خواستگار غیرمذهبی همون اول میاد می‌گه من اهل ولایت فقیه نیستم، نماز هم بی‌حضور قلب نمی‌خونم، مابقی مسائل هم شخصیه و هرکی رو تو قبر خودش می‌ذارن، مهم‌ انسانیته. بعد تو راحت می‌تونی بگی برو گمشو، من جنازه‌مم روی دوش تو نمی‌ذارم آویزونِ معلق در آفرینش! ولی خواستگار مذهبی... باید به ترفندهای مختلف... به راه‌های صعب‌العبور... به هزاااااااار حیله... دربیاری به چه مذهبیه؟! کاری نکنیم تا کثافت ما رو برداره و امام ظهور کنه و حجتیه؟! ولی فقیه مجبور شد واکسن بزنه، من فقط پنبهٔ آغشته به گل بنفشه استعمال می‌کنم؟! واکسن یه ترور دسته‌جمعی بود؟! بفرمایید به‌جای پفک و کاپوچینو، سویق سفارش دادم با گل گاوزبون؟! قرمزپوشِ قِران در عیدالزهرا...؟!😭😭😭 مرجع تقلید فقططططططط فلانی؟! برای بیرون معتقدم حجاب داشته باشید ولی تو خانواده مشکلی نیست؟! چرا زیارت عاشورا؟! لعن زیاد اثر بد داره؟! من انقلابی‌ام ولی اعتقادی به فعالیت زن ندارم و جهاد زن فقط شوهرداری؟! من امام حسینی‌ام ولی اربعین جای زن نیست؟! من ولایی‌ام ولی راهپیمایی خطر داره راضی نیستم بری؟! خدایا...😭😭😭😭 چرا مذهبیا رو نیست و نابود نمی‌کنی؟! تصور کنید بابای بچه‌تون... دست بچه‌تون... کسی که فقط و فقط به‌خاطر وجود اون راضی شدی به ازدواج فکر کنی... که وقف ظهورش کنی... که تمووووووووم توان و نفست و بذاری طوری تربیت شه که امام زمان علیه السلام بهش دلگرم باشن و... باباش برداره ببره و با لباس قرمز برگردونه و بگه جشن عمرکشون بودیم...😭😭😭😭 پناه بر تو ای خدا از فروپاشیِ آرمان‌هامون... اون‌جا جز مردن دیگه چه کاری ازت برمیاد؟! پناه بر تو ای خدا از تباهی...😭😭😭😭😭😭 باهوش‌ترین آدم هم باشی، اینا این‌قدر عوضی‌ان که همیشه یه‌چی از دستت در می‌ره...😭😭😭 خدایا ما را مسلمانِ حقیقی بفرما😭🤲 خدایا به ما رحم کن و سرنوشتِ ما رو به کثافاتی که از تو برای خودشون نقاب ساختن گره نزن😭😭😭😭 بعلیٍ... بعلیٍ... بعلیٍ😭😭😭

خدایی که به صبرِ خدیجه سلام الله علیها❣ کوثر عطا کردی😭😭😭 به ما رحم کن😭😭😭 نخواه که هدر بشیم😭😭😭 ما روی این‌که شما اسم‌مون رو تو لیست ۵۰ نفر جا بدی و شهادت رو به سمت‌مون هدایت کنی حساب کردیم😭😭😭😭😭😭😭 ما رو مبتلای هدررفت مخواه😭😭😭😭😭😭😭😭 خدایا به پابرهنه‌های بیابون‌گردِ آفتاب‌سوختهٔ حسینت به ما خانواده‌ای ظهوری عطا کن😭😭😭😭

😍❣😍❣😍❣ کاش من به گردِ پای آقای علم‌الهدیِ شجاعِ خفنِ باسواد برسم فقط...😭😭❣

صلوات می‌فرستم. مدام صلوات می‌فرستم. توی تاکسی. توی اتوبوس. توی خیابان صلوات می‌فرستم. می‌خواهم قصر بخرم در بهشت برای مادرم... برای پدرم... برای برادرهایم... زن‌برادرهایم... برای رفیق... برای شاگردهام... می‌خواهم برای همهٔ مردم قصر بخرم در بهشت... می‌خواهم همه حالشان خوب باشد... همه خوب بخوابند... همه خوب بخندند... . می‌خواهم قصرهای بهشتی پر از پنجره باشند... پنجره‌ها روبه سیمان و آجر و دیوار نباشد... صلوات می‌فرستم که قصر بابا تلویزیون داشته باشد... جیمز باند و بروسلی داشته باشد... بابا لم بدهد به تنهٔ سدرة‌المنتهی... زیرِ پایش نهرِ چای تازه‌دم... دندان داشته باشد... وَ بعد از سال‌ها، تِرِق تِرِق تخمه بشکند... وَ خدایت بیامرزد عین‌القضات که گفتی: عاشقی بی‌خودی و بی‌راهی باشد. دریغا، همه جهان و جهانیان کاشکی عاشق بودندی تا همه زنده و بادرد بودندی!

