وَ اختتامیهٔ نوشتارهای امشبم مرورِ روزهای سختی که از پسش براومدم... ۶۱ ساعت بی‌خوابی... کلاس پشتِ کلاس... شب‌کاری و جلسه... برگه... برگه... برگه... اما به بهترین شکل انجامش دادم. نوشتن اینش خوبه. فراموش نمی‌کنی هیچ سختی‌ای پایدار نیست و هیچ خوشی‌ای هم. اما تلاش و امید و توکل همیشه پایداره. هی دختر! go for it😎

داشتم این و به یه مذهبی_ولاییِ زر زرو در اتوبوس می‌گفتم... شروع کرد به تفسیر کردن که نه منظورِ آقا که تقدیر نبوده، فلان و بهمان بوده... گفتم تو از اون خوارجِ خاک‌برسری هستی که تو کرونا واکسن نزدن و واکسن زدنِ آقا رو هزااااااار تفسیر کردن؟! خفه شد. گفتم حتماً تو کرونا، اربعین هم رفتی و به خودت افتخار می‌کنی درحالی که آقا مستقیم گفتن از خونه عرض ارادت کنید؟! چیزی نگفت. گفتم شما مذهبیون که دین و تاریخ نخوندید، مُشتی مردندیدهٔ هپروتی هستین که دین‌تون، میل‌تونه و تا پا از خونه می‌ذارین بیرون عاشق می‌شین و شکست عشقی می‌خورین و تا ته عمرتون دنبالِ نورید که از شکافِ زخماتون، ظلمتِ چرکِ درون‌تون رو روشن کنه(!) چه می‌فهمین ولایت یعنی چی! ولایت فقیه تفسیر کردن نداره! باید بگی چشم. چشمِ خالی. بی چون و چرا. بی امر و نهی. بی تفسیر و تأویل. بی شک و تردید. واکسن بزنیم؟ چشم. اربعین نریم؟ چشم. از تلاشای پزشکیان تقدیر کنیم؟ چشم. از تلاشای دولت حمایت کنیم؟ چشم. کمک‌حالِ دولت شیم؟ چشم. مثلِ مقداد. مثلِ عباس بن علی. مثلِ مسلم. مثلِ عابس. مثلِ حبیب. مثلِ امام حسین برای امام حسن. مثلِ امام علی برای پیامبر. علیهم السلام. تا کپه مرگتون و نذاشتید راحت‌مون کنید، کتاب ولایت فقیه امام خمینی رو بخونید بلکه رستگار شدید و حماقت‌تون مایهٔ آبروریزی نبود(!)

معلومه دیگه از کجا دارم میام😍 به‌خاطرِ دختره دلقکه رفتم؟ عمراً! سطحِ ما زدنِ پایگاه‌های آمریکاییه که هیچ‌کجای تاریخ، هیچ‌کس جرأتِ فکر کردن بهشم نداشته😎 دلقکا امروز کای فالوور دارن، فردا ندارن، این‌قدری فجازی رو شناختم که بدونم کی موندگاره و کی هرچقدر دست‌وپا بزنه، تهش دو ساله(!) بزرگداشت بود که رفتم😍 بزرگداشتِ حکیم فردوسی؟ نخیر! بزرگداشت ایشون تو اردیبهشته😒 پس بزرگداشت کی؟ شجریان؟ نخیر! من شجریان گوش نمی‌دم و بزرگداشت‌شم برام مهم نیست، در موسیقی کم‌نظیره، باشه، دمش گرم، ولی با عقایدم نمی‌خونه و دیگه اون‌ دنیا فهمیده الآن چی حقه و چی باطل اما این دنیا به خی‌لی‌ها آدرس غلط داد و ان‌شاءالله اون دنیا حساب کنن باهاش😊

