قرار نبود یه روزی جنگلِ هزار درخت بشه کویرِ لوت،ولی شد. در این دنیا هیچ چیز غیرممکن نیست.

- ‏گفت : چشم‌ها گواه‌اند. و تو، بیش از حد رنج کشیده‌ای!

صدتو میزاری واسه کی؟اون نهایتا تا ده بلده بشماره

باید مراقب حس خوبی که از هم میگیریم باشیم ممکنه اون حس دیگه هیچوقت با هیچ آدم دیگه ای تکرار نشه و ما اینو دیر بفهمیم.

من مرگ رویاهایم را به چشم دیده‌ام؛ دیگر از چه بترسم؟!

آخرین بار ها، فراموش نمیشوند!

ای ناگفته ترینِ من! از کدامین خیال رد میشوی؟! برای تو سبز مانده ام در این گیر و دارِ پر هیاهویی که واژه ی زندگی را یدک میکشند :)) بیا و ببین.. بیا و دست هایم را بگیر و قدم قدم پا یه پایم بیا،بگذار به لبخندت خیره شوم تا قصه ی امید نهفته ی چشم هایت را به لب هایت گره بزنم،بگذار با تو هم سخن بشوم و از قندِ سخنانت روز های تلخم را نجات دهم، بگذار با تو باشم و با تو بمانم، قلب هایِ به هم وصل شده که از هم جدا نمیشوند،روح های در یک بدن که از هم دور نمیشوند تمامِ وجود من؛ برایِ اویِ دور افتاده -از طرفِ فردی مغموم- #نویسنده‌جان

1:38 برام راحت نیست چون عشق عادت نیست قرار نبود بشن چشمایِ من خیس دلم آتیشه..نگو فراموش میشه(:

‌...

آخرین مهلت ارسال تا فردا شب.