◾️شبکه MS NOW آمریکا: ترامپ با توسل به مذاکراتی که ممکن است اساساً وجود خارجی نداشته باشد، لفاظیهای خود در مورد ایران را حتی نامنسجمتر از قبل کرد
https://eitaa.com/science_ai
8.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 صحبتهای دلسوزانه و وطنپرستانه آرمان درویش، بازیگر سینما، خطاب به برخی مسئولین
🔸 پن: مبادا برید دوباره منت برخی از سلبریتیهایی که تا الان از ایران دفاع نکردند رو بکشید بابت یک پست یا استوری
🔹کسانی که نسبت به کشورشون غیرت داشتند تا الان واکنش نشون دادند؛ ایران بزرگ هیچ نیازی به دوخط دفاع برخی ازین سلبریتیهای وطنفروش که نگران مال اموالشون توی دبی و گرینکارتهاشونهستند نداره.
https://eitaa.com/science_ai
🔴یک زن ساکن طیرت کرمل در زمان هشدار در پناهگاه مورد تجاوز قرار گرفت
▪️مأموران ایستگاه پلیس طیرت کرمل، یک مظنون ۲۹ ساله را به ظن آنکه به همسایهاش در پناهگاه ساختمان محل سکونتشان تجاوز کرده، بازداشت کردند. بر اساس ظن، این رویداد هولناک زمانی رخ داد که آن دو در پی هشدار فعالشده در شهر، در فضای حفاظتشده حضور داشتند. قربانی، زنی حدوداً ۳۰ ساله، شکایت ثبت کرد و مظنون پس از پایان بازجوییاش بازداشت و زندانی شد.
بابا اینا چه جانورانی هستند، وسط جنگ و مرگ هم دست از کثافت کاری برنمیدارند،
به خودشون رحم نمیکنند به بقیه مردم دنیا رحم کنند
https://eitaa.com/science_ai
jerusalem-مداری.ods
حجم:
37.1K
مدارسی که به عنوان پناهگاه استفاده میشن (با نفشه دقیق جغرافیایی)
حتی از مدارس برای پناهگاه استفاده میکنند
IAI.docx
حجم:
19.5K
ساختار سازمانی شرکت صنایع هوافضای اسرائیل (IAI)
اسناد با دقت و زحمت از بک دور های موجود بدست آماده
قرارگاه هوش مصنوعی
انشاالله تا روزهای آینده فیلم های پناهگاهایتان از دوربین های مداربسته پخش میشود
ماهیان از آشوب دریا به خدا شکایت کردند
دریا آرام شد
وآنها صید تور صیادان شدند
آشوب های زندگی حکمت خداست
از خدا دل آرام بخواهید نه دریای آرام !!!!!!
الله اکبر
🔵نخستین جنگ چندقطبی
✍️آرنو برتران
فکر نمیکنم مردم درک کنند آنچه در رابطه با ایران شاهدش هستیم تا چه حد خارقالعاده است.
دیروز با یکی از دوستان روزنامهنگار عزیزم بحث میکردم؛ او به من میگفت که ایران بله، در حال پیروزی است، اما فقط در سطح استراتژیک و نه تاکتیکی.
این همان حرفی است که یک بچه مدرسهای لاغر وقتی قلدرها او را در کمد دیواری مدرسه حبس میکنند، با خود میگوید تا آرام شود: «ده سال دیگر اینها التماس میکنند که برای من کار کنند. همه میدانند ورزشکارها فقط در دوران دبیرستان در اوج هستند. آنها واقعاً التماس خواهند کرد.»
من فکر میکنم این تصور دقیقاً اشتباه است و همین مسئله است که جنگ ایران را متفاوت میکند. تا به این لحظه، ایران در واقع در سطح تاکتیکی نیز ایستادگی کرده است.
به دیگر جنگهای تجاوزکارانه ایالات متحده در چند دهه اخیر فکر کنید. ویتنام، افغانستان، لیبی، عراق، صربستان و غیره را در نظر بگیرید (لیست متأسفانه بسیار طولانی است). الگو تقریباً همیشه ثابت بود: یک تفاوت قدرت عظیم میان متجاوز و قربانی. این جنگها، در مجموع، امپریالیستی بودند: امپراتوری در تلاش برای درهم شکستن مردمی بسیار ضعیفتر که تنها راه واقعبینانهشان مقاومت چریکی بود. آن هم زمانی که واقعاً ارادهای برای مقاومت داشتند؛ برخی — مانند لیبی — حتی به خود زحمت ندادند و فقط تسلیم سرنوشت شدند (با وجود اینکه در آن زمان ثروتمندترین کشور آفریقا بودند).