صلوات می‌فرستم. زیاد. مدام. صبح‌ها که مدرسه می‌روم اگر ختم واقعه و نذر یاسین روی دستم نمانده باشد، صلوات می‌فرستم. دوست دارم قصرِ مامان در بهشت، بوی «عزیزم» بدهد. مثلِ خانهٔ زن‌داداش که هر وقت رفتم، بوی «عزیزم» می‌دهد با غذای پخته‌شده با لبخند. مثلِ مهم‌ها می‌نشینم روی مبل‌هایش. او برایم چای می‌آورد. شیرینی. چای. آجیل. چای. چیپس. چای. میوه. چای. غذا. چای. دسر. چای. وَ هر بار که چایم را سر می‌کشم، حرف‌هایش را قطع می‌کند و می‌پرسد: «عزیزم»؛ چای بیاورم؟ من حواسم از حرف‌ها پرت می‌شود. هیچ‌کدام از غیبت‌هایمان را خاطرم نمی‌ماند. یادم می‌رود بپرسم این دسر جدید را چطور درست کردی؟ خاطرم نمی‌ماند نوشته‌ام برایش تعریف کنم باز قصد کردم آشپزی کنم و چه دسته گلی به‌آب دادم! در خانهٔ زن‌داداش من غرقِ بوها هستم. آن‌جا تنها جایی‌ست که بوهای دوست‌داشتنی دارد. بوی خانه‌داری با عشق. بوی شویندهٔ لباس با «عزیزم». بوی ته‌گرفتنِ غذا با «وای سرم گرمِ جارو کردن شد». حرف که می‌زنیم، من غرق در شناساییِ بوهایی هستم که در آن‌ها خوشبختم. آن‌قدر که دلم می‌خواهد دیر بروم. دلم می‌خواهد تا شب نروم. ولی بچه‌های مردم در مدرسه‌های شهر... پشتِ صندلی‌های بوناکِ مؤسسه‌های بالای شهر... همیشه چشم‌به‌راهِ من‌اند... صلوات می‌فرستم. به نیتِ همهٔ نوزادانِ در شکمِ مادرها. آن‌ها امیدوارترین انسان‌های روی زمین هستند.

باید قصه‌ای می‌نوشتم به‌اسمِ «بوناک‌ترین معلمِ دنیا». قشنگ بود. آن‌چه پشتِ پلک‌هام بافته بودم در خستگی‌های اتوبوسِ شبِ مؤسسه تا خانه، قشنگ بود. معلمی از خاطرم برد. بوی معلمی گرفته‌ام. بوی کتاب و برگه و خودکارِ قرمز و ماژیکِ بنفش می‌دهم. بوی نویسندگی، محو و دور، هرازگاهی از برآمدگیِ قلم، در انگشتِ میانهٔ دستِ راستم به مشامم می‌رسد... صلوات می‌فرستم. که وقتی همه را به قصرهایشان فرستادم، هنوز بتوانم بنشینم و قصهٔ هر قصر را بنویسم. مثلاً قصرِ خورنق و من هم نظامی گنجه‌ای!