بزرگداشت و سالروزِ فوتِ ایشون بود😍 سومْ برادرانِ سوشیانت😊

سوشیانت رو در کانالم جستجو کنید، متوجه می‌شید منظور چیه😊

می‌خواستم برای پروفایلِ شادم که شاگردام می‌بینن، سر مزارِ اخوان عکس بگیرم. یه خانومِ بدحجابِ بدقیافه داشت از یه زاویه، هفتصد بار از خودش عکس می‌گرفت! بدون اغراق می‌گم! ما یکم نشستیم، این تموم نشد! رفتیم یکم دور زدیم، عکس گرفتنش تموم نشد! رفتیم با آرامگاه فردوسی عکس گرفتیم برگشتیم، این عکس گرفتنش تموم نشد! ببین یه زاویه بود ها، ولی هفتصد بار از همون زاویه گرفت(!) دلم می‌خواست برم بگم اگر زشت میفتی، از دوربین و‌ فیلتر نیست، از خودته، اونم که راهی نداره... می‌بینی که؛ کلی به خودت مالیدی و از خودت کَندی، تهش عینِ استانبولیِ بنّاها شدی؛ کج‌وکوله و ورماسیده و خشک‌شده(!) ولی به‌جاش به اون دوستم که آیفون داره گفتم برو آیفونت و بده دستش و بگو لطفاً از ما عکس بگیرید😂 وای من دیوانهٔ تهاجمی بازی کردنم😂 چرا موضعِ دفاعی وقتی برحقیم؟! این‌که ببینه ما چادرچاقچوریا آیفون دست‌مونه، چقدر نابودش کنه😂 من همیشه بهترین‌ها رو برای حزب‌اللهیا می‌خوام. دعای خودمم که می‌دونید؟ لکسوس ۵۷۰😎 تو کربلا دقیقاً دقیقاً لکسوس ۵۷۰ دیدم، ایستادم کنارش با صحیفهٔ سجادیه برای داشتنش دعا کردم! هرچی بهترین تو دنیاست باااااااااید برای حزب‌الله باشه. سرمایه باااااااید دست حزب‌الله باشه. ما بااااااااید براش تلاش و دعا کنیم، شد الحمدلله، نشد الحمدلله حتماً حکمتی داره. اما ما بااااااااید براش تلاش و دعا کنیم. دوستام گفتن تو دیوانه‌ای، کرم داری😂 مرض داری😂 گفتم ها که دارم😂 امر به‌ معروف و نهی از منکر که فقط خانومم موهات و بپوشون نیست! با صد تا فیلتر نتونست یه عکس بگیره که باب دلش باشه، فکر کن آیفون بدی دستش ببینه هیچ فیلتر و دستکاری‌ای نداره، دخترچادریا با صورتِ سادهٔ خودشون، تا بناگوش خندون وایسادن عکس بگیرن، تازه فلاسکمم گرفتم بغلم😂😂😂 فرومی‌ریزه تو‌ خودش😂😂😂 پاشین ببینم! دوستم رفت صداش کرد و آیفون و داد دستش و اونم ایستاد ازمون عکس بگیره😁 من گفتم همهٔ پوستر و مزار هم بیفته. با طعنه گفت پرچم جمهوری اسلامی هم بیفته؟! من گفتم همهٔ اینا، صدقه‌سرِ اونه! حتماً بیفته😂😎✌️ یک بار گرفت. وَ وقتی رفتیم ببینیم این‌قدر خوب شده بود که خدا می‌دونه😍 من گفتم یک بار گرفتین و بی فیلتر؛ ماشالله قرص قمر افتادیم😍😂✌️ گفت فکر کردم پرچم و دوست ندارید بیفته! گفتم پرچم نبود که الآن با داش‌دایی صدّام عکس می‌گرفتین😂😂😂 با دوستام زدیم زیر خنده و اون و یه خانم دیگه و یه پسری که اونجا بودن، به ناچار مجبور شدن محل رو ترک کنن😂😁✌️😎

