در فضای مجازی نیازی به بازنشر و تولید محتوا «در حال حاضر» وَ جز افرادی که «اصلاً کارشون رسانه است» نداریم.‌ نیاز الآن بیرونه. بیرون. امشب با همسایه کوچه اون‌ور خیابون‌مون رفتم. یعنی حتی برید در خونه همسایه‌ها در بزنید، یکی‌یکی‌شون رو ببرید. مردم الآن کف خیابونن، تنها نیستید. هم تو شبکه‌های مجازی می‌تونید ببینید، هم یواشکی لباس بپوشید برید سرک بکشید تا باورتون شه :) فرامرز عباسیِ ما که منطقه دبی محسوب می‌شه، همین ساعت، همین لحظه، مملو از جمعیته. ما معلما تعطیلیم، بقیه شغلای دیگه دارن. باید سر کارتون برید. هیچ‌چیز متوقف نمی‌شه و نخواهد شد. عزاداریم؟ بله! مثل فاطمه و علی سلام الله علیهما بعد از پیامبر صلوات الله علیه. گریه داریم؟ بله! مثل بیت‌الاحزانِ فاطمه سلام الله علیها. ولی فاطمه و علی متوقف نشدن، ما هم نمی‌شیم! افتخار و سربلندی‌تون چیه؟ این‌که رهبرمون پاک و پاکدامن مشغولِ فرماندهی به‌دستِ جانورانِ جزیرهٔ اپستین شهید شده دیگه! پس شما هم متوقف نشید! مشغول باشید. بله مجازی در حد نیاز لازمه. اما الآن کفِ میدون باید باشیم! بعد از شهادت پیامبر کسی از خونه بیرون نیومد! چی شد؟ حکومتِ اسلامی پَر.............. میمون‌ها از منبرِ پیامبر بالا رفتن... سربلند عزاداری کنید؛ مقتدر کف میدون باشید؛ سینه‌ستبر اشک بریزید؛ نگرانِ این‌که چطور برید سر کار هم نباشید؛ ای کاش منم تعطیل نبودم و همین فردا می‌رفتم مدرسه... خوش به سعادتِ شما که چنین فرصتی دارید... چون ما اربعینی‌های امام حسینیم و رهبرمون هم حسینی... اگر پسرید موکب بزنید. اگر جا دارید، مغازه سر نبش دارید، بدید جوونا موکب بزنن. همه سیاه بزنید. عکس سیدناالقائد بزنید. روضه بگیرید. همسایه‌ها رو خبر کنید. افطارتون رو ببرید مسجد. مسجد رو مجاب کنید تو خیابون سفره بندازه‌. یادتونه می‌گفتم اربعین سبک زندگی می‌ده؟ اربعین برای روزای سخت تربیت می‌کنه؟ اربعین ظهوریه؟ برید همه نوشته‌هام دربارهٔ اربعین رو مرور کنید... حتی کولهٔ بحرانی که نوشتم بستم اربعینیه! یکی‌تون قشنگ ازم پرسیدید: چی تو کولهٔ بحران می‌ذارید؟ مثل اربعین؟ بله! بله مثل اربعین! مثل اربعین! تو اربعین عزاداریم‌. سربلند اشک می‌ریزیم. بی‌وقفه در حرکتیم. حواس‌مون هم به خودمونه هم به بقیه. جمعی حرکت می‌کنیم. هیچی جلودارمون نیست. داعش، تفرقه، بیماری، هیچی جلودارمون نیست. و مطمئنیم می‌رسیم. اربعینی بمونید! حسین‌مون رو گواهِ دنیا دادیم، حالا زینبی و زین‌العابدینی باید کف میدون باشیم. پس نه از سر کار رفتن بترسید، نه از افطاری و مهمونی رفتن و دادن، نه از بیرون بودن. ببین! آقات تو کشورِ خودش تو دفتر کارش مشغولِ فرماندهی روزه‌دار با خانواده شهید شده! نه مثل رضا اصطبل‌دار فرار کرده :) نه مثل پسرِ زن‌بازش فرار کرده :) نه مثل سس خرسی پشت شیشه قایم شده و خنگولاش و فرستاده جاش کشته شن :) نه خونواده‌ش پناهگاه بودن... نه کارش متوقف شده! سربلند باشید! با افتخار! ما رأیت الّا جمیلا! همممممممه‌جا برید و هممممممه‌جا سکوت رو بشکنید! حواس‌تون هست کشورمون بدون رهبر و فرماندهان جنگی همین حالا داره تل‌آویو رو پودر می‌کنه؟! به صدای پدافندها گوش بدید! اینا پدافندای فعالِ کشوریه که رهبرش رو زدن! گرفتی چی شد؟! هرجای دیگهٔ دنیا بود فروپاشیده بود(!) رضااصطبل‌دار با ارتشش، بیست دقیقه جنگ جهانی رو تحمل نکرد! تو تاریخ نوشته حتی بیست دقیقه! اما تو بچهٔ کشوری هستی که دو روزه بدون رهبر بدون سرانِ نظامی دهنِ دشمن رو آسفالت کرده! گرفتی کجایی؟! گرفتی پای کدوم مکتبی؟! گرفتی کدوم قله‌ای و چقدر نزدیک؟! پاشین یا علی.