این‌ها را برای تو نوشتم که نگرانم شده‌ای. که گفتی طول کشید این بسته بودنِ بازدیدت. که گفتی سرِ پایی و ویران. پیری به‌صورتم می‌آید رفیق. مثلِ مادرم که به صورتش می‌آید. مثل تو که حتماً به صورتت می‌آید. و من خوشبختِ خسته‌ای هستم امشب که دارم پیر می‌شوم... و من حال خوبی دارم... کمی گیج‌م... زندگی چقدر مسخره سخت است... با این‌همه چقدر خوبم... چقدر بلند... نگران نشو. این‌جا دارم زندگی می‌کنم. دارم بزرگ می‌شوم. دارم پیر می‌شوم. و پیری به صورتم می‌آید... مثلِ مادرم که به صورتش می‌آید. مثل تو که حتماً به صورتت می‌آید. و من خوشبخت خسته‌ای هستم امشب... که درد می‌کند کمرم بس‌که ایستاده‌ام... بس که نرفته‌ام... بس که ننشسته‌ام... و زندگی چقدر مسخره سخت است... چقدر احمقانه پیچیده است... چقدر خنده‌آور جدی است... و این که من در آنم زندگی است آیا؟ برویم آینه بیاوریم. سیاهی موهایم؛ کجا می‌روید با این‌همه عجله؟ نگرانم نشو... من بلندم... و زیبا... زیباتر از همیشهٔ این چند ماه... صبح‌ها در کلاس راه می‌روم... به بچه‌های مردم شرحه شرحه کردنِ شعرها را می‌آموزم... عشق را از دهان می‌اندازم... سعدی را دلسرد می‌کنم... شهریار را می‌گریانم... اما هنوز بی‌مهابا، با تمامِ دندان‌هایم، حتی با آن‌که اضافه است و همیشه همه گفته‌اند بکش که زیباتر شوی، به قهقهه با دخترانم به جوک‌های بی‌مزه‌شان می‌خندم... من هنوز در جوابِ ماشین داریِ همکارانم، به قهقهه می‌خندم و مست داد می‌زنم من دیوانهٔ رانندگی هستم اما گواهینامه نگرفته‌ام! و من می‌بینم که شهر از صدای خنده‌هایم جوان‌تر می‌شود... شهر تا صدای خنده‌های مرا دارد... تا صدای جیک‌جیک گنجشکان را دارد... تا صدای برخورد مکرر پاهای پسرکان به توپ‌ها را در کوچه‌ها دارد می‌تواند دوام بیاورد رفیق. زندگی با این‌که می‌گویم سخت است و دانستنِ قوانینش طاقت‌فرساست... اما قسمت‌هایی از آن بسیار نرم است... مثل بالش نرمی در شب‌ها وقتی کارگری که از کار جانکاهی برگشته، سر بر آن می‌گذارد... فقط هنوز غصه می‌خورم که چرا کسی در خیابان‌های شهر، بید مجنون نمی‌کارد؟! و هنوز بعد از چندین سال... خاطرم مانده بید مجنونِ دانشکده‌ام را قطع کردند... مگر نه این‌که زندگی همین بود رفیق... و مگر نه این‌که زندگی همین است... حالا دیگر چه فرق می‌کند که بدانم چه‌طور با بی‌پولی و کم‌پولی بسازم، یا ندانم... چه فرق می‌کند که به جای کار و کار و کار... کار و جاده و سفر را برگزیده باشم برای زندگی‌ام... یا به‌جای تشریفات مفصل و آداب سخت معاشرت... به آداب همیشهٔ خودم؛ همان سادگی... همان بی‌نقابی... همان دیوانگی... همان صراحت و جسارت... به مردمان سلام کنم... به خانهٔ مردمان بروم و با مردمان هم‌سفره شوم... نگرانم نباش. من هنوز هم همان دخترِ لبِ پرچین هستم، نیمهٔ شبی شهریوری، زیرِ پیراهنِ پولکیِ آسمان، حوالیِ کوه‌های مرزی، یازده سالِ پیش... فقط دارم بزرگ می‌شوم... دارم پیر می‌شوم... پیری به‌صورتم می‌آید رفیق. مثلِ مادرم که به صورتش می‌آید. مثل تو که حتماً به صورتت می‌آید. حالا چه‌قدر آرام‌ترم رفیق... امشب که از گرداب زندگی سختی خسته به خانه آمده‌ام... احساس می‌کنم که چه‌قدر بلندم... چه‌قدر خوشبختم... چه‌قدر زندگی سادهٔ کم‌حجمی دارم... چه‌قدر زندگی به‌سبک چشم‌های زن‌داداش آسان است... به‌سبک گرم گرفتن‌های تو با غریبه‌ها... و من که امشب چه‌قدر بلندم... مثل اقبال‌هایم...

