کاش معلم‌شون هم شهید شده باشه... من می‌دونم معلمِ چنین کلاسی زنده باشه، دیگه نمی‌تونه زنده‌گی کنه... دختراش... دختراش... دخترکاش...

نمی‌تونم تصور کنم حتی حتی روی دخترکانِ ناخن‌کاشتِ پهلوی‌دوستِ ضدّ اسلامم از جانبِ دشمن خَش بیفته... اونم دشمنی به ناپاکی و پلیدیِ جانورانِ جزیرهٔ اپستین...

من و رهبرِ باحیا و عفیف و پاکدامنم همهْ دنیا و جانورانِ جزیرهٔ اپستین؛ بسم الله.

احتمال دادم چنین فرسته‌ای حال‌تون رو خوب کنه و از اضطراب‌تون بکاهه. بنابراین باید بگم قهوه خوردم و می‌خوام تا سحر درس بخونم🥱🥲 ثوابی اگر داشت هدیه به دخترکانِ مظلومِ میناب و فارس... با این دعا که خدا از عمرِ منِ بی‌خاصیت بکاهد و به عمر و سلامتِ باعزت و برکتِ سیدناالقائد بیفزاید❣ وَ به امیدِ هلاکتِ خفّت‌بارِ ترامپ و نتانیاهو و دشمنِ جمهوری اسلامی؛ السّاعه😎

اول ننوشتم چون همهٔ ادبیّاتی که دارم گویای چیزی که می‌خوام بگم نیست! اما نوشتم چون همهٔ چیزی که می‌خوام بگم از ظرفِ فهم و درک و روحم اون‌قدر عظیم‌تر و وسیع‌تره که روحم داره تَرَک می‌خوره و روبه انفجاره! چی می‌خوام بگم؟ ما موشک داریم، اونا که روبه‌رومون هستن هم دارن! ما ارتش و سپاه داریم، اونا که روبه‌رومون هستن هم دارن! ما طرح و برنامه و استراتژی داریم، اونا که روبه‌رومون هستن هم دارن! ما در کنارِ وطن‌فروش‌های داخلی، مردمِ پای کار هم داریم، اونا که روبه‌رومون هستن هم دارن! ما هم‌پیمان‌های منطقه‌ای داریم، اونا که روبه‌رومون هستن هم دارن! ما... گوش کنید! گوش کنید! پیام‌آوا رو گوش کنید! ما خدا داریم، وَ اونا که روبه‌رومون هستن ندارن!

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم عرض تبریک و تسلیت محضرِ آقا صاحب‌الزمان علیه السلام🖤 خودم وَ شما.

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم پیشِ چشمِ مادرم، با صدای بلند گریه کردم، به سر و صورتم کوبیدم، فریاد زدم ای مرگ! من رو هم دریاب! به مادرم رو کردم و گفتم دعا کن بمیرم، من هم بمیرم! به اتاقم اومدم، چادرنمازم رو سر کشیدم، نشستم بر سجّاده‌م، تربتِ کربلا رو در مُشت گرفتم وَ با صدای بلند به گریستن ادامه دادم. خورشید که شب رو شکافت، دست از گریستن کشیدم. خیره شدم به آسمونی که سیاهی رو درید. بعد بلند شدم. از کمدم لباس‌های مشکیِ اربعینم رو برداشتم. رفتم حمام. مادرم نگرانم بود. غسل کردم. غسلِ صبر. غسلِ توبه. غسلِ زیارت. وَ غسلِ شهادت. مشکی‌پوش شدم. درست مثلِ اربعین. ایستادم جلوی آینه. موهام رو مرتب شونه کردم. بافتم. پنس زدم. درست مثل اربعین که تلاش می‌کنم همه من رو عزاداری مرتب و تمیز ببینن. در شأنِ شهیدم. حالا اشک‌هام رو رها می‌کنم. سربلند. مثلِ حاجی‌ها در طوافِ کعبه. لهوف رو از کتابخونه‌م برمی‌دارم. صفحهٔ ۱۳۷ رو باز می‌کنم؛ «مسلک سوم جریانات پس از شهادت شهدای کربلا» نیّت می‌کنم سربلند عزاداری کنم. اون‌چنان‌که شایستهٔ مکتب و شهیدم باشه. اون‌چنان‌که ادامه‌دهنده و حیات‌بخشِ آرمانِ شهیدم باشه. شهیدم... شهیدم! شهیدِ خراسانیِ من؛ پیکرت رو به خونه برگردون... گرچه دیگه مشهد خونه‌ت نیست... تمومِ دنیا خونه‌ته و سرِ جای دفن‌ت دعوا به‌پا نشه خوبه یوسُفِ پاکدامنم... لهوف می‌خونم؛ سربلند گریه می‌کنم؛ وَ چشم‌به‌راهِ مختاری هستم که سرِ زردِ ابنِ اپستین رو برامون بیاره. لا یَوم کَیَومکَ یا اباعبداللّه.

