#شرح_صحیفه_سجادیه_انصاریان_دعا_16
#دعای_شانزدهم_صحیفه_سجادیه
شرح بند های 21 تا 24
مقدمه
✳️ در فرازهاى ملكوتى و عرشى بالا به چند حقيقت بسيار مهم از جانب امام عاشقان، پناه دردمندان، شفاى بيماران، راهنماى عابدان، وجود مبارك حضرت زين العابدين عليه السلام اشاره شده كه هر كدام را به تناسب حال و موقعيت مقام به توفيق حضرت پروردگار توضيح مىدهم:
1- #ستاریت_و_پرده_پوشى حضرت حق بر گناه بندگان.
2- #غفلت.
3- #اصلاح_نفس
4- #محل_مصرف_رزق_و_روزى.
5- #عاقبت_دعوت_خدا_و_شيطان.
👈ادامه دارد ...
✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج 7 ، ص: 346
#دعا_شانزدهم_21 #دعا_شانزدهم_22 #دعا_شانزدهم_23 #دعا_شانزدهم_24
#شانزدهم #ستار
🙏 کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
🔹منْ أَبْعَدُ مِنِّى مِنِ اسْتِصْلاحِ نَفْسِهِ حِينَ أُنْفِقُ مَا أَجْرَيْتَ عَلَيَّ مِنْ رِزْقِكَ فِيمَا نَهَيْتَنِى عَنْهُ مِنْ مَعْصِيَتِكَ؟ 🔹
🔸اى خداى من! چه كسى از اصلاح وجودش، دور افتاده تر از من است، آنگاه كه تمام نعمتهايى كه به من مىدهى، در گناهانى كه مرا از آن نهى فرمودى صرف مىكنم؟!🔸
#شانزدهم #دعا_شانزدهم_23 #محل_مصرف_رزق_و_روزى
@sahife2
#شرح_صحیفه_سجادیه_انصاریان_دعا_16
#دعای_شانزدهم_صحیفه_سجادیه
#دعا_شانزدهم_23
#محل_مصرف_رزق_و_روزى 1
✳️ از ديدگاه شيعه بسيارى از امور قدَرَى است و خيلى از مسائل عالم برپايه تقديرات و قسمتها تفسير مىشود. مانند يك خانواده كه همه خوش صورت و باهوشند و كمبود و ناتوانى در آنها ديده نمىشود. يا در تاريخ مىخوانيم قبيله بنىاميه مردانى شرور و بىباك و جنايتكار بودهاند ولى قبيله بنىهاشم كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و اهل بيت از آن دستهاند، زيبارو، شجاع و با اخلاق زيستهاند.
يكى از موضوعات قَدَرى، گشايش روزى و مصارف صحيح آن است. برخى بدون زحمت و تلاش مالى به دست مىآورند و در غير محل درست آن خرج مىكنند و برخى با تلاش بسيار امتيازهايى فراهم مىكنند و در جاى خود به كار مىگيرند در نتيجه در سرنوشت خانواده و جامعه شريك مىشوند و اينان از اسراف و مفاسد آن به دور هستند. ولى گروهى از موقعيتها سوء استفاده مىكنند، خداوند منان در توصيف حال نامردمان كه حقوق را رعايت نمىكنند مىفرمايد:
وَ اللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ فِى الرّزْقِ فَمَا الَّذِينَ فُضّلُواْ بِرَآدّى رِزْقِهِمْ عَلَى مَا مَلَكَتْ أَيْمنُهُمْ فَهُمْ فِيهِ سَوَآءٌ أَفَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ» «نحل 71»
خدا برخى از شما را در رزق و روزى بر برخى فزونى داده است؛ پس آنانكه فزونى يافتهاند، حاضر نيستند از روزى خود [به صورتى قابل توجه و به اندازه لازم] به بردگان خود بپردازند كه در بهرهورى از رزق و روزى باهم برابر باشند؛ پس آيا [با اين تبعيض ظالمانهاى كه به بردگان و زيردستان خود روا مىدارند] نعمت خدا را [كه عطاى اوست و خود اختيار و استقلالى در تأمينش ندارند] منكرند؟!
«در تفسير نمونه آمده كه بعضى مفسّران گفتهاند:
آيه فوق اشاره به پارهاى از اعمال احمقانه و اسرافكارانه مشركان است كه براى بتان و خدايان دروغين خود، سهمى از حيوانات و كشت و زراعت خود را نذر مىكردند؛ در حالى كه اين سنگ و چوبهاى بىارزش كمترين نقشى در زندگىنداشتند ولى حاضر نبودند همان را در اختيار بردگان بيچارهاى بگذارند كه شب و روز به آنها خدمت مىكردند.» « تفسير نمونه: 11/ 311، ذيل آيه 71 سوره نحل.»
👈ادامه دارد ...
✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج 7 ، ص: 361
#شانزدهم
🙏 کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
#شرح_صحیفه_سجادیه_انصاریان_دعا_16
#دعای_شانزدهم_صحیفه_سجادیه
#دعا_شانزدهم_23
#محل_مصرف_رزق_و_روزى 2
✳️ يكى از دليلهايى كه خداوند روزى بسيار در اختيار مردم قرار نمىدهد بد مصرف كردن است، يعنى مال اندوزى و حرص و طمع براى گردآورى مال دنيا سبب طغيانگرى و شهوترانى و تجمل گرايى انسانها مىگردد، در نتيجه قارونها و فرعونها و شاهان ستمگرى پيدا مىشوند كه خون مردم را در شيشه مىكنند.