با این زیرصدا بخون ❣

کتاب «شرح اسم» م رو برداشتم. برای وقت‌هایی که حال عبادت ندارم که البته من این‌طور وقتا می‌خوابم! ولی برداشتم بیکار نباشم. چرا این کتاب؟ چون من اعتکافم با نوجوان‌هاست. جذب می‌شن بهم، میان بالاسرم ببینن چی می‌خونم. همین مدلی همیشه این‌ور اون‌ور کتابام و عروس کردم بردن بخونن. چون کتابام حاشیه‌نویسی می‌شه و روش یادداشته براشون جذابه. گمان هم نمی‌کنم خودم چندان صفحه‌ای بشه بخونم. ولی وقتی مطمئنم مثل همیشه جذب می‌شن، می‌خوام برن سرچشمه و سر اصل مطلب، هوایی این استاد و فلان کس و بهمان نفر نشن.

خونِ جگرخورده یا محل رو ترک کرده، یا هنوز در حال نوشتنه تموم نشده لیست برام بفرسته! اونی هم که گفتم کلیپی که میگی آقا فلان و برام بفرست هم نفرستاده! اونی که گفتی یه‌سره این‌ور اون‌ورم و جامعه نمی‌تونم بخونم و کتاب‌خونم هم گفتم بیست کتابی که اخیر خوندی برام بفرست هم نفرستاده! تو قرن هوش مصنوعی، مذهبیامون لب‌ودهن(!) رو هوا حرف می‌زنن... رو هوا کار می‌کنن... رو هوا درس می‌خونن... رو هوا زندگی می‌کنن... رو هوا مسلمونی می‌کنن... رو هوا بحث می‌کنن... رو هوا گوش می‌دن... رو هوا می‌خونن... کلاً شووووووووت😂😂😂 بعد با توهمِ دین‌داری برای بقیه نسخه هم می‌پیچن! کاش دست از هدایتِ بقیه به جهنمی که خودتون توشید بردارید و به خودتون بپردازید وقتی زیر لایه‌های دروغ و ریا و وهم و خیال مدفونید...(!)