شیرِ آب رو باز کردم وضو بگیرم سوره‌های فتح و فیل رو بخونم، تا صورتم رو بشورم آب باز بود. یادِ سیدناالقائد افتادم. روی اسراف حساس بودن. از سال‌ها قبل تو سخنرانی‌هاشون بود. شیر آب رو بستم. مردِ من؛ حالا یکم استراحت کن...

آقا اجازه می‌دید براتون شعر بخونم؟

مردی که جوانانِ فریب‌خورده رو هم دعا می‌کرد، حالا دستش بازتره... سیدعلی خامنه‌ای امّتش رو رها می‌کنه؟! :) حالا می‌شه دو رکعت نماز خوند و متوسل شد به شهید سیدعلی خامنه‌ای... دعا رو جدی بگیرید! سیدعلی خامنه‌ای برای حفظِ ایران عمر گذاشت... «شرحِ اسم‌»خونده‌ها و «خونِ دلی که لعل شد‌»خونده‌ها و همیشه ثابت‌های سخنرانی‌هاش می‌دونن منظورم از «عمر» یعنی چی... هرکس هرجایی هست مشغولِ مجاهده باشه، وَ دعا. دعا برای پیروزی و نصرت جبههٔ حق و نابودی و هلاکتِ باطل... اگر خونه دارید و اهل خونهٔ همراه برای شهیدتون روضه بگیرید... مثل روضه‌های محرّم... ما یا باور داریم خدا راست گفته، یا نداریم. اگر باور داریم راست گفته؛ در ماه رمضان شیطان و جنودش در غل و زنجیرن. وَ اون‌چه روبه‌روی ماست فقط استکبارِ روبه‌زواله! فقط باطلِ عاطل! مراقب خونه و کوچه و محله و خیابون‌هاتون باشید. مراقب تجمعات. اگر جایی می‌شه کمک کرد، به کمک برید، وَ در همه‌حال دعا کنید. نماز مغربِ امشب فراخوان داریم برای مسجد رفتن. نیّتِ یاریِ حزب الله و امامِ حزب الله کنید و برید. ما روزه‌ایم وَ روزه‌دار یک دعای مستجابِ دمِ افطار داره... نمی‌شه هلاکتِ خفّت‌بار ترامپ و نتانیاهو رو از همین یه دونه‌ها گرفت؟ :) ما همه مسلّحیم؛ الدعا سلاح المؤمن. پشت‌تون خی‌لی قرص باشه که پشت‌مون خداست. دعای عرفه رو یادتونه؟ با خطوط صفحهٔ پیشانی‌مون؛ وَ رخنه‌های تنفس‌مون؛ و‌َ نرمه‌های تیغهٔ بینی‌؛ وَ پرده‌های گوش؛ وَ لب‌ها؛ وَ حرکات تلفظِ زبان؛ وَ گردشگاهِ آروارهٔ دهان؛ وَ محل روئیدنِ دندان؛ وَ مغز سر؛ وَ لولهٔ بلعیدنِ درون گردن؛ وَ آن‌چه درون سینه‌هامونه؛ وَ حمایل رگِ وَتین؛ وَ پردهٔ دل؛ وَ پاره‌های جگر؛ و‌َ خمیدگی‌های دنده؛ وَ گودی‌های مَفصل؛ وَ عضلات بدن؛ وَ انگشتان؛ وَ خون و مو و پوست و عصب و ساق و استخوان، از حرمِ جمهوری اسلامی حراست کنیم و با صدای بلــــــــــــــــــند برای سیدعلی‌مون «ای ایران» بخونیم.