به کجا بَرَم سری را که نکرده‌ام فدایت... آقا...

برای ابراهیم رئیسی‌ش نماز خوند... برای قاسم سلیمانی‌ش نماز خوند... حتی برای اسماعیل هنیئه نماز خوند... حالا کی به پیکرِ خودش نماز بخونه؟!

هرکی وسطِ معرکه گیر کرد صدا زد حسین... حسین علیه السلام سوار بر اسب می‌شتافت... دشمن رو از پیکرِ عزیزش کنار می‌زد... می‌نشست... به بالین می‌گرفت... باز عزیزِ بعدی‌ش: حسین... باز می‌شتافت... دشمن رو از پیکرِ عزیزش کنار می‌زد... می‌نشست... به بالین می‌گرفت... باز... اما نوبتِ خودش که رسید... فرداً وحیدآ... لا یَوم کیَومَک یا اباعبداللّه.

خدایا به‌حقّ شهید خامنه‌ای... آخ... به‌حقّ شهید خامنه‌ای مایی که چنین روزی رو دیدیم و از سر گذروندیم برای لحظهٔ موعود در سلامت و عافیتِ جسم و جان و دین حفظ بفرما، ما رو ادامه‌دهندهٔ مکتبِ علی علیه السلام بنویس، این سلامت و عافیت رو خرجِ مفیدِ فایدهٔ بی‌وقفهٔ ظهور بخواه، ما بچه‌یتیم‌های سیدعلی خامنه‌ای رو شبیه آقا و سرور و فرمانده‌مون پاک و پاکدامن و آبرومند سربلند و مقتدر و عاقبت‌به‌خیر به «والمستشهدین بین یدیه» از این دنیا به محضرِ خودت بخوان... خدایا تن‌های ما رو دست و پای ما رو نفس‌های ما رو در راهِ مبارزه و مجاهده در راهِ خودت خرج و خسته کن... تقدیرِ ما رو به هلاکتِ خفت‌بارِ ترامپ و نتانیاهو مزیّن بفرما... و ما رو منتقمینِ علویِ آخرالزمان بنویس. خدایا؛ کوتاهی‌های ما رو به عمرِ پرتلاشِ رهبر و سکّان‌دارمون شهید سیدعلیِ خامنه‌ای ببخش و بیامرز... خدایا؛ این چشم‌های گریان رو به ظهور روشن کن و این رختِ عزا رو به نابودیِ خفت‌بارِ باطل، سپید بگردان. خدایا؛ ما امّتِ سیدعلی رو مایهٔ فخر و زینتِ آقا صاحب‌الزمان علیه السلام بخواه و بنویس و مستجاب کن.

یا حسین غریبِ مادر تویی اربابِ دلِ من یه گوشه چشمِ تو بسه واسه حل مشکلِ من همهٔ مردمِ دنیا ما رو می‌خونن دیوونه آره ما دیوونه هستیم بی‌خیالِ این زمونه لا یَوم کیَومَک یا اباعبداللّه.