احمق و سفیه و عقب‌مونده اونایی که باز به شماها رجوع می‌کنن برای رسیدن به خدا 😂

پرسیدین یعنی تو به اعتراض مردم اعتراض داری و این حق و بهشون نمی‌دی؟ بله. من حق اعتراض به مردم نمی‌دم. مردم در منظومهٔ فکریِ اسلام، نه فقط رهبر و امام و پیامبر و امام، بلکه در منظومهٔ فکری اسلام، محوره. قومی تا خودش نخواد، تغییر نمی‌کنه! قوم یعنی مردم! این و خدا تو قرآنش گفته! امام ۲۵ سال خونه‌نشین شد تا مردم به حقیقت برسن... امام خمینی مردم رو همه‌کارهٔ انقلاب می‌دونستن... رهبر در هر سخنرانی مردم رو همه‌کاره می‌دونن... پس مردم خیلی مهمه! تصمیم مردم می‌شه سرنوشت مردم! حالا این مردم خودشون انتخاب کردن! به چی اعتراض دارن؟! به نظام و انقلاب؟! نظام و انقلابه که بهش حق انتخاب داده! شورای نگهبان تأیید صلاحیت کرده؟! شورای نگهبان معیارهایی داره! هرکس اون معیارها رو داشته باشه تأیید می‌شه! دیکتاتوری که نیست چون این اصلاحاته، این انقلابیه نه پس رد صلاحیت(!) مردم باید این جمهوری بودنِ شورای نگهبان رو ببینن و قدرشناس هم باشن، هستن؟! ما که به جلیلی رأی دادیم، دیگه چه کار می‌کردیم(!) کمرت رگ‌به‌رگ نشه! انتخاب اصلح وظیفه‌ت بوده! همون‌طور که آگاهی بقیه از اصلح هم وظیفه‌ت بوده! کردی؟! آره پیام می‌فرستادم! انگشتات تاول نزنه(!) گم‌ شو سرت و از گوشی بیار بیرون ببینم بازم انقلابی‌ای(!) کلیپ خانم بختیاریه نمی‌دونم راسته یا دروغ، ولی وقتی می‌دیدمش داشتم فکر می‌کردم مذهبیا رو دونه دونه و تک‌تک از جمع‌های امن‌شون بیاری بیرون، مثل این خانم، یک‌نفره بذاریش وسط اغتشاش‌گرها، جنم دارن داد بزن جانم فدای رهبر؟😎 نه! نه! بااطمینان می‌گم نه! بااطمینان می‌گم تو رو از راهیان نور، از اعتکاف، از بی‌نهایت، از طرح ولایت، از صحن حضرت عباس علیه السلام بردارن، بذارنت جای خانم بختیاری، صدات در نمیاد😂 تازه چادرت و برنداری، ریشت و نتراشی یه‌وقت خش روت نندازن جای خود😂😂😂 چرا مطمئنم؟! چون صبح تا شب دارم کلی آدم می‌بینم! مذهبیا از هرچی و هرکی می‌ترسن جز خدا! تو مدرسه برای کاشت ناخن تذکر نمی‌ده، بچه‌ها باهاش دشمن نشن(!) تو خیابون مثل گاو می‌ره و میاد، لخت و عور بشینه کنارش یه ما نمی‌کنه محض رضای خدا(!) تو دانشگاه سر تا پای رهبر و نظام و فحش‌کش می‌کنن این رگی تو تنش نمی‌جنبه که مدرکش و بگیره بره بشر رو به صراط جهنمیِ خودش هدایت کنه(!) به جلیلی رأی می‌ده ولی نمیاد کف خیابون، دم مسجد، دم مدرسه، تو صف نونوایی با دو نفر دیگه حرف بزنه(!) من یادمه دوران انتخابات میومدین ازم اجازه می‌گرفتین برای نشر پیامام، شماها جز تو گوشیاتون مسلمون نیستین(!) انقلابی نیستین(!) فقط مثل بچه‌های دبیرستانی بدوبدو میاین پیام می‌دین شما این فرسته رو گذاشتین تحقیرم کردین، دل من و شکستین، دل مؤمن ارج داره، من اوف شدم! حاجی دل مؤمن ارج داره نه ریاکارِ منفعت‌طلبی چون تو(!) به‌درک که دلت شکست! تف تو دلای شیشه‌ای‌تون که تا عیب‌تون و به سرتون می‌زنن به‌جای استقامت در اصلاح و هدایت خودتون، می‌شکنه(!) به جلیلی رأی دادی چند نفر و مجاب کردی رأی بدن؟! تو تو مهمونی خونوادگیت لالی که یه‌وقت همه طردت نکنن، بعد دم از انقلاب می‌زنی؟!😂😂😂 همه مثل خودت اسکول نیستن، من میام می‌گم بله، تو و هرکی مثل تویه حق اعتراض نداره! لال بمیرید و سرتون تو گوشی باشه و تو جمعای خودتون باد به غبغب بندازید و بگید مرگ بر ضد ولایت فقیه😂😂😂 مردمی که ایران‌خودرو ثبت‌نام می‌کنه، بره چند برابر بفروشه حق اعتراض نداره! مردمی که هجوم برده طلا و دلار می‌خره از قافله عقب نمونه و پدر اقتصاد و تو این شرایط داره درمیاره، حق اعتراض نداره! مردمی که رأی سفید داد... رأی نداد... حق اعتراض نداره! مردمی که گفت خودشون از قبل انتخاب کردن، حق اعتراض نداره! من برادرم همین‌قدر اومد از اعتراضا حمایت کنه، سریع گفتم تو رأی ندادی! پس حق اعتراضم نداری! گرونی هم کمرت و شکسته، نوش جونت! یا عبرت بگیر، یا زیر این فشارِ خودخواسته کمر خم کن! چون آه و نالهٔ اون روستاییِ بیچاره‌ای که تو کوه و کمر رفت رأی داد و امید داشت سفره‌‌ش بزرگ شه هم گردن تویه... چون انحراف این‌همه نوجوان زیر هجده سال که توی بزرگ باید برای سرنوشتش درست انتخاب می‌کردی و آینده‌ش و تباه کردی هم گردن تویه... توی مذهبی که سال تا سال گذشت و پروفایلت حکم آن‌چه تو فرمایی بود و لال نشستی تا آقا و امام زمان بیان در خونه‌تم جارو کنن ماساژت بدن حق اعتراض نداری! ۴۰۱ حجاب مورد حمله قرار گرفت، رهبر سفارت‌مون و تو خاک سوریه زده بودن، بیست دقیقه ایستاده از حجاب صحبت کرد، شماها به بهانهٔ الآن صلاح نیست... دافعه‌ داره... زده می‌شن... جذب حداکثری... لال مردین که بماند، چادراتون شد عبا، عباهاتون رسید به آرایش، آرایشاتون شد برای رضایت شوهرم که می‌دونی واجبه😂😂😂😂جمع کنین خودتون و مردم😂😂😂😂همه رو مثل خودتون چیز فرض نکنین دیگه(!)