دوستان دقت کنید؛ شما من رو نمی‌شناسید! سودی به من نمی‌رسونید! این و یادتون بمونه که من بتونم رااااااحت از ذوقام بگم! این‌قدرم رک و شجاع هستم هرجا بخوام پز بدم و تحقیرتون کنم، خودم می‌گم! الآن از اون موقعا نیست، الآن می‌خوام با ذوق بگم! بحثم تعریف از خود نیست، ذوقِ داشتنِ یه ویژگیِ دوست‌داشتنی از نظرِ خودمه! باشه؟ من هر وقت شعرِ «آن‌گه پس از تندر»ِ اخوان رو برای کلاسام خوندم وَ تفسیر کردم از شوق اشک درآوردم و کلاس رو به خاک و خون کشیدم! هم خوندنم دیوانه‌وار در اشعارِ اخوان خوبه (فکر کنم نوشتم که دبیر دبیرستانم می‌گفت تو زمستان رو مثل خود خود اخوان می‌خونی! من صدای ضبط‌شده‌ش رو گوش دادم! مو نمی‌زنی😍) هم تفسیرِ این شعر... لایه‌های این شعر... محاله بتونین لایه‌های این شعر رو گوگل کنید! نداره! با هوش مصنوعی هم حرومش نکنید! فقط تحلیل‌های آقایون گلشیری و حقوقی رو یه نگاه بندازید... وَ از استاد کدکنی اگر پیدا کردید... اما همهٔ این شاهکار نیست... ولی شعر رو حتماً بخونید. حتی اگر چیزی متوجه نشدید. وای خدا غَش کردم از یادآوریش!😭😍❣

از جمله مَرَض‌های دیگه‌ای که دارم اینه که به هرکی زیاد علی علی و نجف نجف کنه می‌گم تا حالا نهج‌البلاغه خوندی؟ یه خطبه، یه نامه و یه جمله قصار ازش بگو! وَ به هرکی فردوسی آریاییه و اسلامی نیست و فاتحه نمی‌خواد می‌‌گه، می‌گم از شاهنامه برام یکم بگو، نمی‌خواد شعر بخونی، سطحت نمی‌کشه😂 فقط بگو! وَ خب در هر دو مورد هر دو تهی هستن! وَ صرفاً زر زرو😊

اینم خواستم ثبت شه.

اگر دوست دارید با تریبون عکس بگیرید هم صبر کنید همایش، دوره، بزرگداشت یا سخنرانی تموم شه. وقتی همه رفتن و صندلی‌های سالن خالی شد، دیگه اومدن که همه‌چی رو جمع کنن، برید پشت تریبون و با هر ژستی دوست دارید عکس بگیرید و بذارید پروفایل. مردم این‌قدددددددددر ظاهربین و سطحی و اینستاگرامی شدن که تضمین می‌دم فکر کنن شما کاره‌ای هستید و جایی برای سخنرانی ازتون دعوت شده! در فامیل و محل کار و دانشگاه و مدرسه و پیش فلانی و بهمانی، نمی‌دونین چه کارایی‌هایی داره و چه مشکل‌گشایی‌ها...(!) امشب موسپیدکرده‌هاااااا دیدم بعد از بزرگداشت برای عکس گرفتن با تریبون... حتماً در پروفایل‌ها دیدید این تریبون‌ها و سِن‌های سخنرانی رو... آره خلاصه! *برابرواژهٔ تریبون در قشرِ مذهبی را بگذارید؛ «محراب و منبر»!

از پسرها و مردهایی که کانال، صفحه، وبلاگ یا فعالیت مجازی دارن متنفرم! بابای من یه عمر خروس‌خون زد بیرون و شب با بوی پا و عرق برگشت و با پا در رو باز کرد و دستاش پر بود از رزق.‌ مگه مرد نباید کاری باشه؟! دخترِ ۲۰ ساله نیستم با جهاد تبیین و لشکر مجازی گول بخورم! ائمه علیهم السلام مربی و مبیّن بودن، اما همه‌شون کاری. نخلستان‌های کوفه و مدینه رو کی کاشته؟! همون که قرآن رو جمع کرد و لحظه‌ای از تبیین و به‌روز بودن و دردِ مردم داشتن غافل نبود! چندش‌ترین صحنه‌ها برای من، دیدنِ مردهای گوشی‌به‌دسته صبح تا شب، شب تا صبح! چندش‌ترین وبلاگ‌ها برای من، وبلاگِ مردهای زن و بچه‌داره که با زن و بچه‌های مردم مجازی وقت می‌گذرونن و کامنت جواب می‌دن و می‌ذارن(!)