به عنوان تماشاگر این جنگها، اگر حس اخلاقی داشتید، احساس غالب نوعی انزجارِ ناشی از درماندگی بود: شما شاهد بودید که یک غول با لگد وارد خانه کس دیگری شده است.
البته، ایالات متحده در بسیاری از این جنگها — اگر نگوییم اکثر آنها — عملاً شکست خورد؛ نمونه بارز آن جایگزین کردن طالبان با خودِ طالبان یا اخراج شدن از ویتنام در حالی که دمشان را روی کولشان گذاشته بودند، اما این موضوع تفاوت قدرت را کمتر نمیکرد.
مسئله اینجاست که قدرت همیشه پیروزی را تضمین نمیکند: گاهی غول نمیتواند همه را بکشد و در نهایت از تلاش کردن خسته میشود. اما «پیروزیهایی» که از این راه به دست میآمد، همیشه در بهترین حالت پیروزی «پیریک» (pyrrhic پیروزی با هزینه گزاف و ویرانگر) بود: مردم دوام آوردند، بله، اما آنچه برایشان باقی ماند کشوری خاکستر شده بود که بازسازیاش دههها زمان میبرد. در همین حال، در نمای کلی، غول با چیزی فراتر از یک غرور جریحهدار شده، صحنه را ترک میکرد.
ایران — به شکل قابل توجهی — ثابت کرده است که موجودی کاملاً متفاوت است: در حالی که دیگران صرفاً در برابر یک غول «زنده میماندند»، به نظر میرسد ایران قادر است با یک غول «رقابت کند».
آنچه در ۴۸ ساعت گذشته رخ داد، بهترین مصداق برای این ادعاست. شما رئیسجمهور ایالات متحده را داشتید که یک ضربالاجل رسمی صادر کرد: «تنگه هرمز را ظرف ۴۸ ساعت بازگشایی کنید وگرنه شبکه برق شما را محو (نابود) میکنیم.»
پاسخ ایران اساساً این بود: «اگر جرئت دارید انجام دهید، اگر این کار را بکنید ما ظرف یک هفته تمام متحدان خلیجفارسی شما را غیرقابل سکونت میکنیم.»
و همانطور که دیدیم، ترامپ عقبنشینی کرد: او با بهانه کردن «گفتگوهای بسیار خوب و سازنده» با ایران که وجود خارجی نداشتند، گفت ضربالاجل او دیگر اعمال نمیشود (یا بهتر بگوییم، به ۵ روز تغییر یافت). او افزود که اکنون تصور میکند تنگه هرمز میتواند «به طور مشترک توسط من و آیتالله کنترل شود.» که مایه خنده دیپلماسی ایران شد.
دوستان، این یک پیروزی تاکتیکیِ کتابدرسی (کلاسیک) است. این به طرز شگفتآوری نشاندهنده آن است که ایران در این مورد خاص، نسبت به ایالات متحده آمریکا دارای «برتری در تشدید تنش» (Escalation Dominance) بود. یعنی توانایی تهدید معتبر به عواقبی چنان شدید که ایالات متحده — شاید برای اولین بار پس از جنگ سرد — ترجیح داد عقبنشینی کند.
این دیگر آن بچه لاغری نیست که در کمد حبس شده و رؤیای انتقام میبیند. این بچهای است که مچ قلدر را در میانهی هل دادن چسبیده و تغییر چهره او را تماشا میکند.
و این تنها پیروزی تاکتیکی در این جنگ تا به اینجا نیست. قسمت مربوط به حمله اسرائیل به تأسیسات گازی پارس جنوبی ایران را در نظر بگیرید. ایران هشدار داده بود که اگر چنین اتفاقی بیفتد، متحدان ایالات متحده در منطقه — از جمله اسرائیل — با واکنشی متقارن روبرو خواهند شد.
🔻به جهت ادامه مطالعه ترجمه فارسی متن کامل نوشته لطفا بر دکمه Instant View و یا لینک زیر فشار دهید.
https://telegra.ph/The-First-Multipolar-War-03-24
https://x.com/RnaudBertrand/status/2036352697822224406?s=20
@BetweenDichotomies
https://eitaa.com/science_ai