خداوند براى كنترل بشر بىمعرفت او را در محدوده معينى قرار مىدهد و مىفرمايد:
وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْاْ فِى الْأَرْضِ وَ لكِن يُنَزّلُ بِقَدَرٍ مَّا يَشَآءُ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ» «شوری 27»
و اگر خدا روزى را بر بندگانش وسعت دهد، در زمين سركشى و ستم كنند، ولى آنچه را بخواهد به اندازه نازل مىكند؛ يقيناً او به بندگانش آگاه و بيناست.
به تعبير ديگر مردم با حرص هر چه شديدتر به دنبال زرق و برق جهان مادى مىروند و براى دستيابى به آن از هيچ جنايتى فروگذارى نمىكنند و دستورهاى زيادى از جانب خداوند وارد مىشود و آنها را به ناپايدارى دنيا و بىارزش بودن مال و جاه توجّه مىدهد. و روايات هم تأكيد مىكند كه روزى دست خداست و بهره هر كسى را خدا تعيين كرده، در حقيقت براى پايان دادن به حرص و دنياپرستى و فعاليت بىحد و مرز براى كسب درآمد بيشتر است.
👈ادامه دارد ...
✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج 7 ، ص: 361
#شانزدهم
🙏 کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
#شرح_صحیفه_سجادیه_انصاریان_دعا_16
#دعای_شانزدهم_صحیفه_سجادیه
#دعا_شانزدهم_23
#محل_مصرف_رزق_و_روزى 3
✳️ اسلام پايه كسب روزى و تلاش و فعاليت صحيح و حلال و سازنده را به دور از هر گونه افراط و تفريط قرار مىدهد تا در نتيجه مصارف آن در مسير خوبى قرار بگيرد.
هنگامى كه معصوم عليه السلام مىفرمايد:
هيچ گاه مال فراوان را نديدم مگر آن كه در دو طرف آن مالى را ضايع شده يافتم، مىفهميم كه يك طرف آن مال حق اللّه است مانند خمس و زكات و طرف ديگر آن حق الناس است. و امام خبر از واقعيّت مىدهد؛ زيرا امام عليه السلام در همين دنيا حس جوهريابى حقايق امور را دارد و آنها را آنگونه كه هست مىبيند و بر آنها احاطه دارد. او همه عالم را مانند كف دست مىبيند. ممكن است كسى اين طرف دنيا اسرافى كرده و آن طرف دنيا اثرش ظاهر شده باشد با آن كه ما از آن بىخبريم ولى معصوم عليه السلام از آن خبر دارد.
كمبود شخصيت اسراف كننده روشن است و نسبت به منافع ديگران بخيل است، پس در اسراف خود و امساك از ديگران در جهت منافع نفسانى خود حركت مىكند.
فقر و فسق و فجور و گناه و ديگر مفاسد اجتماعى در جامعه از اين پديده شوم به وجود مىآيد. و بركت مصرف نعمتهاى خداوندى از بين مىرود.
رسول اللّه صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
مَنْ حَبَسَ عَنْ أَخِيهِ الْمُسْلِمِ شَيْئاً مِنْ حَقِّهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ بَرَكَةَ الرِّزْقِ إِلَّا أَنْ يَتُوبَ.
هر كه حقى از حقوق برادر مسلمان خود را پايمال سازد، خداوند بركت روزى را بر او حرام گرداند مگر آن كه توبه كند.
👈ادامه دارد ...
✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج 7 ، ص: 361
#شانزدهم
🙏 کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife2
#شرح_صحیفه_سجادیه_انصاریان_دعا_16
#دعای_شانزدهم_صحیفه_سجادیه
#دعا_شانزدهم_23
#محل_مصرف_رزق_و_روزى 4
✳️ در روايت آمده است: نَهَى النَّبِىُّ صلى الله عليه و آله عَنْ قِيلَ وَ قالَ وَ كَثْرَةِ السُّؤَالِ وَ إِضاعَةِ الْمالِ.
نبى اكرم صلى الله عليه و آله از سخنان بيهوده و درخواست بسيار و تلف كردن مال پرهيز دادند.
مرحوم مجلسى در ادامه حديث مىنويسد:
«گفته اند ضايع كردن مال دو صورت دارد:
1- صرف مال در راه گناه و نافرمانى خداوند، كم يا زياد باشد و اين اسراف است كه خداوند آن را نكوهيده و نهى فرموده است.
2- پرداخت مال بى موقعيت به صاحب آن كه خداوند متعال مىفرمايد:
يتيمان را آزمايش كنيد تا بالغ شوند؛ اگر به فهم و رشد فكرى رسيدند؛ اموالشان را بدهيد.»
كيست كه نداند بر سر سفره روزى حق، انواع نعمتها به تناسب نيازهاى انسان قرار داده شده است.
نهاده شدن اين همه نعمتهاى رنگارنگ بدون شك بدون هدف نيست. آيات قرآن مجيد منظور و مقصود از اين همه لطف را عبادت مىداند.
انسان لازم است از انواع نعمتها براى ادامه حيات و تقويت جسم و جان استفاده كند و چون از نعمت حق قوت گرفت بايد با كمال خلوص و شكر حضرت حق كه همان عبادت و اطاعت و فرمانبردارى از اوامر محبوب و دورى از محرمات است اقدام كند.
خوردن نعمت و دست زدن به عصيان عين خيانت به پروردگار و به تمام نظام هستى و عرصه گاه آفرينش است.
👈ادامه دارد ...
✍️ تفسير و شرح صحيفه سجاديه ، ج 7 ، ص: 361
#شانزدهم
🙏 کانال انس با #صحیفه_سجادیه
🆔 @sahife