‌ روز به روز زندگی‌ام را می‌کشم؛ تا هر نخ، تکه‌ای از وجودم را بسوزاند! و مرگ نه در پایان، که در تداومِ همین سوختن، آرام آرام شکل بگیرد... روز به روز زندگی‌ام را می‌کشم؛ چنان‌که هر روز، خاکستری تازه بر روح می‌نشیند! و مرگ، دیگر مقصد نیست؛ بلکه سایه‌ای‌ست که با هر دم، پررنگ‌تر می‌شود... روز به روز زندگی‌ام را می‌کشم؛ تا بفهمم خاموشی، نه نقطه‌ی آخر، که خطی ممتد است! هر روز، یک بند دیگر از این طنابِ دود، مرا به سوی مرگ می‌کشد... روز به روز زندگی‌ام را می‌کشم؛ تا در فرسایشِ بی‌پایان زندگی، مرگ تنها نامِ دیگرِ نفس‌هایم شود... #دلنوشت 𝑺𝒂𝒅𝒓𝒂_𝑮𝒓𝒂𝒑𝒉𝒚

=)) #بماند_به_یادگار

اندکی صبر؛ زمین می‌چرخد! #ماشین_نوشت 𝑺𝒂𝒅𝒓𝒂_𝑮𝒓𝒂𝒑𝒉𝒚