خدای سیّدعلی هست. مبادا پرچمِ امیرالمؤمنین علیه السلام از دست‌مون بیفته! جاوید شاهِ نجف✌️

من شیفت صبح می‌رم وبلاگا رو پیام می‌دم و می‌نویسم. امروز وبلاگیا در بیان خی‌لی بهشون فشار وارد شده بود :) دارن شرحه شرحه می‌شن که دیشب خیابونا پر بوده از مردم :) هفت جدشون اومده جلو چشم‌شون که بدون رهبر داریم مقاومت می‌کنیم و اونم به این خفنی:) از پروفایلی هم که گذاشتم یه جماعت دیگه فشاری‌ان:) گوووووووشت شد به تنم:) دونه دونه براشون پیام گذاشتم بیشترم بسوزن و پرپر شن:)) موتوا بغیضکم ؛) الآن وقتِ چیه؟ وقتِ زنگ زدن به این و اون که امشب هم مبادا یادتون بره! مبادا بگین خب دیشب جونوری نریخت تو خیابون پس خطری نیست! نخیر این بساط و حالا حالاها بااااااااااااااااااید داشته باشیم! اذان هم گفتن برین در خونهٔ همسایه‌ها و مجاب‌شون کنید با خودتون ببرید. قرارِ امشب‌مون مثل دیشب؛ نماز و افطار مسجدیم به بعد کفِ خیابون. من یه نفر آدمم، یه ساندویچ پنیرخرما می‌ذارم جیبم می‌رم. ولی اگر خانوادگی دارین جهاد می‌کنین، سفره افطار ببرید. مسجد رو مجاب کنید تو خیابون سفره بندازه. مجاب کنید خیال کسی جمع نشه! اینا از دست ما که عزاداریم ولی مقاوم، فشاری‌ان! مثل جغد منتظر تاریکی و فرصتن! عمری حسین حسین کردیم، برای حضرت زهرا سلام الله علیها اشک ریختیم، الآن اگر کف میدون نباشیم اون اشکا به تف نمی‌ارزه! کلیپای دیشب شهرا رو ببینید و کیفففففففف کنید! از همه خفن‌ترشون اصفهان و قم بودن... دم‌تون گرم. امشب باید همه‌مون اصفهان و‌ قم باشیم. سیدعلی نیست، ولی بچه‌هاش خونه‌ان و دست‌وپای دزد رو قلم می‌کنن. علی‌علی.

پروفایل جدیدم. #پروفایلام

این‌بار انتخابات نیست که کم‌کاری کنیم... به مجازی بسنده نکنید... حرف بزنید... حرف. این‌بار واقعیِ واقعی کف میدون باشید... فرصتِ هیچ کم‌کاری‌ای نداریم... دزد رسیده سرِ کوچه‌مون... پدرمون رو زده... اگه واقعاً به «تفنگِ پدری هست هنوز» اعتقاد دارید تفنگ رو بردارید بیاید بیرون... واگرنه دزد میاد خونه‌تون... بیرون بیاید. بیرون بیارید. هم تروریستای داخلی رو در نطفه خفه می‌کنیم هم از ایران ایرانِ عزادارِ رهبرش تصویر قدرت و پایندگی مخابره می‌کنیم هم به سپاه و ارتش و بسیج نشون می‌دیم ما پای کاریم، ما پشت‌تونیم، ما پای این پرچم همه‌جوره ایستادیم... هم به برخی مسؤولینِ فاسد و وطن‌فروش یادآوری می‌کنیم رهبرمون نیست، ما که هستیم! دست از پا خطا کنید با ما طرفید! کم‌کاری نکنید... توجیه نکنید... این‌بار فرق داره... فرق داره... فرق داره... هیچ کاری این‌بار مهم‌تر و ضروری‌تر از بیرون اومدن و بیرون آوردن نیست!

شاگردم حالم رو پرسیده. با غرض و مرض! ولی من همین رو فرصت دیدم. پاسخی دادم تبیینی. با غرض و مرض :)

از این پیام‌ها هم در شاد داشتم! معلمی خی‌لی خی‌لی شغلِ جذابیه! مراقبه است... ریاضته... جهاده... تمرینه... هوشه... ذکاوته... روانشناسیه... جامعه‌شناسیه... الهیاته... حقوقه... ریاضی و‌ محاسبه است... معلم باید «آگاهِ متّقی» باشه! پاسخِ این‌یکی رو نگه داشتم، فرصتش که رسید و پاسخ دادم بهتون می‌گم :) صبور باشید و مقاوم. دشمن رو که کُشتیم، با هم به زانو میفتیم و بلند بلند گریه می‌کنیم... صبور باشید و مقاوم. الآن فقط مادرِ دشمن رو به عزاش بنشونیم. فقط‌.