚

=)) #بماند_به_یادگار

اندکی صبر؛ زمین می‌چرخد! #ماشین_نوشت 𝑺𝒂𝒅𝒓𝒂_𝑮𝒓𝒂𝒑𝒉𝒚

تا اینجا عمرم رو ضرر کردم، هزینش هم میدم... من که تا همینجا اومدم، پس بقیشم میرم... 🎙 • یاس 🎶 • سرکوب #آهنگام 𝑺𝒂𝒅𝒓𝒂_𝑮𝒓𝒂𝒑𝒉𝒚

ارتش یک ارگان نظامی نیست؛ یک سبک زندگیست... #عکسام #دلنوشت 𝑺𝒂𝒅𝒓𝒂_𝑮𝒓𝒂𝒑𝒉𝒚